Είκοσι δύο χρόνια μετά τη βραδιά που η Αθήνα υποδέχθηκε ολόκληρο τον κόσμο, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου επιστρέφει σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της καλλιτεχνικής του διαδρομής και σε μια εικόνα που παραμένει βαθιά χαραγμένη στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων: την ιστορική τελετή εναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004. Με αφορμή τη συμπλήρωση 22 χρόνων από την τελετή έναρξης, ο διεθνώς αναγνωρισμένος χορογράφος, σκηνοθέτης και εικαστικός δημοσίευσε στο Instagram δύο νέα, εντυπωσιακά βίντεο από την ιστορική τελετή της 13ης Αυγούστου 2004. «Ένα ολοκαίνουργιο μοντάζ σε υψηλή ανάλυση. Από εμένα για εσάς, με αγάπη. Για να γιορτάσουμε την 22η επέτειό μας», έγραψε ο Δημήτρης Παπαϊωάννου στις δύο διαδοχικές αναρτήσεις του, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να ξαναδεί, με νέα εικόνα, στιγμές από το υπερθέαμα που ταξίδεψε την Ελλάδα και τον πολιτισμό της σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα βίντεο που δημοσίευσε ο Δ. Παπαϊωάννου:           View this post on Instagram                       A post shared by Dimitris Papaioannou (@papaioannou_d) Την καλλιτεχνική διεύθυνση των τελετών έναρξης και λήξης ανέλαβε ο ίδιος, δημιουργώντας ένα θέαμα που συνέδεσε την αρχαία ελληνική κληρονομιά με τη σύγχρονη Ελλάδα μέσα από το σώμα, το νερό, το φως, τη μουσική και την εικόνα. Το 2004 οι Ολυμπιακοί Αγώνες επέστρεψαν στην Ελλάδα, 108 χρόνια μετά τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896. Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας διεξήχθησαν από τις 13 έως τις 29 Αυγούστου 2004, με την τελετή έναρξης στο Ολυμπιακό Στάδιο να αποτελεί μία από τις κορυφαίες στιγμές εκείνου του καλοκαιριού. Υπενθυμίζεται ότι η τελετή  ξεκίνησε με μια συμβολική αντίστροφη μέτρηση 28 δευτερολέπτων, ένα δευτερόλεπτο για κάθε Ολυμπιάδα από την αναβίωση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων έως εκείνη της Αθήνας. 22 χρόνια από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004: Ολόκληρη η τελετή έναρξης: Πηγή: Πρώτο Θέμα  

Δεν υπάρχει άλλη οδός για λύση πέραν της συμφωνημένης βάσης των διαπραγματεύσεων από το 1977, δηλαδή της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, δήλωσε σήμερα ο ΓΓ του ΑΚΕΛ Στέφανος Στεφάνου. Μιλώντας κατά τη συμβολική εκδήλωση κατάθεσης στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων και Αγνοουμένων στη Δερύνεια, ο κ. Στεφάνου χαρακτήρισε ιστορική την επίσκεψη του ΓΓ ΟΗΕ στην Κύπρο και είπε ότι και οι δύο πλευρές έχουν καθήκον να ανταποκριθούν στην έκκληση του και να βρουν τον τρόπο επανέναρξης των διαπραγματεύσεων, σημειώνοντας ότι υπάρχει κοινό έδαφος, η θέση για έναρξη των διαπραγματεύσεων από το σημείο όπου διακόπηκαν, με διαφύλαξη των συγκλίσεων. Ο κ. Στεφάνου, ανέφερε ότι το ΑΚΕΛ πραγματοποιεί και φέτος τη συγκεκριμένη εκδήλωση ανήμερα της έναρξης του δεύτερου γύρου της εισβολής του Αττίλα, όταν, όπως είπε, τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα κατέλαβαν την Αμμόχωστο, τη Μόρφου και την Καρπασία. Όπως ανέφερε, η εκδήλωση πραγματοποιείται για τρεις βασικούς λόγους, με πρώτο την απόδοση τιμής σε όσους έδωσαν τη ζωή τους και σε όσους έτρεξαν να υπερασπιστούν την ελευθερία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου, «έστω και με πενιχρά μέσα, έστω και προδομένοι». Ο κ. Στεφάνου είπε ότι πίσω από την κυπριακή τραγωδία βρίσκονται η χούντα των Αθηνών και η ΕΟΚΑ Β΄, καθώς και, όπως είπε, συνωμοσίες σε ξένα νατοϊκά κέντρα με στόχο τη διχοτόμηση της Κύπρου. Το δεύτερο και, όπως τόνισε, σημαντικότερο μήνυμα της εκδήλωσης είναι η ανάγκη συνέχισης του αγώνα για τη λύτρωση της Κύπρου και τη δικαίωση του κυπριακού λαού. Ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ υπογράμμισε ότι η δικαίωση μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από την επίτευξη λύσης, η οποία θα τερματίζει την τουρκική κατοχή και θα επανενώνει τον τόπο και τον λαό, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Στο πλαίσιο αυτό, επανέλαβε τη θέση του ΑΚΕΛ ότι δεν υπάρχει άλλη οδός για λύση πέραν της συμφωνημένης βάσης των διαπραγματεύσεων από το 1977, δηλαδή της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα. Η φετινή εκδήλωση, σημείωσε, πραγματοποιείται με φόντο την υπό εξέλιξη πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος, λίγους μήνες πριν από την ολοκλήρωση της θητείας του, επιδιώκει να ολοκληρώσει την προσωπική προσπάθεια που έχει αναλάβει εδώ και αρκετά χρόνια για επίτευξη λύσης στο Κυπριακό. Ο κ. Στεφάνου χαρακτήρισε ιστορική την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο πριν από λίγες εβδομάδες, σημειώνοντας ότι θα πρέπει να κρατηθούν όσα ο ίδιος ανέφερε στις δηλώσεις του, και συγκεκριμένα την επιθυμία για ολοκλήρωση της προσπάθειας. Όπως εξήγησε, αυτό σημαίνει διάρρηξη του αδιεξόδου και συνέχιση των διαπραγματεύσεων από το σημείο στο οποίο διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά το 2017, με διαφύλαξη των συγκλίσεων και του διαπραγματευτικού κεκτημένου που δημιουργήθηκε μέσα από χρόνια σκληρής δουλειάς. Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ της αξιοποίησης του πλαισίου που είχε καταθέσει ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ στο Κραν Μοντανά, ώστε η προσπάθεια να ολοκληρωθεί με επικέντρωση στα εκκρεμούντα ζητήματα του Κυπριακού, τα οποία, όπως είπε, «δεν είναι πολλά». Ο κ. Στεφάνου υπογράμμισε ότι και οι δύο πλευρές έχουν καθήκον να ανταποκριθούν στην έκκληση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και να βρουν τον τρόπο επανέναρξης των διαπραγματεύσεων. «Κοινό έδαφος υπάρχει», ανέφερε, σημειώνοντας ότι και οι δύο πλευρές έχουν ως επίσημη θέση την έναρξη των διαπραγματεύσεων από το σημείο όπου διακόπηκαν, με διαφύλαξη των συγκλίσεων. Κάλεσε, ως εκ τούτου, τις δύο πλευρές να επικεντρωθούν σε αυτό το σημείο, ώστε να δημιουργηθεί η απαραίτητη δυναμική για την επίτευξη της λύσης. Κλείνοντας, ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ διαμήνυσε ότι το κόμμα του δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον αγώνα και την προσπάθεια για λύση του Κυπριακού, ούτε θα σταθεί στις δυσκολίες που βρίσκονται ενώπιον της διαδικασίας. «Τις δυσκολίες πρέπει να τις υπερβούμε με τη δουλειά μας», ανέφερε, διαβεβαιώνοντας ότι το ΑΚΕΛ θα συνεχίσει, όπως είπε, να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την επίτευξη λύσης στο Κυπριακό. Αυτό, τόνισε, είναι και το βασικό μήνυμα που το ΑΚΕΛ επιδιώκει να στείλει μέσα από τη σημερινή συμβολική εκδήλωση στη Δερύνεια. Ακολούθησε επίδοση ψηφίσματος προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στο οδόφραγμα της Δερύνειας. Πηγή: ΚΥΠΕ

