Governor’s Beach: Ειδοποιήσεις αποχώρησης σε 330 οικογένειες–Ζητούν λύσεις

Περίπου 330 οικογένειες βρίσκονται στον κατασκηνωτικό χώρο του Governor’s Beach, εκ των οποίων οι 102 διαμένουν εκεί σε μόνιμη βάση. Τις τελευταίες ημέρες, η Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών προχώρησε σε θυροκόλληση ειδοποιήσεων με τις οποίες καλούνται οι ένοικοι να αποχωρήσουν από τον χώρο, καθώς αυτός βρίσκεται σε τουρκοκυπριακή γη. Το ζήτημα απασχόλησε την Επιτροπή Προσφύγων της Βουλής, όπου τέθηκε επί τάπητος το καθεστώς λειτουργίας και χρήσης του συγκεκριμένου χώρου, καθώς και η τύχη των οικογενειών που διαμένουν εκεί. Αρχικά, ο χώρος είχε παραχωρηθεί στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού (ΚΟΤ) και στη συνέχεια στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πεντακώμου, το οποίο όρισε διαχειριστή. Ο τελευταίος προχωρούσε στην ενοικίαση χώρων σε πολίτες, οι οποίοι, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν ενώπιον της Επιτροπής, καταβάλλουν περίπου 1.100 ευρώ ετησίως. Αρκετοί από τους επηρεαζόμενους βρίσκονται στον χώρο για περισσότερα από 30 χρόνια, έχοντας μετατρέψει τις εγκαταστάσεις τους σε μόνιμες κατοικίες. Μάλιστα, υπάρχουν οικογένειες με παιδιά που φοιτούν σε σχολεία της περιοχής. Ο βουλευτής Νίκος Κέττηρος έκανε λόγο για ευθύνες του κράτους, επισημαίνοντας ότι επί σειρά ετών δεν λήφθηκαν τα απαραίτητα μέτρα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η σημερινή κατάσταση. Όπως ξεκαθάρισε, η Επιτροπή δεν υποστηρίζει την παρανομία, ωστόσο θεωρεί αναγκαία την εξεύρεση μιας νόμιμης και ουσιαστικής λύσης. Όπως ανέφερε, ορισμένες από τις οικογένειες δεν διαθέτουν άλλη κατοικία και κινδυνεύουν να βρεθούν χωρίς στέγη. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ζήτησε από όλους τους εμπλεκόμενους να καταθέσουν τα σχετικά συμβόλαια και έγγραφα, προκειμένου να εξεταστούν και να διαβιβαστούν στη Νομική Υπηρεσία για γνωμάτευση. Πρόταση νόμου για τιτλοποίηση 400 κατοικιών – Λύση σε μια εκκρεμότητα δεκαετιών Πρόταση νόμου για την τιτλοποίηση τουλάχιστον 400 κατοικιών, οι οποίες βρίσκονται εντός ή εκτός προσφυγικών συνοικισμών, προωθεί η Επιτροπή Προσφύγων. Πρόκειται για κατοικίες που ανεγέρθηκαν με νόμιμες άδειες από τις Επαρχιακές Διοικήσεις, ωστόσο δεν είχαν χαρακτηριστεί ως προσφυγικές. Ως αποτέλεσμα, οι ιδιοκτήτες τους δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν τίτλους ιδιοκτησίας ή πιστοποιητικά μίσθωσης. Για χρόνια, οι επηρεαζόμενοι θεωρούσαν ότι οι κατοικίες τους εντάσσονταν στους προσφυγικούς συνοικισμούς, διαπιστώνοντας εκ των υστέρων ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε. Η λανθασμένη αυτή εντύπωση είχε ως αποτέλεσμα να παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μια μακρόχρονη διαδικασία ταλαιπωρίας, χωρίς να μπορούν να τακτοποιήσουν οριστικά το ιδιοκτησιακό καθεστώς των κατοικιών τους.