Πώς η νηστεία μπήκε στο ημερολόγιο και στο κυπριακό τραπέζι
- Words
- 639
- Chars
- 4066
- AI summary
- No
Στα τέλη του 2ου αιώνα, άλλοι χριστιανοί νήστευαν πριν από το Πάσχα μία μέρα, άλλοι δύο κι άλλοι περισσότερο. Από εκείνες τις πρώτες μαρτυρίες ώς τις Σαρακοστές και τα χρωματιστά τετραγωνάκια του νηστειοδρομίου, η ιστορία της νηστείας περνά από την εκκλησία στην κουζίνα. «Τρώμε λάδι σήμερα;» Στην κυπριακή κουζίνα η ερώτηση μπορεί να ακουστεί την ώρα που το φαγητό είναι ήδη στη φωτιά. Το μπουκάλι μένει μετέωρο πάνω από την κατσαρόλα και κάποιος πάει να κοιτάξει το ημερολόγιο. Ένα χρώμα για το λάδι και το κρασί, άλλο για το ψάρι, άλλο για την αυστηρή νηστεία. Ολόκληρη η ιστορία μιας συνήθειας χωρά, στο τέλος, στην απόφαση αν θα γείρεις το μπουκάλι. Η νηστεία υπήρχε ήδη στη βιβλική παράδοση που κληρονόμησαν οι χριστιανοί. Στο 58ο κεφάλαιο του Ησαΐα, άνθρωποι παραπονιούνται ότι νηστεύουν και ο Θεός δεν τους βλέπει. Η απάντηση τους στέλνει πίσω στους ανθρώπους που αδικούν και σ’ εκείνους που πεινούν. Ο προφήτης ζητά να λύσουν τα δεσμά της αδικίας και να μοιραστούν το ψωμί τους με τον πεινασμένο. Η αρχαία αυτή συζήτηση για τη νηστεία αρχίζει με το δικό σου πιάτο και φτάνει ώς το πιάτο του άλλου. Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια η νηστεία μπήκε στον ρυθμό της εβδομάδας. Η Διδαχή των Δώδεκα Απ...
Open article