Νέα στοιχεία για το σοβαρό περιστατικό που σημειώθηκε στην πτήση της Ryanair από τη Θεσσαλονίκη προς το Μέμινγκεν στις 10 Ιουλίου φέρνει στο φως η προκαταρκτική έκθεση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας Μεταφορών των ΗΠΑ (NTSB). Σύμφωνα με την έκθεση, θραύσματα από τον κινητήρα του αεροσκάφους έσπασαν το παράθυρο της καμπίνας, που είχε ως αποτέλεσμα να βρεθεί μερικώς έξω από την καμπίνα και να τραυματιστεί ο Σέρβος επιβάτης Ljubisa Karović. Το NTSB αναφέρει ότι λίγο μετά την απογείωση έσπασε πτερύγιο του ανεμιστήρα του υπ’ αριθμόν 2, δεξιού κινητήρα, την ώρα που το αεροσκάφος βρισκόταν σε φάση ανόδου. Ο Karović τραυματίστηκε σοβαρά και υπέστη σοκ, ενώ, όπως είχε δηλώσει η σύζυγός του Svetlana Grković Maksimović στο BBC Serbia, η ίδια και δύο ακόμη επιβάτες κρατούσαν τα πόδια του επί αρκετά λεπτά. Η έκθεση αποτυπώνει επίσης λεπτομερώς όσα προηγήθηκαν της βλάβης. Το πλήρωμα είχε αρχικά λάβει προειδοποίηση για «έντονους κραδασμούς» στον κινητήρα και, ως εκ τούτου, μείωσε την ισχύ του και πραγματοποίησε σειρά ελέγχων. Όταν οι κραδασμοί υποχώρησαν, οι χειριστές συνέχισαν την άνοδο με τον αυτόματο πιλότο. Λίγο αργότερα, όμως, οι κραδασμοί εντάθηκαν εκ νέου και ακολούθησε ένας δυνατός κρότος. Το πλήρωμα κήρυξε τότε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και αποφάσισε να επιστρέψει στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, όπου το αεροσκάφος προσγειώθηκε χωρίς περαιτέρω προβλήματα. Οι αεροσυνοδοί κατέθεσαν ότι άκουσαν και αισθάνθηκαν τους κραδασμούς και είδαν μικρή ποσότητα καπνού, προτού ενεργοποιηθούν οι μάσκες οξυγόνου. Μία αεροσυνοδός ανέφερε ότι στη συνέχεια είδε επιβάτες να καλούν σε βοήθεια, καθώς ένας άνδρας είχε «σφηνώσει εν μέρει σε ένα σπασμένο παράθυρο της καμπίνας», από το οποίο έλειπε ολόκληρο το τζάμι. Σύμφωνα με το NTSB, ο κινητήρας είχε υποβληθεί σε ελέγχους με υπερήχους τον Μάιο, χωρίς να εντοπιστεί κάποια βλάβη. Ο επικεφαλής της Ryanair, Μάικλ Ο’Λίρι, είχε εκτιμήσει νωρίτερα ότι το περιστατικό ενδέχεται να οφειλόταν σε «ζημιά στον κινητήρα από ξένο αντικείμενο». Τη διερεύνηση του συμβάντος έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου το NTSB, κατόπιν ανάθεσης από τις ελληνικές αρχές. Το αεροσκάφος εκτελούσε την πτήση για λογαριασμό της Malta Air, θυγατρικής της Ryanair. Διαβάστε επίσης: ΒΙΝΤΕΟ: Με γερανό ανασύρθηκε η τετράτροχη στο Κάβο Γκρέκο-Πώς έγινε το τροχαίο Πηγή: Σκάι

Γερμανία: Περί τους 1.800 ανθρώπους απομακρύνθηκαν από τα σπίτια τους λόγω πυρκαγιάς Οι αρχές στη Γερμανία έδωσαν εντολή σε περίπου 1.800 ανθρώπους να φύγουν από τα σπίτια τους τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα αφού πυρκαγιά επεκτάθηκε σε χωριό κοντά στα σύνορα με το Βέλγιο. Οι κάτοικοι πρέπει να εγκαταλείψουν αμέσως το χωριό Γκέι και να κατευθυνθούν προς ένα κέντρο αρωγής που στήθηκε σε ένα δημοτικό σχολίο στο γειτονικό χωριό Στρας, ανέφεραν δημοτικοί αξιωματούχοι σε δήλωση που εξέδωσαν στις 4 π.μ. (05:00 ώρα Ελλάδας). Πριν από λίγο το Γερμανικό Πρακτορείο μετέδωσε, επικαλούμενο τις τοπικές αρχές, ότι η εκκένωση του Γκέι ολοκληρώθηκε. Οι κάτοικοι κλήθηκαν να πάρουν μαζί τους μόνο τα απολύτως απαραίτητα, την ταυτότητά τους και φάρμακα που ενδεχομένως χρειάζονται. Χθες, Πέμπτη, οι αρχές είχαν ανακοινώσει πως πυρκαγιά έχει κάψει περίπου 250 στρέμματα δάσους στην περιοχή. Σύμφωνα με τις πληροφορίες του μέσου ενημέρωσης WDR, οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις (Bundeswehr) έστειλαν επιτόπου «δύο άρματα μάχης για να ανοίξουν περάσματα μέσα στο δάσος που καίγεται». Γαλλία: Απομακρύνθηκαν 525 άνθρωποι από τα σπίτια τους λόγω πυρκαγιάς σε πευκοδάσος στη Λαντ Οι γαλλικές αρχές απομάκρυναν 525 χωρικούς μετά το ξέσπασμα πυρκαγιάς σε πευκοδάσος στη νοτιοδυτική περιφέρεια Λαντ, κοντά σε μια περιοχή που είχε ήδη καεί από μεγάλες πυρκαγιές το φετινό καλοκαίρι. Η πυρκαγιά, η οποία έχει κάψει 11.000 στρέμματα αφότου ξέσπασε χθες, Πέμπτη, επεκτάθηκε και έχει φθάσει σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από το κέντρο του χωριού Λουγκλόν, είπε σήμερα το πρωί στους δημοσιογράφους ο νομάρχης Ζιλ Κλαβρέλ. «Η κατάσταση δεν είναι καλή», παραδέχθηκε προσθέτοντας ότι 500 πυροσβέστες δίνουν μάχη με τις φλόγες, με τη βοήθεια έξι πυροσβεστικών αεροσκαφών. «Οι επόμενες 15 ώρες θα είναι αποφασιστικής σημασίας», πρόσθεσε. Η αστυνομία απομάκρυνε από το χωριό 525 κατοίκους, ενώ έχουν κλείσει οι δρόμοι που οδηγούν προς βορρά και προς νότο από το χωριό. Σύμφωνα με τον νομάρχη, μέχρι στιγμής δεν έχει καεί καμιά κατοικία, αν και ορισμένες απέχουν μόνο μερικές δεκάδες μέτρα από τη ζώνη της πυρκαγιάς. Το Λουγκλόν βρίσκεται περίπου 100 χλμ. νοτιοανατολικά της τουριστικής περιοχής του Κόλπου της Αρκασόν, όπου δύο μεγάλες πυρκαγιές κατέστρεψαν στα τέλη Ιουλίου περισσότερα από 500.000 στρέμματα και προκάλεσαν την απομάκρυνση 220.000 ανθρώπων. Κροατία: Τουλάχιστον 19 τραυματίες από πυρκαγιά που έφθασε σε τουριστική τοποθεσία Πυρκαγιά στην Κροατία, που ενισχύεται από ισχυρούς ανέμους, έφθασε σήμερα στην τουριστική πόλη Ομίς, υποχρεώνοντας εκατοντάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν την περιοχή και απειλώντας κατοικίες και οχήματα, μεταδίδουν μέσα ενημέρωσης. Οι φλόγες έχουν τυλίξει οικισμούς και δένδρα και κοκκίνησαν τον νυκτερινό ουρανό πάνω από την Ομίς, μια γραφική πόλη που περιβάλλεται από δένδρα και βραχώδεις λόφους στην