Τα «αγκάθια» Χριστοδουλίδη στον δρόμο για δεύτερη θητεία

sigmalive.com · world

Η μάχη για τις προεδρικές εκλογές του 2028 έχει ήδη αρχίσει στο παρασκήνιο, με τον Νίκο Χριστοδουλίδη να βρίσκεται στο επίκεντρο των πολιτικών διεργασιών, χωρίς ωστόσο να έχει ξεκαθαρίσει εάν θα διεκδικήσει δεύτερη προεδρική θητεία. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι δεν έχει λάβει ακόμη τελική απόφαση και ότι το ζήτημα θα τον απασχολήσει το 2027. Η εκκρεμότητα αυτή, ωστόσο, δεν εμποδίζει τα κόμματα να προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο νέας υποψηφιότητάς του, αλλά και να εξετάζουν τις συμμαχίες που θα μπορούσαν να διαμορφωθούν ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης. Ασφαλώς, το πολιτικό περιβάλλον είναι διαφορετικό από εκείνο του 2023. Ο Πρόεδρος δεν βρίσκεται πλέον στη θέση του υποψηφίου που επιδιώκει να συνθέσει μια ευρεία εκλογική συμμαχία από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Βρίσκεται στην εξουσία σχεδόν τέσσερα χρόνια, έχει διαμορφώσει συγκεκριμένο κυβερνητικό αποτύπωμα και καλείται να αξιολογηθεί για τις επιλογές, τις επιτυχίες αλλά και τις αδυναμίες της διακυβέρνησής του. Παράλληλα, οι πολιτικές δυνάμεις που συνέβαλαν στην εκλογή του το 2023 δεν θεωρούν δεδομένη την επανάληψη της ίδιας συνεργασίας. Στο επίκεντρο των διεργασιών βρίσκονται το Δημοκρατικό Κόμμα και το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο. Πρόκειται για δύο δυνάμεις που, παρά τις σημαντικές ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές τους, διαθέτουν πλέον συγκρίσιμη κοινοβουλευτική παρουσία και υπολογίσιμη εκλογική βάση. Μαζί αριθμούν 16 από τις 56 έδρες που κατανεμήθηκαν στις βουλευτικές εκλογές και η στάση τους μπορεί να επηρεάσει τόσο τους πολιτικούς συσχετισμούς όσο και τη διαμόρφωση συμμαχιών. Το ΔΗΚΟ και η διαπραγμάτευση για την επόμενη πενταετία Για τον Νίκο Χριστοδουλίδη, το ΔΗΚΟ αποτελεί τον σημαντικότερο υφιστάμενο κυβερνητικό εταίρο. Η συμμετοχή του στην εκτελεστική εξουσία δημιουργεί μια σχέση πολιτικής συνεργασίας, η οποία όμως δεν ισοδυναμεί με δεδομένη στήριξη στις προεδρικές εκλογές. Η ηγεσία του ΔΗΚΟ έχει ξεκαθαρίσει ότι η απόφαση θα ληφθεί από τα συλλογικά όργανα του κόμματος, έπειτα από εσωκομματικό διάλογο και αξιολόγηση του κυβερνητικού έργου. Όπως πληροφορείται η «Σ», o Νικόλας Παπαδόπουλος έχει επίσης ζητήσει να ακούσει τις προθέσεις του Προέδρου, το όραμά του και τις προτάσεις του για την επόμενη πενταετία. Η χαρακτηριστική αναφορά του ότι το ΔΗΚΟ δεν δίνει λευκές επιταγές σε κανέναν αποτυπώνει την πρόθεση της ηγεσίας να διατηρήσει διαπραγματευτικό περιθώριο. Η διαδικασία διαβούλευσης με τη βάση και τα στελέχη αναμένεται να ολοκληρωθεί προς το τέλος του 2026 ή στις αρχές του 2027, οπότε το θέμα θα οδηγηθεί στην Κεντρική Επιτροπή. Ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι στο τραπέζι παραμένουν περισσότερες από μία επιλογές, μεταξύ των οποίων η εκ νέου στήριξη του Χριστοδουλίδη, η αυτόνομη κάθοδος ή ακόμη και η διεκδίκηση της Προεδρίας από τον ίδιο τον Νικόλα Παπαδόπουλο. Καμία από αυτές τις επιλογές δεν αποτελεί ειλημμένη απόφαση. Η στάση του ΔΗΚΟ έχει ιδιαίτερη σημασία και λόγω των σχέσεων του με το Προεδρικό. Παρά τη συμμετοχή του στην Κυβέρνηση, έχουν καταγραφεί κατά καιρούς παράπονα για το επίπεδο ενημέρωσης και συνεννόησης μεταξύ των δύο πλευρών. Η δημόσια