Ζήτησε να αφεθεί ελεύθερος κατηγορούμενος για βιασμό και απαγωγή στην Πάφο
Την κράτηση άνδρα, ο οποίος αντιμετωπίζει συνολικά 24 κατηγορίες για σοβαρά ποινικά αδικήματα, μεταξύ των οποίων βιασμούς, σεξουαλική κακοποίηση διά διείσδυσης και απαγωγή με σκοπό τη σεξουαλική κακοποίηση, επικύρωσε το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση που είχε καταχωρίσει ο ίδιος κατά του διατάγματος προσωποκράτησής του. Σύμφωνα με την απόφαση, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες για βιασμό, δύο για σεξουαλική κακοποίηση διά διείσδυσης, μία για απόπειρα βιασμού, μία για απόπειρα σεξουαλικής κακοποίησης διά διείσδυσης και δύο για απαγωγή με σκοπό την υποβολή του θύματος σε σεξουαλική κακοποίηση. Παράλληλα, αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση, τρεις για άσεμνη επίθεση, μία για επίθεση που προκαλεί σωματική βλάβη, πέντε για αδικήματα βίας στην οικογένεια, μία για άσκηση ψυχολογικής βίας και μία για παρενόχληση. Τα αδικήματα φέρονται να διαπράχθηκαν κατά το χρονικό διάστημα από τις 23 Αυγούστου 2023 μέχρι τις 10 Οκτωβρίου 2026, με παραπονούμενη σε όλες τις κατηγορίες την ίδια γυναίκα από την Πάφο. Ο κατηγορούμενος έχει παραπεμφθεί σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου Πάφου, στις 9 Δεκεμβρίου 2026. Μέχρι τότε, το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε διατάξει την κράτησή του, κρίνοντας ότι συντρέχει κίνδυνος φυγοδικίας. Η υπεράσπιση καταχώρισε έφεση κατά της απόφασης, υποστηρίζοντας ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο αξιολόγησε λανθασμένα τα στοιχεία που είχε ενώπιόν του και ότι δεν προέκυπτε επαρκής πιθανότητα καταδίκης. Παράλληλα, υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία, γεγονός που, κατά τη θέση της, δεν δικαιολογούσε την κράτησή του. Το Εφετείο, εξετάζοντας τους τρεις λόγους έφεσης, υπενθύμισε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων, η πιθανότητα καταδίκης και το ύψος της ποινής που ενδέχεται να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης αποτελούν βασικούς παράγοντες για την εκτίμηση του κινδύνου φυγοδικίας. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη σοβαρότητα των κατηγοριών, καθώς για το αδίκημα του βιασμού προβλέπεται ποινή διά βίου φυλάκισης. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, η φύση και η σοβαρότητα των αδικημάτων καθιστούν πιθανή την επιβολή αυστηρής και πολυετούς ποινής σε περίπτωση καταδίκης. Σε ό,τι αφορά το μαρτυρικό υλικό, το Εφετείο απέρριψε τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι η υπόθεση δεν παρουσίαζε επαρκή αποδεικτική βάση επειδή στηριζόταν κυρίως στην κατάθεση της παραπονούμενης. Όπως διευκρινίζεται, στο συγκεκριμένο στάδιο δεν απαιτείται τελική αξιολόγηση της μαρτυρίας ούτε εξαγωγή συμπερασμάτων ως προς την ενοχή ή την αθωότητα του κατηγορουμένου. Το μαρτυρικό υλικό εξετάζεται στην όψη του, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο προκύπτει πιθανότητα καταδίκης. Το Δικαστήριο υπογράμμισε, επικαλούμενο προηγούμενη νομολογία, ότι δεν υφίσταται κανόνας που να απαιτεί την ύπαρξη μαρτυρίας από περισσότερα του ενός πρόσωπα για να δικαιολογηθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι η βασική εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής στηρίζεται στην κατάθεση της παραπονούμενης δεν αναιρεί από μόνο του την πιθανότητα καταδίκης. Παράλληλα, το Εφετείο σημείωσε ότι ούτε τα ευρήματα της ιατροδικαστικής εξέτασης, στην οποία καταγράφονταν εκχυμώσεις στην περιοχή του γονάτου, αναιρούσαν την κατάθεση της γυναίκας, η οποία περιέγραφε με λεπτομέρεια τους ισχυρισμούς της για τα καταγγελλόμενα περιστατικά. Αναφορικά με τους δεσμούς του κατηγορουμένου με την Κύπρο, το Εφετείο έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά εξέτασε τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, χωρίς ωστόσο να διαπιστώσει την ύπαρξη ισχυρών δεσμών που να εξουδετερώνουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Ειδικότερα, στην απόφαση γίνεται αναφορά στις καταθέσεις των δύο αδελφών του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με όσα καταγράφηκαν, οι ίδιοι ανέφεραν ότι διέμενε με εξάδελφό του στη Χλώρακα, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουν τη διεύθυνση της κατοικίας του. Επιπλέον, δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία για το επάγγελμα, την οικονομική του κατάσταση ή την ύπαρξη τραπεζικού λογαριασμού στην Κύπρο. Η υπεράσπιση είχε επικαλεστεί και την ύπαρξη ανήλικης κόρης, ηλικίας περίπου τεσσάρων μηνών, την οποία απέκτησε με την παραπονούμενη. Ωστόσο, το Εφετείο έκρινε ότι το συγκεκριμένο στοιχείο δεν μπορούσε να ενισχύσει τους δεσμούς του με τη Δημοκρατία, καθώς από το μαρτυρικό υλικό προέκυπτε ότι δεν είχε οποιαδήποτε επαφή με το παιδί. Καταληκτικά, το Εφετείο έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των κατηγοριών, το ενδεχόμενο καταδίκης και τα προσωπικά δεδομένα του κατηγορουμένου. Ως εκ τούτου, απέρριψε και τους τρεις λόγους έφεσης, επικυρώνοντας το διάταγμα κράτησης μέχρι την εμφάνισή του ενώπιον του Κακουργιοδικείου Πάφου στις 9 Δεκεμβρίου 2026. Διαβάστε επίσης: Εντόπισαν 19 γραμμάρια κοκαϊνης στο κελί κρατούμενου για τον φόνο στην Πέγεια