τουριστική Δαλματική ακτή της Κροατίας. Τουλάχιστον 19 άνθρωποι δέχθηκαν τις φροντίδες μελών των υπηρεσιών πρώτων βοηθειών, μετέδωσε το μέσο ενημέρωσης N1. Δύο με σοβαρά τραύματα μεταφέρθηκαν σε νοσοκομείο του Σπλιτ, περίπου 25 χιλιόμετρα βορειότερα, δήλωσε ο περιφερειάρχης Μπλαζένκο Μπόμπαν. «Είχαμε μια εξαιρετικά δύσκολη νύκτα, η κατάσταση είναι περίπλοκη στην περιοχή από την Λοκβα Ρογκόζνιτσα μέχρι την Ομίς», δήλωσε ο αρχηγός της Πυροσβεστικής Σλάβκο Τουτσάκοβιτς. «Η φωτιά συνεχίζει να επεκτείνεται. Ο άνεμος δεν μας βοηθάει καθόλου. Πολλά σπίτια έχουν καταστραφεί από τις φλόγες, άλλα απειλούνται σοβαρά», δήλωσε σε δημοσιογράφους ο αντιδήμαρχος της Ομίς Ιβάν Παβίτσεβιτς. Συνολικά 157 πυροσβέστες και 44 πυροσβεστικά οχήματα έδωσαν μάχη με τις φλόγες στη διάρκεια της νύκτας, ενώ πρόσθετες ενισχύσεις από αρκετές άλλες κροατικές κομητείες αναπτύχθηκαν στην περιοχή. Ένα τμήμα μεγάλου παραλιακού αυτοκινητόδρομου στην περιοχή έχει κλείσει για την κυκλοφορία. Η πόλη έχει ανοίξει το αθλητικό κέντρο της για να χρησιμεύσει ως καταφύγιο για τους πυρόπληκτους και περίπου 1.000 άνθρωποι παρέμειναν εκεί στη διάρκεια της νύκτας. Πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού βρίσκεται επιτόπου για την περίπτωση που χρειαστεί να απομακρυνθούν άνθρωποι διά θαλάσσης, ανέφεραν τοπικά μέσα ενημέρωσης. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε μεγαλύτερη συχνότητα επιθεωρούνται τα υποστατικά υψηλής επικινδυνότητας και οι μισές από τις ετήσιες επιθεωρήσεις υποστατικών για έλεγχο της ασφάλειας τροφίμων γίνονται το καλοκαίρι λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο Διευθυντής των Υγειονομικών Υπηρεσιών, Ηρόδοτος Ηροδότου. Στόχος, σημείωσε, είναι τα υποστατικά υψηλής επικινδυνότητας να επιθεωρούνται σε μεγαλύτερη συχνότητα από άλλα υποστατικά με πιο μικρό κίνδυνο. «Ο κύριος στόχος των Υγειονομικών Υπηρεσιών, πέραν των δειγματοληψιών τροφίμων που καταρτίζονται κατά τη διάρκεια του χρόνου, είναι και η κάλυψη, η επιθεώρηση όλων των υποστατικών τροφίμων ανάλογα με την επικινδυνότητα του κάθε υποστατικού», σημείωσε, εξηγώντας ότι το κάθε υποστατικό παίρνει μία βαθμολογία με βάση κάποια κριτήρια που χρησιμοποιούν οι Υγειονομικές Υπηρεσίες. Τα κριτήρια βάσει των οποίων βαθμολογείται ο κίνδυνος ενός υποστατικού είναι οι προηγούμενες επιθεωρήσεις και οι δειγματοληψίες τροφίμων που έγιναν στο συγκεκριμένο υποστατικό, καθώς και οι πληροφορίες που λαμβάνονται μέσω του ευρωπαϊκού συστήματος RASFF (Rapid Alert System for Food and Feed, Σύστημα Ταχείας Ενημέρωσης για Κατάλληλα Τρόφιμα), πρόσθεσε. Ο στόχος είναι τα υποστατικά υψηλής επικινδυνότητας να επιθεωρούνται σε μεγαλύτερη συχνότητα από άλλα υποστατικά με πιο μικρό κίνδυνο, είπε ο κ. Ηροδότου, τονίζοντας ότι κάθε χρόνο στοχεύονται αυτά τα συγκεκριμένα υποστατικά, ούτως ώστε να επιθεωρούνται σε μεγαλύτερη συχνότητα. Απαντώντας σε ερώτηση του ΚΥΠΕ για τα μέτρα που λαμβάνονται στις περιπτώσεις όπου εντοπίζονται επικίνδυνα υποστατικά, ο Διευθυντής των Υγειονομικών Υπηρεσιών ανέφερε ότι «πέραν του διοικητικού προστίμου που επιβάλλει ο προϊστάμενος των Υγειονομικών Υπηρεσιών, εάν η κατάσταση του υποστατικού είναι τέτοια που το επιβάλλει, τότε το υποστατικό μπορεί, με βάση τη νομοθεσία, να κλείσει για 4 ημέρες». «Εάν συμμορφωθεί πριν από τις 4 ημέρες, μπορεί να ανοίξει. Εάν δεν συμμορφωθεί, μπορεί αυτές οι 4 ημέρες να γίνουν ακόμα 4 ή και περισσότερες μέχρι τη συμμόρφωσή του», υπογράμμισε. Αυτό το καλοκαίρι, μέχρι στιγμής οι Υγειονομικές Υπηρεσίες δεν έκλεισαν κάποιο υποστατικό πέραν του χώρου στη Λεμεσό όπου σημειώθηκε τροφική δηλητηρίαση κατά τη διάρκεια γαμήλιας δεξίωσης, επεσήμανε ο Ηρόδοτος Ηροδότου. Σε ερώτηση αν έχουν αυξηθεί οι υγειονομικοί έλεγχοι σε υποστατικά το καλοκαίρι σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα λόγω του καύσωνα, ο προϊστάμενος των Υγειονομικών Υπηρεσιών απάντησε πως, εάν βάσει της βαθμολογίας, ένα υποστατικό πρέπει να επιθεωρηθεί 3-4 φορές τον χρόνο, τότε 1-2 από αυτές τις επιθεωρήσεις, ανάλογα με την κρίση του κάθε υγειονομικού λειτουργού που τις διενεργεί, γίνονται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και της ευκολότερης ανάπτυξης μικροβίων εάν τα τρόφιμα μείνουν εκτός ψυγείου. Καταληκτικά, ο κ. Ηροδότου σημείωσε ότι οι Υγειονομικές Υπηρεσίες ετοιμάζουν έκθεση των επιθεωρήσεων που διεξάγουν στο τέλος του έτους με αρχές του επόμενου. Πηγή: ΚΥΠΕ

Είκοσι ένα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη μαύρη Κυριακή της 14ης Αυγούστου 2005, όταν ο χρόνος σταμάτησε για 121 ανθρώπους. Η συντριβή της Πτήσης 522 της Helios Airways στο Γραμματικό Αττικής δεν αποτελεί απλώς τη μεγαλύτερη αεροπορική τραγωδία στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αποτελεί μια πληγή που παραμένει ανοιχτή στη συλλογική μνήμη της Κύπρου και της Ελλάδας, μια τραγωδία που άλλαξε για πάντα τη ζωή δεκάδων οικογενειών και ανέδειξε με τον πιο οδυνηρό τρόπο τη σημασία της αεροπορικής ασφάλειας. Το μοιραίο Boeing 737-31S είχε απογειωθεί το πρωί της 14ης Αυγούστου από τη Λάρνακα, με προορισμό την Πράγα και προγραμματισμένη ενδιάμεση στάση στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» της Αθήνας. Στο αεροσκάφος επέβαιναν 115 επιβάτες και έξι μέλη του πληρώματος. Ανάμεσά τους βρίσκονταν 22 παιδιά, ενώ δώδεκα επιβάτες είχαν ελληνική καταγωγή. Το χρονικό της τραγωδίας Λίγη ώρα μετά την απογείωση, εξαιτίας προβλήματος στη συμπίεση της καμπίνας, το αεροσκάφος συνέχισε να ανεβαίνει σε ύψος πτήσης χωρίς να αποκατασταθεί η πίεση στο εσωτερικό του. Οι επιβαίνοντες άρχισαν σταδιακά να εμφανίζουν συμπτώματα υποξίας, χωρίς να αντιλαμβάνονται τι ακριβώς συνέβαινε. Στις 10:15 το αεροσκάφος εισήλθε στον Εθνικό Εναέριο Χώρο Αθηνών, όμως οι επανειλημμένες κλήσεις του Πύργου Ελέγχου έμεναν αναπάντητες. Η σιωπή από το πιλοτήριο προκάλεσε συναγερμό στις ελληνικές αρχές. Στις 11:05 απογειώθηκαν δύο μαχητικά F-16 από τη Νέα Αγχίαλο με αποστολή την αναγνώριση του επιβατικού αεροσκάφους. Δεκατρία λεπτά αργότερα οι χειριστές τους βρέθηκαν μπροστά σε μια εικόνα που