αντιπαράθεση του Παπαδόπουλου με τον Υπουργό Οικονομικών Μάκη Κεραυνό για τον Great Sea Interconnector αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ επέκρινε τη στάση του υπουργού, επισημαίνοντας ότι εμφανίζονται αντιφάσεις ανάμεσα στη θέση τού Προέδρου υπέρ της προώθησης του έργου και στις επιφυλάξεις που διατυπώνει ο Υπουργός Οικονομικών. Το ζήτημα αναδεικνύει ότι, ακόμη και μέσα στην υφιστάμενη κυβερνητική συνεργασία, υπάρχουν ουσιαστικές διαφωνίες για στρατηγικές επιλογές. Υπάρχει, επιπλέον, μια πολιτική διάσταση που περιορίζει τις εναλλακτικές του ΔΗΚΟ. Το ΑΚΕΛ έχει εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις για συνεργασία με το κόμμα όσο αυτό παραμένει στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Όπως πληροφορείται η «Σ», στελέχη του κόμματος της Αριστεράς χαρακτηρίζουν τα περιθώρια μιας τέτοιας συνεργασίας σχεδόν μηδενικά. Συνεπώς, η παραμονή του ΔΗΚΟ στην Κυβέρνηση δεν επηρεάζει μόνο τη σχέση του με τον Χριστοδουλίδη, αλλά και τις δυνατότητες διερεύνησης εναλλακτικών συνεργασιών. Το ΕΛΑΜ διεκδικεί ρόλο και όχι απλώς ψήφους Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση του ΕΛΑΜ. Η εκλογική του άνοδος και η παρουσία του ως τρίτης κοινοβουλευτικής δύναμης το καθιστούν παράγοντα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί στους σχεδιασμούς για το 2028. Το κόμμα του Χρίστου Χρίστου έχει αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με άλλες πολιτικές δυνάμεις, αλλά και συμμετοχής στην επόμενη κυβέρνηση. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Σ», το ΕΛΑΜ θα μπορούσε να συμμετάσχει στην εκτελεστική εξουσία υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει προηγούμενη συμφωνία για τις πολιτικές που θα εφαρμοστούν. Ξεκαθαρίζει επίσης ότι η συμμετοχή σε υπουργεία δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ανταλλαγής θέσεων. Η τοποθέτηση αυτή διαφοροποιεί τη συζήτηση από μιαν απλή εκλογική συμπόρευση και μεταφέρει το βάρος στις πολιτικές δεσμεύσεις της επόμενης κυβέρνησης. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς θα ζητήσει το ΕΛΑΜ από έναν υποψήφιο τον οποίο ενδεχομένως θα στηρίξει. Θα περιοριστεί σε μια συμφωνία για συγκεκριμένα νομοθετήματα και κυβερνητικές προτεραιότητες ή θα επιδιώξει ουσιαστική συμμετοχή στη διαμόρφωση της εκτελεστικής πολιτικής; Και εάν προκύψει συμφωνία με τον Χριστοδουλίδη, θα αποδεχθεί το ΕΛΑΜ μια κυβέρνηση στην οποία δεν θα έχει εκπροσώπηση ή θα επιμείνει στη συμμετοχή στελεχών του στο Υπουργικό Συμβούλιο; Μια ενδεχόμενη συμμετοχή του ΕΛΑΜ στην Κυβέρνηση θα αποτελούσε σημαντική πολιτική εξέλιξη και θα άνοιγε συζήτηση για τον χαρακτήρα της κυβερνητικής συνεργασίας, την ιδεολογική της φυσιογνωμία και τις επιπτώσεις της στο εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον. Το Κυπριακό ως πεδίο σύγκρουσης Η μεγαλύτερη πολιτική δυσκολία μιας ενδεχόμενης συνεργασίας Χριστοδουλίδη και ΕΛΑΜ εντοπίζεται στο Κυπριακό. Μεταξύ των δύο πλευρών υπάρχει ουσιαστική διαφορά ως προς τη βάση επίλυσης του προβλήματος. