Διδάγματα διορατικότητας από το 1974 για το μέλλον
newsare.net
Τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ανατ. Μεσόγειο γύρω από το 1974, οριοθετούσε ο «ψυχρός πόλεμος» ανάμεσα στις ΗΠΑ (ΝΑΤΟ) και την Σοβιετική ΈνωσηΔιδάγματα διορατικότητας από το 1974 για το μέλλον
Τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ανατ. Μεσόγειο γύρω από το 1974, οριοθετούσε ο «ψυχρός πόλεμος» ανάμεσα στις ΗΠΑ (ΝΑΤΟ) και την Σοβιετική Ένωση και για τις ΗΠΑ πρωταρχικός στόχος ήταν η σοβιετική απειλή. Αυτό επηρέαζε καθοριστικά το τρίγωνο Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος εφόσον Ελλάδα και Τουρκία ήταν μέλη του ΝΑΤΟ-ΗΠΑ. Λόγω γεωγραφικής εγγύτητας προς την Σοβιετική Ένωση, η Τουρκία μετρούσε για τις ΗΠΑ περισσότερο παρά η Ελλάδα και στην ανάγκη, η Κύπρος θα «διαμοιραζόταν» υπό τον προϋπόθεση αποφυγής Ελληνοτουρκικού πολέμου που θα έπληττε τα αμερικανικά συμφέροντα απέναντι στο Σοβιετικό μπλοκ. Σ΄εκείνες τις συμπληγάδες, ο Πρόεδρος Μακάριος κατάφερνε να διασώζει την Κύπρο παρά τις έξωθεν ραδιουργίες Τουρκίας, Αγγλίας και Χούντας από την Αθήνα κι άλλων εγχώριων ανωμαλιών π.χ. τουρκοανταρσία, απόπειρες δολοφονίας του, οργάνωση ΕΟΚΑ Β’ κ.ά. Τον ελληνοτουρκικό πόλεμο απέκλεισε η Χούντα, η οποία συμφώνησε το 1974 στο σχέδιο: πρώτα πραξικόπημα για ανατροπή του εκλελεγμένου Προέδρου για να ακολουθήσει η τουρκική εισβολή, οπόταν η Χούντα με τα όργανά της στην Κύπρο εφάρμοσαν σκόπιμη αδράνεια ώστε η τουρκική εισβολή να επιτύχει. Εκ των υστέρων, διάφοροι αναλώνονται στα «αν». Η κυριότερη επιδίωξη αυτών των «αν» είναι η μετάθεση των ευθυνών της προδοσίας στο θύμα και η απαλλαγή των χουντοπροδοτών. Δυστυχώς, πολλοί εργαλειοποιήθηκαν από την Χούντα με διάφορα κίνητρα, όπως χρήμα, τυφλωμένο μίσος, εξουσία, μωροφιλοδοξίες «οπλαρχηγών» κι εγκληματίες και πολλοί που πίστεψαν την ακατάσχετη πατριδοκαπηλία της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β΄ για δήθεν Ένωση, στιγματίζοντας ως ανθέλληνα κάθε νηφάλιο που προειδοποιούσε για τον επερχόμενο τουρκικό κίνδυνο. Η τότε υστερία επιβιώνει μερικώς στο σημερινό πολιτικό προσκήνιο διαστρεβλωτικά, από όσους προσβλέπουν σε κομματικά κέρδη. Η Κυπριακή Δημοκρατία αποδείχτηκε το σωστικό πολιτικό πλαίσιο ώστε να είμαστε διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος κι εντός της ΕΕ σήμερα. Φυσικά, υπάρχουν και σήμερα πατριδοκάπηλοι με προσαρμοσμένη ρητορική π.χ. θέλουν να ανατρέψουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΟΗΕ, που όμως θα ανοίξει την αναγνώριση του ψευδοκράτους μαζί με άλλα κακά. Είναι όμως οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΟΗΕ που διέσωσαν την Κυπριακή Δημοκρατία και την προοπτική μιας ειρηνικής λύσης με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και τα θεμελιώδη δικαιώματα κι ελευθερίες. Η Τουρκία ζητά σήμερα διακαώς από την ΕΕ, ρόλο στην Ευρωάμυνα κι αυξημένο εμπόριο. Πολλά κράτη της ΕΕ ευνοούν αυτή την ρύθμιση ΕΕ-Τουρκίας κι ένα Ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ. Μαζί με άλλα, αποδέχεται η Τουρκία να αποχωρήσει πρώτα από την Κύπρο; Τέτοια θέματα δεν μπορεί να είναι «ασάφειες» με την Τουρκία να επιδιώκει την αποτυχία ώστε να ερμηνευτούν εις βάρος του αδύνατου. Για αυτό, ένας ενισχυμένος Πρόεδρος θα μπορεί να προασπιστεί κόκκινες γραμμές και απαράβατους όρους. Επιπλέον, θα έπρεπε ήδη να προχωρήσουμε στην πρόταση που έθεσα κι ενώπιον της Γαλλικής Γερουσίας το 2022 για Ευρωμεσογειακή Άμυνα εντός της ΕΕ με τους πρόθυμους Γαλλία-Ελλάδα-Κύπρο αρχικά. Έτσι, θα συμμετέχουμε έμπρακτα σε μια μελλοντική Ευρωάμυνα με συλλογικά συστήματα κι υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμούς, αλλά προέχει η αποτρεπτική ισχύς απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό στο πλαίσιο μιας ορθολογικής στρατηγικής με διορατικότητα, αφού η «θετική ατζέντα» με «ήρεμα νερά» έφεραν την … νεο-οθωμανική «Γαλάζια Φαντασίωση». Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D Read more