δεν θα ξεχνούσαν ποτέ. Ο συγκυβερνήτης ήταν αναίσθητος πάνω στα χειριστήρια, ο κυβερνήτης δεν βρισκόταν στη θέση του, ενώ οι μάσκες οξυγόνου είχαν ήδη πέσει στην καμπίνα των επιβατών. Καθώς το διαθέσιμο οξυγόνο εξαντλήθηκε, οι επιβαίνοντες έχασαν σταδιακά τις αισθήσεις τους. Οι νεκροτομές που ακολούθησαν έδειξαν ότι κατά τη στιγμή της πρόσκρουσης οι περισσότεροι διατηρούσαν ακόμη καρδιακή λειτουργία, όμως βρίσκονταν σε βαθύ και μη αναστρέψιμο κώμα λόγω της υποξίας. Τις τελευταίες δραματικές στιγμές, ο αεροσυνοδός Ανδρέας Προδρόμου κατάφερε να εισέλθει στο πιλοτήριο, έχοντας χρησιμοποιήσει φορητή φιάλη οξυγόνου. Επιχείρησε να αναλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους, σε μια ύστατη προσπάθεια να αποτρέψει την καταστροφή. Ωστόσο, ο χρόνος είχε ήδη εξαντληθεί. Όταν τα καύσιμα τελείωσαν, οι δύο κινητήρες σταμάτησαν να λειτουργούν και στις 12:04 το μεσημέρι το αεροσκάφος συνετρίβη στην ορεινή περιοχή του Γραμματικού Αττικής. Δεν υπήρξε κανένας επιζών. Μια ολόκληρη κοινωνία βυθίστηκε στο πένθος Η είδηση της συντριβής πάγωσε την Κύπρο. Στο αεροδρόμιο της Λάρνακας εκτυλίχθηκαν σκηνές που δύσκολα μπορούν να περιγραφούν. Συγγενείς και φίλοι των επιβατών έφταναν με την ελπίδα ότι ίσως υπήρχε κάποιο λάθος, ότι ίσως κάποιος είχε σωθεί. Όσο περνούσαν οι ώρες, η ελπίδα έδινε τη θέση της στην απόγνωση. Η κυπριακή κοινωνία βίωσε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της. Η τραγωδία δεν άφησε ανεπηρέαστη ούτε την Ελλάδα. Οι εικόνες από το σημείο της συντριβής, αλλά και η επιχείρηση περισυλλογής των θυμάτων, συγκλόνισαν το πανελλήνιο. Τα αίτια που οδήγησαν στην καταστροφή Δεκατέσσερις μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 2006, δημοσιοποιήθηκε το πόρισμα της Ελληνικής Επιτροπής Διερεύνησης Ατυχημάτων και Ασφάλειας Πτήσεων, υπό τον Ακριβό Τσολάκη. Το πόρισμα κατέγραψε μια αλληλουχία ανθρώπινων λαθών και οργανωτικών αδυναμιών που οδήγησαν στην τραγωδία. Μεταξύ των βασικών αιτίων ήταν η μη επαναφορά του διακόπτη συμπίεσης από τη θέση manual στη θέση auto μετά από εργασίες συντήρησης, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να μην πραγματοποιηθεί η αυτόματη συμπίεση της καμπίνας κατά την άνοδο του αεροσκάφους. Παράλληλα, οι χειριστές δεν αναγνώρισαν έγκαιρα το πραγματικό πρόβλημα, καθώς οι ηχητικές προειδοποιήσεις μπορούσαν εύκολα να συγχέονται με άλλες ενδείξεις του αεροσκάφους. Μετά την τραγωδία, η Boeing προχώρησε σε αλλαγές τόσο στα εγχειρίδια συντήρησης όσο και στα προειδοποιητικά συστήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους. Το πόρισμα κατέδειξε ακόμη ελλείψεις στην εκπαίδευση του πληρώματος όσον αφορά περιστατικά αποσυμπίεσης της καμπίνας, καθώς και αδυναμίες στη συνεργασία μεταξύ πιλοτηρίου και θαλάμου επιβατών (CRM). Το τελικό αποτέλεσμα ήταν η απώλεια των αισθήσεων των χειριστών λόγω υποξίας, η αδυναμία ελέγχου του αεροσκάφους και τελικά η διακοπή λειτουργίας των κινητήρων εξαιτίας της εξάντλησης των καυσίμων. Το εκκλησάκι που κράτησε ζωντανή τη μνήμη της Μαίρης Είκοσι ένα χρόνια μετά, η μνήμη των θυμάτων παραμένει ζωντανή όχι μόνο στις καρδιές των συγγενών τους, αλλά και σε έναν μικρό χώρο προσευχής στη Μοσφιλωτή. Πρόκειται για το πετρόκτιστο παρεκκλήσι της Παναγίας της Ελευθερώτριας και της Αγίας Παρασκευής, το οποίο δεσπόζει πάνω σε ένα μικρό πευκόφυτο ύψωμα, σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από την Ιερά Μονή Αγίας Θέκλης. Η ιστορία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μία από τις οικογένειες που σημάδεψε η τραγωδία. Μιλώντας στη «Σημερινή», ο κ. Βάσος Γεωργίου, ο οποίος έχασε στη συντριβή της Helios τη σύζυγό του Μαίρη και τους γονείς της, περιγράφει πως το παρεκκλήσι δεν δημιουργήθηκε αρχικά ως μνημείο της τραγωδίας. Όπως εξηγεί, η ιδέα γεννήθηκε αρκετά χρόνια πριν από το δυστύχημα. Ο ίδιος και η σύζυγός του είχαν μελετήσει την ιστορία της Μοσφιλωτής και διαπίστωσαν πως ο πρώτος ναός του χωριού ήταν αφιερωμένος στην Αγία Παρασκευή. Θέλησαν, λοιπόν, να διαφυλάξουν αυτή την ιστορική παράδοση και αποφάσισαν να ανεγείρουν ένα μικρό παρεκκλήσι προς τιμήν της Αγίας. «Τα σχέδια είχαν ολοκληρωθεί το 2004 και είχαν εξασφαλιστεί όλες οι απαραίτητες άδειες. Ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε την ανέγερση», ανέφερε χαρακτηριστικά. Η ζωή, όμως, ανέτρεψε τα πάντα. Η Μαίρη Γεωργίου δεν πρόλαβε να δει το όνειρό της να γίνεται πραγματικότητα. Στις 14 Αυγούστου 2005 βρισκόταν στην Πτήση 522 μαζί με τους γονείς της. Κανείς τους δεν επέστρεψε ποτέ στην Κύπρο. Μετά την τραγωδία, όπως εξιστορεί ο κ. Γεωργίου η Καθηγουμένη και η Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Αγίας Θέκλης εισηγήθηκαν να αφιερωθεί το παρεκκλήσι όχι μόνο στην Αγία Παρασκευή, αλλά και στην Παναγία, προς τιμήν της αδικοχαμένης Μαίρης, η οποία έφερε το όνομα της Θεοτόκου. Παράλληλα, επιλέχθηκε η προσωνυμία «Παναγία η Ελευθερώτρια», ως προσευχή και δέηση προς την Υπεραγία Θεοτόκο για προστασία και λύτρωση του κυπριακού λαού. Από εκείνη τη στιγμή, το παρεκκλήσι απέκτησε έναν ακόμη βαθύτερο συμβολισμό. Δεν αποτελεί μόνο έναν τόπο λατρείας, αλλά ένα αιώνιο μνημόσυνο για τους 121 ανθρώπους που χάθηκαν τόσο άδικα στη μεγαλύτερη αεροπορική τραγωδία της Κύπρου. Κάθε χρόνο συγγενείς των θυμάτων, φίλοι και απλοί πολίτες επισκέπτονται τον χώρο. Στη Μοσφιλωτή, το μικρό εκκλησάκι της Παναγίας της Ελευθερώτριας εξακολουθεί να θυμίζει πως η μνήμη δεν σβήνει με το πέρασμα του χρόνου. Για τον Βάσο Γεωργίου αποτελεί την εκπλήρωση ενός κοινού ονείρου που δεν πρόλαβε να ζήσει με τη σύζυγό του. Για τις οικογένειες των θυμάτων αποτελεί έναν τόπο παρηγοριάς. Και για όλους τους υπόλοιπους, μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι η 14η Αυγούστου 2005 δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι το παρεκκλήσιο είναι ενωμένο με το Επισκοπείο Τριμυθούντος και λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Τριμυθούντος κ. Βαρνάβας τελεί τη Θεία Λειτουργία στο παρεκκλήσιο της Αγίας Παρασκευής τόσο κατά τις πρωινές όσο και κατά τις απογευματινές ώρες.