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει επαναλάβει τη δέσμευσή του για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών, με στόχο μια λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Το ΕΛΑΜ, αντίθετα, έχει επανειλημμένα απορρίψει τη συγκεκριμένη βάση λύσης και ζητά αλλαγή στρατηγικής. Υποστηρίζει ότι πρέπει να διαμορφωθεί νέα πορεία, με διαφορετική προσέγγιση απέναντι στην Τουρκία και έμφαση στην αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, την επιστροφή των προσφύγων και την απαλλαγή από εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα. Η πρόσφατη συμφωνία Χριστοδουλίδη και Έρχιουρμαν για τη διάνοιξη δύο νέων σημείων διέλευσης ανέδειξε εκ νέου αυτήν τη διαφορά. Το ΕΛΑΜ εξέφρασε επιφυλάξεις, υποστηρίζοντας ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά προχωρεί σε υποχωρήσεις χωρίς επαρκές αντάλλαγμα από την Τουρκία. Είναι, ωστόσο, αξιοσημείωτο ότι η κριτική του δεν στράφηκε ευθέως κατά της Κυβέρνησης, όπως συνέβαινε σε προηγούμενες ανάλογες περιπτώσεις. Το δίλημμα του ΔΗΚΟ απέναντι στο ΕΛΑΜ Η προοπτική παράλληλης στήριξης του Χριστοδουλίδη από ΔΗΚΟ και ΕΛΑΜ δημιουργεί ένα επιπλέον πολιτικό πρόβλημα. Η ιδεολογική απόσταση δεν σημαίνει ότι αποκλείεται η συνεργασία σε συγκεκριμένα ζητήματα. Ωστόσο, η μεταφορά μιας τέτοιας συνεργασίας σε μια κοινή προεδρική υποψηφιότητα θα δημιουργούσε διαφορετικές συνθήκες. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος δήλωσε στις αρχές Νοεμβρίου ότι το ΔΗΚΟ δεν αποκλείει συνεργασία με κανένα κόμμα. Η δημόσια αυτή τοποθέτηση δεν συνιστά απόφαση για κοινή πορεία με το κόμμα του Χρίστου Χρίστου. Δείχνει όμως ότι η ηγεσία δεν επιθυμεί να κλείσει εκ των προτέρων τις επιλογές της. Παράλληλα, δημοσιογραφικές πληροφορίες καταγράφουν επιφυλάξεις στο εσωτερικό του ΔΗΚΟ για το πολιτικό κόστος μιας ενδεχόμενης συνεργασίας με το ΕΛΑΜ. Εδώ βρίσκεται μια από τις σημαντικότερες αντιφάσεις της προεκλογικής εξίσωσης. Εάν το ΔΗΚΟ στηρίξει τον Χριστοδουλίδη, θα πρέπει να εξηγήσει στη βάση του πώς συμβιβάζεται αυτή η επιλογή με την παράλληλη στήριξη από το ΕΛΑΜ. Εάν, αντίθετα, αποστασιοποιηθεί εξαιτίας μιας τέτοιας συνεργασίας, ο Πρόεδρος θα πρέπει να αναζητήσει άλλες πολιτικές στηρίξεις για να διαμορφώσει την εκλογική του συμμαχία. Δεν υπάρχει, μέχρι στιγμής, επίσημη απόφαση του ΔΗΚΟ που να αποκλείει τη στήριξη του Προέδρου σε περίπτωση που αυτός εξασφαλίσει παράλληλα τη στήριξη του ΕΛΑΜ. Οι επιφυλάξεις που καταγράφονται, ωστόσο, καθιστούν σαφές ότι το ζήτημα δεν μπορεί να θεωρηθεί αυτονόητο. Οι ισορροπίες με τον ΔΗΣΥ Η εσωκομματική διαδικασία στον Δημοκρατικό Συναγερμό επηρεάζει άμεσα και τους πολιτικούς σχεδιασμούς του Νίκου Χριστοδουλίδη, δεδομένου ότι σημαντικό μέρος της εκλογικής βάσης που τον στήριξε στις προεδρικές εκλογές του 2023 προερχόταν από τον χώρο της παράταξης. Το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσον ο Πρόεδρος θα μπορέσει να διατηρήσει αυτήν τη δεξαμενή ψηφοφόρων ή εάν η επιλογή επίσημου υποψηφίου από τον ΔΗΣΥ θα λειτουργήσει ως παράγοντας συσπείρωσης γύρω από το κόμμα. Παράλληλα, η διαδικασία αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς μέλη της παράταξης που διατηρούν θετική στάση απέναντι στον Νίκο Χριστοδουλίδη θα κληθούν να συμμετάσχουν στην ανάδειξη ενός προσώπου που ενδέχεται να διεκδικήσει την Προεδρία απέναντί του το 2028. Σε αυτό το πλαίσιο, η επόμενη ημέρα της εσωκομματικής ψηφοφορίας θα έχει ξεχωριστή σημασία για τις σχέσεις του Προέδρου με τον συναγερμικό χώρο, αλλά και για το κατά πόσον θα διατηρηθούν οι πολιτικές γέφυρες που δημιουργήθηκαν κατά την προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σημερινή στις 15/11/2026

Read full article → Compare