Γιατί ο Τυραννόσαυρος Ρεξ είχε τόσο μικρά χέρια; - Τι αποκαλύπτει νέα μελέτη
newsare.net
Για περισσότερο από έναν αιώνα, τα μικροσκοπικά χέρια του Tyrannosaurus rex αποτελούσαν ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της παλαιοντολογίας. Πώς είνΓιατί ο Τυραννόσαυρος Ρεξ είχε τόσο μικρά χέρια; - Τι αποκαλύπτει νέα μελέτη
Για περισσότερο από έναν αιώνα, τα μικροσκοπικά χέρια του Tyrannosaurus rex αποτελούσαν ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της παλαιοντολογίας. Πώς είναι δυνατόν ένα από τα πιο τρομακτικά αρπακτικά που περπάτησαν ποτέ στη Γη να διαθέτει τόσο μικρά μπροστινά άκρα; Νέα επιστημονική μελέτη έρχεται τώρα να δώσει μια πιθανή απάντηση: τα μικρά χέρια ίσως ήταν το εξελικτικό τίμημα για την ανάπτυξη ενός εξαιρετικά ισχυρού κρανίου και σαγονιού. Κατά ρεπορτάζ από το ΣΚΑΪ, με μήκος που έφτανε περίπου τα 90 εκατοστά, τα μπροστινά άκρα του T. rex ήταν δυσανάλογα μικρά σε σχέση με το σώμα του, το οποίο μπορούσε να ξεπερνά τα 12 μέτρα. Παρά τη φαινομενική τους αχρηστία, οι επιστήμονες θεωρούν πλέον ότι η συρρίκνωσή τους δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσμα μιας μακράς εξελικτικής διαδικασίας. Η νέα θεωρία για τα μικρά χέρια Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στις 20 Μαΐου στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the Royal Society B, βασίστηκε στην ανάλυση 85 ειδών δεινοσαύρων. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσο πιο ισχυρό και ανεπτυγμένο ήταν το κρανίο ενός σαρκοφάγου δεινοσαύρου, τόσο μικρότερα ήταν τα μπροστινά του άκρα. «Οι δεινόσαυροι με εξαιρετικά ισχυρό κρανίο είχαν πολύ μικρά μπροστινά άκρα», δήλωσε ο Τσάρλι Ρότζερ Σέρερ, υποψήφιος διδάκτορας στο University College London και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εξέλιξη λειτουργεί με «ανταλλαγές». Ένας οργανισμός δεν μπορεί να επενδύει απεριόριστη ενέργεια στην ανάπτυξη όλων των χαρακτηριστικών του ταυτόχρονα. Έτσι, οι μεγάλοι θηρευτές που βασίζονταν κυρίως στο κεφάλι και τη δύναμη του δαγκώματος για να σκοτώνουν τη λεία τους, δεν είχαν ανάγκη από μεγάλα και ισχυρά χέρια. Το κεφάλι ως βασικό όπλο Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, για να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους, οι επιστήμονες μέτρησαν τα μπροστινά άκρα και τα οστά του κρανίου σε δεκάδες είδη δεινοσαύρων, χρησιμοποιώντας απολιθώματα αλλά και δεδομένα προηγούμενων μελετών. Παράλληλα, ανέπτυξαν ένα νέο σύστημα αξιολόγησης της ισχύος του κρανίου, λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως το συνολικό μέγεθος, η σύνδεση των οστών, η δύναμη δαγκώματος. Δεν προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι ο T. rex βρέθηκε στην κορυφή της λίστας, ενώ ακολουθούσε ο «Τυραννοτιτάνας», ένας τεράστιος θηρευτής που ζούσε στην περιοχή της σημερινής Αργεντινής περίπου 30 εκατομμύρια χρόνια πριν από τον Τυραννόσαυρο Ρεξ. Να σημειωθεί ότι οι ερευνητές εντόπισαν την ίδια εξελικτική τάση και σε άλλες τέσσερις ομάδες σαρκοφάγων δεινοσαύρων. Συγκεκριμένα, ήταν κερατοσαυρίδες, μεγαλοσαυρίδες, αβελισαυρίδες και καρχαροδοντοσαυρίδες. Μια εξελικτική τάση εκατομμυρίων ετών Η μελέτη δείχνει ότι η συρρίκνωση των μπροστινών άκρων δεν ήταν μια μεμονωμένη ιδιομορφία του T. rex, αλλά ένα χαρακτηριστικό που εμφανίστηκε επανειλημμένα σε διαφορετικά είδη δεινοσαύρων σε διάστημα περίπου 180 εκατομμυρίων ετών. Παρότι η διαδικασία εξελίχθηκε διαφορετικά σε κάθε ομάδα, το κοινό στοιχείο ήταν η ανάγκη για ισχυρότερα κρανία ώστε να μπορούν να καταβάλλουν μεγάλα θηράματα. «Όλα γίνονταν με το κεφάλι μπροστά», εξήγησε ο Σέρερ. «Ήταν ο πιο εύκολος τρόπος να σκοτώνουν τη λεία τους, αντί να παλεύουν με νύχια ή να πηδούν πάνω της». Τα μικρά χέρια δεν ήταν άχρηστα Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, παρά τη σημαντική μείωσή τους, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα χέρια του T. rex εξακολουθούσαν να εξυπηρετούν κάποια λειτουργία, αν και αυτή παραμένει άγνωστη. Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες: ότι βοηθούσαν στο κράτημα του θηράματος, ότι χρησιμοποιούνταν κατά το ζευγάρωμα ή ακόμη και ότι μειώθηκαν για να αποφεύγονται τραυματισμοί κατά τη διάρκεια ομαδικής σίτισης. Ωστόσο, η νέα μελέτη ενισχύει την άποψη ότι η βασική εξελικτική προτεραιότητα των μεγάλων θηρευτών ήταν το κρανίο και οι σιαγόνες τους. Ο Στιβ Μπρουσάτ, καθηγητής παλαιοντολογίας στο University of Edinburgh, παρομοίασε τον T. rex με «έναν γιγάντιο καρχαρία της στεριάς που έκανε όλη τη δουλειά με το τεράστιο κεφάλι του». Όπως σημείωσε, όσο εξελίσσονταν οι τυραννόσαυροι, τα κεφάλια τους γίνονταν ολοένα μεγαλύτερα και ισχυρότερα, ενώ τα χέρια τους μικρότερα, η οποία είναι μια σαφής ένδειξη ότι το κεφάλι είχε αναλάβει πλέον τον βασικό ρόλο στο κυνήγι και τη θανάτωση των θηραμάτων.Διαβάστε επίσης: Σε ασφυκτικό κλοιό καύσωνα η Ευρώπη: Θερμοκρασίες σοκ-Φόβοι για το καλοκαίρι Read more