Σε πλήρη ετοιμότητα βρίσκονται τα ΤΑΕΠ των δημόσιων νοσηλευτηρίων και η Υπηρεσία Ασθενοφόρων του ΟΚΥπΥ ενόψει του Δεκαπενταύγουστου, δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο εκπρόσωπος Τύπου του Οργανισμού, Χαράλαμπος Χαριλάου, ο οποίος σημείωσε ότι υπάρχει ο απαραίτητος σχεδιασμός, η εμπειρία και η τεχνογνωσία για την αντιμετώπιση οποιουδήποτε έκτακτου περιστατικού. Όπως ανέφερε, «μέσω του Γενικού Συστήματος Υγείας έχουμε τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε κατάσταση προκύψει», για να προσθέσει ότι κατά την καλοκαιρινή περίοδο, κατά την οποία σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται αύξηση των περιστατικών, όλα τα δημόσια νοσηλευτήρια, καθώς και η Υπηρεσία Ασθενοφόρων βρίσκονται σε ετοιμότητα. Την ίδια ώρα, αυξημένη είναι η κίνηση στα ΤΑΕΠ, λόγω των πολύ υψηλών θερμοκρασιών, με τον ΟΚΥπΥ να καταγράφει περιστατικά θερμικής καταπόνησης, μικρά ατυχήματα, εγκαύματα από τον ήλιο, καθώς και αυξανόμενες εισαγωγές. Σε σχέση με τη στελέχωση των ΤΑΕΠ και της Υπηρεσίας Ασθενοφόρων, ο κ. Χαριλάου ανέφερε στο ΚΥΠΕ ότι τα εν λόγω τμήματα «είναι πάντοτε στελεχωμένα με όλους τους απαραίτητους γιατρούς και το σχετικό προσωπικό», καθώς όπως εξήγησε, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πότε θα προκύψει ένα αναπάντεχο ή σοβαρό περιστατικό. «Είτε λόγω τροχαίων ατυχημάτων, είτε λόγω άλλων καταστάσεων, όπως είναι τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ή τα εμφράγματα», είπε, η υπηρεσία φροντίζει ώστε τα ΤΑΕΠ και η Υπηρεσία Ασθενοφόρων να είναι «πάντοτε σωστά στελεχωμένα, για να μπορούν να ανταποκριθούν». Σε εγρήγορση για τροχαία Αναφερόμενος ειδικότερα στα τροχαία ατυχήματα, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΟΚΥπΥ είπε ότι πρόκειται για κατάσταση που αντιμετωπίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, σημειώνοντας ωστόσο ότι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, λόγω της αυξημένης κίνησης στους δρόμους, «ειδικά σε κάποιες μέρες, πιθανόν να υπάρχουν περισσότερα ατυχήματα». «Είμαστε σε εγρήγορση για οτιδήποτε συμβεί», ανέφερε, εκφράζοντας παράλληλα την ευχή «όλοι να μετακινηθούν με ασφάλεια στους χώρους προορισμού τους, χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε θέμα». Σε ό,τι αφορά τα περιστατικά που καταγράφονται στα ΤΑΕΠ και τη σύγκριση με προηγούμενα χρόνια, ο κ. Χαριλάου ανέφερε ότι τα στοιχεία καταγράφονται καθημερινά και πως «δεν υπάρχει καμία ιδιαίτερη αλλαγή από τα προηγούμενα χρόνια». «Τα περιστατικά είναι περίπου τα ίδια, τόσο σε αριθμό όσο και στη φύση τους, και ο Οργανισμός είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε κατάσταση», είπε. Αυξημένη η κίνηση στα ΤΑΕΠ λόγω καλοκαιριού και υψηλών θερμοκρασιών --------------------------------------------------------------------- Σε σχέση με την εικόνα που παρουσιάζουν αυτή τη στιγμή τα ΤΑΕΠ, ο κ. Χαριλάου ανέφερε ότι, όπως ήταν αναμενόμενο, η κίνηση είναι αυξημένη, λόγω των καλοκαιρινών διακοπών των προσωπικών και των ειδικών γιατρών στον ιδιωτικό τομέα. «Η κίνηση στα ΤΑΕΠ είναι αυξημένη. Υπάρχουν και αυξανόμενες εισαγωγές», ανέφερε, προσθέτοντας ότι στην αυξημένη προσέλευση συμβάλλουν και οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν. Όπως εξήγησε, αρκετός κόσμος οδηγείται στα ΤΑΕΠ με περιστατικά θερμικής εξάντλησης ή θερμοπληξίας, εγκαύματα από τον ήλιο, αλλά και μικρά ατυχήματα που σημειώνονται είτε στο βουνό είτε στη θάλασσα. Ωστόσο, διευκρίνισε ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν νοσηλευόμενοι με θερμοπληξία. «Έχουμε, όμως, αρκετά περιστατικά, τα οποία έρχονται με θερμική καταπόνηση», είπε. Σύμφωνα με τον κ. Χαριλάου, τα περιστατικά αυτά αφορούν κυρίως ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, όπως παιδιά, ηλικιωμένους και άτομα με καρδιαγγειακά και πνευμονολογικά προβλήματα. Σημείωσε, τέλος, ότι τα περιστατικά θερμικής καταπόνησης που προσέρχονται στα ΤΑΕΠ εξετάζονται και στη συνέχεια οι ασθενείς αποχωρούν, χωρίς να απαιτείται νοσηλεία. Πηγή: ΚΥΠΕ

Μια από τις μεγαλύτερες μετακινήσεις ατόμων σε αναλογία του συνολικού πληθυσμού καταγράφηκε στην Κύπρο μετά τη στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στις 20 Ιουλίου και τη δεύτερη φάση, στις 14 Αυγούστου 1974. Ο εκτοπισμός ήταν απότοκο της εισβολής, σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό-ιδεολογικό πλαίσιο για την τουρκική πλευρά. Μεταξύ 162.000 και 170.000 Ε/κ (σχεδόν το ένα τρίτο του συνολικού ελληνοκυπριακού πληθυσμού) αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους στο βόρειο υπό κατοχή μέρος της Κύπρου μετά τις δύο φάσεις της εισβολής έως το τέλος περίπου του 1975, ενώ μεταξύ 45.000 έως 60.000 Τ/κ που ζούσαν σε αμιγώς τ/κ χωριά, θύλακες και μεικτά χωριά στο νότιο τμήμα του νησιού μετακινήθηκαν σε πιο σύντομο χρονικό διάστημα προς το κατεχόμενο βόρειο τμήμα. Η μετακίνηση ολοκληρώθηκε οργανωμένα το 1975, μετά τη Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης, σύμφωνα με μελέτες και αρχεία.  Διαβάστε επίσης: 14 Αυγούστου 1974: Ο Αττίλας ολοκληρώνει το έγκλημά του Περίπου 20.000 Ελληνοκύπριοι και Μαρωνίτες παρέμειναν αρχικά εγκλωβισμένοι στο υπό κατοχή τμήμα, κυρίως στην Καρπασία και τα Μαρωνίτικα χωριά, όμως ο αριθμός τους μειώθηκε δραστικά μετά την Τρίτη Βιέννη και λόγω των συνθηκών διαβίωσης. Στην απογραφή πληθυσμού του 1973, οι Ε/κ κάτοικοι στην Καρπασία ήταν περίπου 14.000 από τις 20.412 Ε/κ της Επαρχίας Αμμοχώστου, όπου ζούσαν και 6.101 Τουρκοκύπριοι.  Σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών, σε λιγότερο από ένα χρόνο και συγκεκριμένα, στις 9 Ιουνίου 1975, ο αριθμός των εγκλωβισμένων ήταν 10.000, στα τέλη του ίδιου χρόνου για να μειωθούν στους 1.076 μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 1981. Ο αριθμός θα συνέχιζε να μειώνεται για να φτάσει τους 347 το 2012.  Στην παρούσα έρευνα, μέσα από καταγραφή γεγονότων, στοιχείων, μαρτυριών επιχειρείται η θεώρηση των συνθηκών τότε με την απόσταση των 52 χρόνων. Στο ΚΥΠΕ καταθέτουν τις απόψεις τους για τη μετακίνηση πληθυσμού, αλλά και τη Συμφωνία της 3ης Βιέννης και τον ρόλο της στον πληθυσμιακό διαχωρισμό, ο Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου, Νίκος Μούδουρος, για τη νομική ισχύ της Συμφωνίας ο Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Κύπρου, Αρης Κωνσταντινίδης, ενώ τη δική του μαρτυρία ως νεαρός τότε Ακόλουθος στο Υπουργείο Εξωτερικών καταθέτει και ο Θεόφιλος Θεοφίλου, αποκαλύπτοντας πως ο ίδιος είχε ετοιμάσει σημείωμα από το 1975 για τη μετακίνηση του τ/κ πληθυσμού και την εγκατάσταση Ε/κ προσφύγων σε τ/κ περιουσίες στις ελεύθερες περιοχές, που όμως δεν έτυχε απάντησης ή ανταπόκρισης. Αντλούνται, επίσης, στοιχεία από τον Τύπο της εποχής από τα αρχεία του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, ενώ χρησιμοποιήθηκε και υλικό που παραχώρησε στο ΚΥΠΕ το ΡΙΚ, στο οποίο απευθύνονται ευχαριστίες. Συμβάντα Αρχικά, τους πρώτους μήνες μετά την εισβολή, οι Τ/κ που ήθελαν να μετακινηθούν προς τον υπό τουρκική κατοχή βορρά πλήρωναν γι’ αυτό Ελληνοκύπριους οδηγούς ταξί, φορτηγών, κρύβονταν σε μπάλες σανού, έβαζαν ακόμα και στολές της Εθνικής Φρουράς, αναφέρουν δημοσιεύματα της εποχής. Σε μια προσπάθεια να κρατηθεί ο τ/κ πληθυσμός στα ελεγχόμενα από την Κυπριακή Δημοκρατία εδάφη, ο τότε Υπουργός Εσωτερικών, Νίκος Κόσιης εξέδωσε στο τέλος Οκτωβρίου του 1974 εγκύκλιο προς τις Επαρχιακές Διοικήσεις για να διευκολύνουν την εξυπηρέτηση Τουρκοκυπρίων σε αδειοδοτήσεις, όπως για ανέγερση οικοδομών και εξόρυξη φρεατίων.  Σύμφωνα με είδηση που δημοσιεύτηκε σε όλες τις εφημερίδες της εποχής, στις 10 Νοεμβρίου 1974, ένας Ε/κ οδηγός ταξί, ο Α.Β., που πληρώθηκε για να μεταφέρει από την τ/κ συνοικία της Λεμεσού στο Αγκολέμι 2 Τουρκοκύπριες γυναίκες και τις τρεις κόρες τους, τις σκοτώνει εν ψυχρώ στην περιοχή «Η κούρβα του λοκουματζιή» στην Άλασσα. Συλλαμβάνεται, παραδέχεται το έγκλημα, καταδικάζεται από το Κακουργιοδικείο για φόνο εκ προμελέτης σε θάνατο, ποινή που μετατρέπεται σε ισόβια. Το περιστατικό δημοσιεύεται σε ε/κ εφημερίδες και γίνεται πρωτοσέλιδο στον τ/κ Τύπο.   Μετά από αυτό, ο Ραούφ Ντενκτάς δημόσια ζητάει από τους Τ/κ να μην εμπιστεύονται τους Ε/κ για τις μετακινήσεις τους από το νότο στο βορρά κι αρχίζει να ασκεί πιέσεις για τη μαζική μεταφορά των χιλιάδων Τ/κ που βρίσκονταν στις Βάσεις Ακρωτηρίου στο υπό κατοχή τμήμα του νησιού.  Τον Ιανουάριο του 1975 οι Βρετανοί στέλνουν αεροπορικώς με μεταγωγικά C 130 μέσω Αδάνων στο βόρειο κατεχόμενο τμήμα του νησιού όλους τους Τ/κ από τα χωριά της Λεμεσού και της Πάφου που είχαν καταφύγει εκεί, περίπου 9.000 άτομα. Τον Φεβρουάριο του 1975 ο Ραούφ Ντενκτάς ανακήρυξε το «τ/κ ομόσπονδο κράτος».  Την άνοιξη του 1975 υπάρχει μετακίνηση Τουρκοκυπρίων με τα πόδια από τις ελεύθερες στις κατεχόμενες περιοχές. Στο τέλος Ιουνίου του 1975 κοντά στο Μηλικούρι συλλαμβάνονται 48 Τ/κ από τα Βρέτσια που προσπαθούσαν να μεταβούν στα κατεχόμενα και ξυλοκοπήθηκαν από αστυνομικούς στον Κύκκο, σύμφωνα με αρχειακές πηγές. Το επεισόδιο έγινε γνωστό στα κατεχόμενα και δημοσιοποιήθηκε στον τ/κ Τύπο. Σε αντίποινα ο Ραούφ Ντενκτάς εξαναγκάζει σε δήθεν οικειοθελή μετακίνηση εκατοντάδες Ε/κ από χωριά στην αρχή της Καρπασίας, όπως τον Δαυλό. Σύμφωνα με ντοκιμαντέρ εποχής του ΡΙΚ, τέλη Ιουνίου του 1975, 899 Ε/κ εκδιώχθηκαν σε 3 μέρες από την Καρπασία.  Συμφωνία Τρίτης Βιέννης Για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση με τη μετακίνηση των Τ/κ από τον νότο στο βορρά και την εκδίωξη των Ε/κ από το κατεχόμενο τμήμα, το Υπουργικό Συμβούλιο υπό τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριo εξουσιοδοτεί τον τότε συνομιλητή της ελληνοκυπριακής πλευράς Γλαύκο Κληρίδη, να εγείρει το θέμα στο πλαίσιο του τρίτου γύρου των συνομιλιών στη Βιέννη τέλος Ιουλίου. Τη συμφωνία στην παρουσία του τότε ΓΓ του ΟΗΕ, Κουρτ Βάλντχαϊμ μονόγραψαν στις 2 Αυγούστου 1975 ο Γλαύκος Κληρίδης και ο Ραούφ Ντενκτάς συνομιλητής τότε της τουρκοκυπριακής πλευράς.    Σύμφωνα με τα όσα μετέδωσε το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών στις 2 Αυγούστου 1975, βάσει του ανακοινωθέντος, που εκδόθηκε μετά την τρίτη φάση των διακοινοτικών συνομιλιών στη  Βιέννη (31/7 – 2/8/1975) και δημοσιεύθηκε στις 2 Αυγούστου 1975, διεξήχθησαν προκαταρκτικές συζητήσεις για τις εξουσίες και αρμοδιότητες μιας ομόσπονδης κυβέρνησης στη βάσει των υποβληθεισών στην πρώτη φάση ε/κ προτάσεων, των τ/κ προτάσεων, οι οποίες υπεβλήθησαν την 21η Ιουλίου και των πλέον συνοπτικών προτάσεων των υποβληθεισών από τον κ. Κληρίδη κατά την παρούσα φάση των συνομιλιών. Η περαιτέρω εξέταση του θέματος, ανέφερε το ΓΤΠ, θα συνεχισθεί στη Λευκωσία για την τελική συζήτηση του προβλήματος, μαζί με τις άλλες συναφείς προς τη λύση του Κυπριακού προβλήματος κατά την προσεχή φάση των συνομιλιών. «Ο κ. Ντενκτάς εξέφρασε τις απόψεις του για τις συνοπτικές προτάσεις που υποβλήθηκαν από τον κ. Κληρίδη, όπως επίσης και για τις δικές τους προτάσεις για μια κοινή μεταβατική κυβέρνηση που ο ίδιος υπέβαλε στις 18 Ιουλίου. Ο κ. Κληρίδης επανέλαβε την προηγούμενη θέση του επί του θέματος».  