Παλαιολογιο: Μεν το πιαννεις συνέχεια αγκαλιά, εν να κακομάθει
- Words
- 583
- Chars
- 3530
- AI summary
- Yes
In traditional Cypriot families, mothers were often told not to hold their babies too much. People believed that constant hugging would spoil the child. When a baby cried and reached out, bystanders would suggest leaving the child alone for a while. They believed this would teach the infant a lesson. The baby was the only person in the room unaware of what they were supposed to learn.
«Μεν το πιαννεις συνέχεια αγκαλιά, εν να κακομάθει». Στην κυπριακή οικογένεια η κουβέντα μπορούσε να ακουστεί προτού καλά καλά σηκωθεί η μάνα από την καρέκλα. Το μωρό έκλαιγε, εκείνη άπλωνε τα χέρια, κι όποιος καθόταν δίπλα ήξερε ήδη πού θα κατέληγε η υπόθεση. «Άφησ’ το λλίον. Εν να μάθει». Το μωρό, βέβαια, ήταν ο μόνος στο δωμάτιο που δεν ήξερε τι ακριβώς έπρεπε να μάθει. Η συμβουλή ακούγεται τόσο δική μας που θα περίμενε κανείς να τη βρει μόνο στα σπίτια μας. Κι όμως, το 1928 ο Αμερικανός ψυχολόγος Τζον Μπρόντους Γουάτσον την είχε βάλει, με ακόμη πιο αυστηρούς όρους, σε εγχειρίδιο ανατροφής. Στο Psychological Care of Infant and Child συμβούλευε τους γονείς να αποφεύγουν τις αγκαλιές και τα φιλιά και να μη βάζουν τα παιδιά στα γόνατά τους. Αν έπρεπε οπωσδήποτε να τα φιλήσουν, αρκούσε ένα φιλί στο μέτωπο την ώρα της καληνύχτας. Το πρωί πρότεινε χειραψία. Χειραψία. Με το παιδί σου. Σαν να ήρθε να σου παραδώσει προσφορά για την ανακαίνιση της κουζίνας. Η ιδέα πίσω από τη συμβουλή ήταν ότι η πολλή τρυφερότητα θα έκανε το παιδί εξαρτημένο. Η ομοιότητα με το δικό μας «εν να κακομάθει» είναι στον φόβο. Η μάνα που έπαιρνε το μωρό αγκαλιά για να το ησυχάσει άκουγε πως, με την ίδια κίνηση, ...
Open article