«Πόρτα» σε Τούρκο που μπήκε παράνομα στην Κύπρο - Ισχυρίζεται ότι τον διώκουν
The Supreme Court rejected a second request from a Turkish national for a Habeas Corpus writ. The individual sought his release by challenging the legality and length of his detention in Cyprus. He has been held since September 30, 2025. His detention was ordered under the Refugees Law.
Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε δεύτερη αίτηση Τούρκου υπηκόου για έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus, με το οποίο ζητούσε να αφεθεί ελεύθερος, αμφισβητώντας τη νομιμότητα και τη διάρκεια της κράτησής του στην Κύπρο. Ο αιτητής βρίσκεται υπό κράτηση από τις 30 Σεπτεμβρίου 2025, όταν εκδόθηκε σε βάρος του διάταγμα κράτησης δυνάμει του περί Προσφύγων Νόμου. Η κράτησή του συνδέεται με διαδικασία απέλασης, η οποία είχε ανασταλεί λόγω της εκκρεμούς εξέτασης μεταγενέστερης αίτησης ασύλου που είχε υποβάλει. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, ο Τούρκος υπήκοος εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία τον Νοέμβριο του 2023 και την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση διεθνούς προστασίας. Η αίτηση αποσύρθηκε σιωπηρά και απορρίφθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2024. Στις 17 Δεκεμβρίου 2024 καταδικάστηκε σε φυλάκιση δέκα μηνών για τα αδικήματα της πλαστοπροσωπίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Ως αποτέλεσμα της καταδίκης του, κατέστη απαγορευμένος μετανάστης και στις 25 Ιουλίου 2025 εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασής του. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του, στις 2 Σεπτεμβρίου 2025, υπέβαλε μεταγενέστερη αίτηση ασύλου, η οποία οδήγησε στην αναστολή του διατάγματος απέλασης και στην ακύρωση του προηγούμενου διατάγματος κράτησης. Την ίδια ημέρα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2025, εκδόθηκε νέο διάταγμα κράτησης βάσει του περί Προσφύγων Νόμου. Η αίτηση ασύλου απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 31 Οκτωβρίου 2025, με τον αιτητή να καταχωρίζει προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας στις 11 Δεκεμβρίου 2025. Είχε προηγηθεί και δεύτερη δικαστική προσπάθεια για αποφυλάκισή του , καθώς ο ίδιος είχε καταχωρίσει αίτηση Habeas Corpus, η οποία απορρίφθηκε στις 23 Ιουλίου 2026. Τότε, το Δικαστήριο έκρινε ότι η διάρκεια της κράτησής του δεν ήταν τέτοια που να καταδεικνύει εγκατάλειψη του σκοπού της απέλασης ή έλλειψη δέουσας επιμέλειας από τις αρμόδιες αρχές. Στη νέα αίτηση, ο δικηγόρος του υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι δεν υπήρχε κίνδυνος διαφυγής, καθώς ο πελάτης του δεν μπορούσε να επιστρέψει στην Τουρκία λόγω του ισχυρισμού του ότι διώκεται από την τουρκική κυβέρνηση. Υποστήριξε επίσης ότι η κράτησή του ήταν παράνομη, καθώς δεν γνώριζε τους λόγους για τους οποίους εξακολουθούσε να κρατείται, ούτε ποιες ενέργειες προωθούνταν αναφορικά με την απέλασή του. Ωστόσο, κατά την εξέταση της νέας αίτησης προέκυψε μια σημαντική εξέλιξη. Στις 9 Νοεμβρίου 2026, το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας απέρριψε την προσφυγή του κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, κρίνοντας ότι η απόρριψη της αίτησής του ήταν δικαιολογημένη. Παράλληλα, του επιβλήθηκαν δικαστικά έξοδα ύψους 600 ευρώ. Κατά τη συζήτηση ενώπιον του Ανωτάτου, οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι, μετά την απόρριψη της προσφυγής του, ο αιτητής έπαυσε να έχει την ιδιότητα του αιτούντος διεθνή προστασία. Η συνήγορός του ανέφερε ότι ο πελάτης της προτίθεται να εφεσιβάλει την απόφαση, ενώ η πλευρά του Γενικού Εισαγγελέα ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι είχαν ήδη αρχίσει οι προσπάθειες για την απέλασή του στην Τουρκία. Στην απόφασή του, ο Δικαστής Ιωαννίδης υπογράμμισε ότι η κράτηση αποτελεί περιορισμό του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ελευθερίας και δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό. Τόνισε ότι η στέρηση της ελευθερίας πρέπει να έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια και να συνεχίζεται μόνο για όσο διάστημα η διαδικασία απομάκρυνσης προωθείται με τη δέουσα επιμέλεια. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν είχε παρέλθει τέτοιο χρονικό διάστημα που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου εντάλματος. Ειδικότερα, σημείωσε ότι η καθυστέρηση στην απέλαση συνδεόταν με την προσφυγή που είχε καταχωρίσει ο ίδιος ο αιτητής, ενώ μετά την απόρριψή της δεν υφίστατο πλέον το συγκεκριμένο κώλυμα για την προώθηση της διαδικασίας απέλασης. Το Δικαστήριο δεν διαπίστωσε ότι οι διοικητικές αρχές κωλυσιεργούσαν ή παρέλειπαν να προβούν στις ενέργειες που επιβάλλονταν, κρίνοντας ότι, υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης, η εξισορρόπηση των δικαιωμάτων του κράτους και του αιτητή οδηγούσε στην απόρριψη της αίτησης. Ως εκ τούτου, η αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus απορρίφθηκε. Δεν εκδόθηκε διαταγή για δικαστικά έξοδα, ενώ τα έξοδα του διερμηνέα θα καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Διαβάστε επίσης: Φρικτή υπόθεση: Βίαζε τη σύζυγό του και «έσπασε τα δόντια της κόρης του»