Επίσης, αναφέρεται στο ανακοινωθέν της 2/8/1975, διεξήχθη συζήτηση επί των γεωγραφικών πτυχών ενός μελλοντικού διακανονισμού του Κυπριακού προβλήματος. Συμφωνήθηκε όπως επί του θέματος αυτού οι κ. Κληρίδης και Ντενκτάς έχουν περαιτέρω ιδιαίτερες συνομιλίες πριν την τέταρτη φάση των συνομιλιών, ώστε να προετοιμασθεί το έδαφος για την συζήτησιν του θέματος αυτού, η οποία θα γίνει κατά σε αυτή τη φάση.  Συμφωνήθηκαν τα ακόλουθα:  1. Στους Τουρκοκυπρίους που επί του παρόντος διαμένουν στο νότιο τμήμα του νησιού θα επιτραπεί, εάν επιθυμούν, να μετακινηθούν στο βορρά μαζί με τα υπάρχοντά τους, στη βάση οργανωμένου προγράμματος και με την βοήθεια της Ειρηνευτικής Δύναμης.  2. Ο κ. Ντενκτάς επανέλαβε, και συμφωνήθηκε, ότι οι Ελληνοκύπριοι που επί του παρόντος διαμένουν στο βόρειο τμήμα του νησιού είναι ελεύθεροι να παραμείνουν και ότι θα τους παρασχεθεί κάθε βοήθεια για να μπορούν να έχουν μια ομαλή ζωή, περιλαμβανομένων διευκολύνσεων στον εκπαιδευτικό τομέα και για την άσκηση της θρησκείας τους, όπως επίσης και για ιατρική περίθαλψη από δικούς τους γιατρούς και ελεύθερη διακίνηση στον βορρά.  3. Οι Ελληνοκύπριοι που επί του παρόντος διαμένουν στο βορρά, οι οποίοι κατόπιν αίτησής τους και χωρίς να υποστούν οποιασδήποτε φύσεως πίεση, θα εκδηλώσουν την επιθυμία να μεταβούν εις τον νότο. θα μπορούν να το πράξουν.  4. Η Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών θα έχει ελεύθερη είσοδο στα Ελληνοκυπριακά χωρία και τόπους διαμονής των Ελληνοκυπρίων στο βορρά.  5. Προς εφαρμογή της ανωτέρω συμφωνίας θα δοθεί προτεραιότητα στην επανασύνδεση οικογενειών, πράγμα το οποίο μπορεί να συνεπάγεται την μεταφορά αριθμού Ελληνοκυπρίων που επί του παρόντος διαβιούν στο νότιο τμήμα, στο βορρά.  Επίσης εξετάσθηκε το θέμα των εκτοπισμένων προσώπων.  Παρ’ όλον ότι αμφότερες οι πλευρές επαναβεβαίωσαν ακόμη μια φορά ότι δεν κρατούν εν γνώση τους αδήλωτους αιχμαλώτους πολέμου ή άλλους κρατουμένους, συμφωνήθηκε αμοιβαία όπως παρέχονται πλήρεις διευκολύνσεις για έρευνες, κατόπιν πληροφοριών που προέρχονται είτε από τη μια είτε από την άλλη πλευρά.  Αμφότερες οι πλευρές δήλωσαν ότι ο Διεθνής Αερολιμένας Λευκωσίας, ο οποίος έχει επισκευασθεί από τα Ηνωμένα Έθνη δυνάμει της συμφωνίας που επιτεύχθηκε στην πρώτη φάση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί, ως πρώτο βήμα από τα Ηνωμένα Έθνη για τις ανάγκες τους.  Λόγω των υποχρεώσεων του Γενικού Γραμματέα σε σχέση με την Γενική Συνέλευση, η τέταρτη φάση των συνομιλιών θα πραγματοποιηθεί στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, στις 8 και 9 Σεπτεμβρίου 1975.  Στις 2 Αυγούστου 1975 τα Ηνωμένα Έθνη εξέδωσαν press communiqué με τίτλο «Ανακοινωθέν Τύπου 2 Αυγούστου 1975  για τις συνομιλίες για το Κυπριακό στη Βιέννη» με κωδικό S/11789.   Επιστρέφοντας από τη Βιέννη μέσω Αθήνας, όπου είχε συνάντηση με τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό Καραμανλή και τον Υπουργό Εξωτερικών Δημήτριο Μπίτσιο, ο οποίος ήταν εξωκοινοβουλευτικός Υπουργός Εξωτερικών από τον Νοέμβριο του 1974 έως τον Νοέμβριο του 1977 στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο Γλαύκος Κληρίδης είπε ότι δεν ήθελε να χάσει πολύ χρόνο απαντώντας σε επικρίσεις και ο όλος χειρισμός στη Βιέννη έγινε στη βάση οδηγιών που του είχαν δοθεί από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.  Για τη συμφωνία που αφορούσε τη μετακίνηση Τ/κ που διέμεναν στα εδάφη που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία προς τον κατεχόμενο βορρά, ο κ. Κληρίδης απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε ότι θ’ άρχιζε μόλις ήταν έτοιμα τα ΗΕ και υπολογίζονταν ότι θα διαρκούσε περίπου 40 μέρες. Ανέφερε επίσης ότι η δέσμευση της τουρκικής πλευράς στη Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης είναι ουσιαστικής σημασίας γιατί δεν έγινε μια κατ’ ιδίαν συμφωνία του ίδιου και τον κ. Ντενκτάς αλλά είναι μια συμφωνία ενώπιον του ΓΓ, η οποία καταγράφηκε με πάσα λεπτομέρεια στα πρακτικά της συνεδρίασης.   Στην παρατήρηση δημοσιογράφου, σύμφωνα με δημοσιεύματα στο Τύπο της εποχής, ότι επικρίνεται ότι συζήτησε το θέμα της μεταφοράς Τ/κ του «νότου», χωρίς να έχει εξουσιοδότηση γι’ αυτό, ο Γλαύκος Κληρίδης είπε ότι τον εξουσιοδότησε το Υπουργικό Συμβούλιο εν γνώση και του Εθνικού Συμβουλίου και κατόπιν οδηγιών του Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακάριου να πει στον κ. Ντενκτάς πως για ν’ αποφύγουν τη δίωξη των Ελλήνων από τα βόρεια, σιωπηρώς θ’ αφήναμε τους Τούρκους να πάνε στο βορρά. «Κι αυτό θα γινόταν άνευ ανταλλάγματος. Προτίμησα να εξασφαλίσω την Καρπασία παρά σιωπηρώς να αφήσουμε τους Τούρκους να πάνε στα βόρεια».  Στην ερώτηση εάν η συμφωνία αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις ή ενθαρρυντικές προοπτικές για την τελική διευθέτηση του Κυπριακού, ο κ. Κληρίδης απάντησε ότι η συμφωνία διευκολύνει τις διαπραγματεύσεις και έχει το ευεργέτημα «αντί να συζητούμε επί μιας συγκεκριμένης πτυχής του κυπριακού προβλήματος χωρίς να έχουμε την ολοκληρωμένη εικόνα των τουρκικών θέσεων επί όλων, θα έχουμε τώρα μια ολοκληρωμένη εικόνα των τουρκικών θέσεων».  Ο εκτοπισμός ως ιδεολογική προσέγγιση  Η κλίμακα της μετακίνησης πληθυσμού με την εισβολή ήταν τεράστια, δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου, Νίκος Μούδουρος, ερωτηθείς για τον εκτοπισμό. Όπως ανέφερε, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, την περίοδο της στρατιωτικής εισβολής της Τουρκίας εκτοπίστηκαν περίπου 240.000 Κύπριοι, εκ των οποίων 180.000 Ελληνοκύπριοι και 60.000 Τουρκοκύπριοι. «Αν ληφθεί υπόψη ότι ο συνολικός πληθυσμός του νησιού ήταν περίπου 600.000, η κλίμακα της μετακίνησης ήταν τεράστια», σημείωσε, προσθέτοντας ότι «εάν συνυπολογιστούν και οι μετακινήσεις που είχαν αρχίσει από τις διακοινοτικές συγκρούσεις του 1963, τότε από το 1963 μέχρι το τέλος του 1975 μετακινήθηκε βίαια πάνω από το 30% του συνολικού κυπριακού πληθυσμού».  Η εισβολή, ανέφερε περαιτέρω, προκάλεσε τον γεωγραφικό διαμελισμό της Κύπρου και τη δημιουργία μιας νέας εδαφικής πραγματικότητας η οποία έπρεπε να αποκτήσει και χωριστή πληθυσμιακή σύνθεση. «Η στρατιωτική κατοχή του χώρου έπρεπε να συνοδευτεί από τη μετακίνηση πληθυσμών, ώστε η εδαφική διαίρεση να μετατραπεί σε εθνοτική και πολιτική πραγματικότητα. Με αυτή την έννοια, η Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης αποτέλεσε κομβικό σημείο στη μετάβαση από τον στρατιωτικό διαμελισμό στον πληθυσμιακό διαχωρισμό», δήλωσε ο κ. Μούδουρος.  Υπήρχε, επεσήμανε, διαφοροποίηση στις αναφορές στη συμφωνία. Για την ε/κ πλευρά ήταν επανασύνδεση οικογενειών, για την τ/κ πλευρά ήταν ανταλλαγή πληθυσμών. Το τελευταίο, είπε, δεν προβλεπόταν από τη συμφωνία μεν, αλλά έγινε ντε φάκτο. Για να γίνει αυτό, να μειωθεί ο ε/κ πληθυσμός που έμεινε μετά τον Αύγουστο του 1974 στον βορρά και ο τ/κ στον νότο, συνέχισε, η τ/κ ηγεσία εκμεταλλευόταν κάθε περιστατικό βίας που συνέβαινε εναντίον των Τ/κ.  Η μετακίνηση των Τουρκοκυπρίων, με βάση της Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης, ξεκίνησε στις 9 Αυγούστου 1975, με στόχο να ολοκληρωθεί μέχρι τις 9 Σεπτεμβρίου 1975 και καθημερινά κομβόι 300 ή 500 ανθρώπων από συγκεκριμένα χωριά μετακινούνταν με λεωφορεία σε μια πορεία που ο τ/κ Τύπος αναφέρει ως «πορεία ελευθερίας», πρόσθεσε ο κ. Μούδουρος. Με την άφιξή τους στις βόρειες περιοχές, όπου τύγχαναν «επίσημης υποδοχής», οι Τ/κ διανυκτέρευαν σε ειδικά διαμορφωμένα καταλύματα και την επόμενη ημέρα μεταφέρονταν στα «νέα τους σπίτια».  Η κάθε πλευρά την εποχή εκείνη – είπε - παρουσίαζε μόνο τις περιπτώσεις που αφορούσαν τους δικούς της εκτοπισμένους.  Σύμφωνα με τον κ. Μούδουρο, «κατασκευάστηκε εκ του μηδενός μια νέα πολιτική γεωγραφία στην Κύπρο που περιλάμβανε και τους όρους βόρεια και νότια, ελεύθερες και κατεχόμενες περιοχές (για τους Τ/κ), οι οποίοι δεν υπήρχαν πριν». Δεν υπάρχει, σημείωσε, «μόνο η γραμμή του στρατιωτικού ελέγχου, αλλά έπρεπε ν’ αλλάξει άρδην ο χαρακτήρας της περιοχής και να φύγει το ε/κ στοιχείο, ώστε να μην θυμίζει στους Τ/κ ότι ο τόπος είναι κοινός, αλλά κάτι νέο – πιο εκτουρκισμένο» και «το έδαφος έπρεπε να γίνει επικράτεια, να δημιουργηθεί η πολιτεία».  Σύντομα, είπε, φάνηκε ότι ο πληθυσμός που ήταν σε μεγάλο βαθμό εκτοπισμένος από τις νότιες περιοχές, δεν μπορούσε να στηρίξει μόνος του αυτή την πολιτεία και έτσι ήρθε ο εποικισμός από την Τουρκία.  Η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ήθελε να κρατηθεί ο ε/κ πληθυσμός στα κατεχόμενα, ενώ η τ/κ ηγεσία, ανέφερε, επιδίωκε να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Στην Καρπασία, σημείωσε, που είχε σημαντική θέση για την Τουρκία, αφού οι Τ/κ αρνήθηκαν να μετεγκατασταθούν σ’ εκείνα τα χωριά της χερσονήσου όπου έμεναν Ε/κ, η τ/κ ηγεσία εγκατέστησε τουρκικό στοιχείο.  Ερωτηθείς για τον αριθμό των Τ/κ που εγκαταστάθηκαν στις κατεχόμενες περιοχές, ο κ. Μούδουρος είπε ότι η εκτίμηση του τότε ΓΓ του ΟΗΕ ήταν ότι από τον Ιούλιο του 1974 μέχρι το τέλος του 1975 περισσότεροι από 41.800 Τουρκοκύπριοι «εγκατέλειψαν τις νότιες περιοχές και μετακινήθηκαν προς τον βορρά». Μια άλλη μελέτη, των Γκιουρέλ και Οζερσάι (Η Άιλα Γκιουρέλ - Ayla Gürel- και ο Κουντρέτ Οζερσάι -Kudret Özersay- είναι ερευνητές και ακαδημαϊκοί που συνεργάστηκαν στη συγγραφή μελετών για το Κυπριακό), πρόσθεσε, ανεβάζει τον αριθμό σε περισσότερους από 45.000 Τουρκοκύπριους, ενώ τα στοιχεία που δημοσιοποίησε ο Ισμέτ Κοτάκ, (τότε «αρμόδιος» για θέματα εργασίας, συνεργατισμού και εγκατάστασης), ανέφεραν ότι πριν από την εφαρμογή της Συμφωνίας της Τρίτης Βιέννης το γραφείο εγκατάστασης είχε ήδη υλοποιήσει τη μετεγκατάσταση περίπου 50.000 Τουρκοκυπρίων.  Άλλα στοιχεία της εποχής, συνέχισε, αναφέρουν ότι από τις 16 Σεπτεμβρίου 1974 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1975 εγκαταστάθηκαν στα υπό κατοχή εδάφη της Κύπρου συνολικά 73.648 άνθρωποι, οι οποίοι αντιστοιχούσαν σε 17.832 οικογένειες και κατανεμήθηκαν σε 92 οικισμούς. Σύμφωνα με άλλη μελέτη μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βιέννης ο αριθμός των Τουρκοκυπρίων που μετακινήθηκαν προς τα βόρεια έφτασε τις 65.000.  Οι αποκλίσεις στους αριθμούς δεν αναιρούν το βασικό συμπέρασμα, θεωρεί ο Επίκουρος Καθηγητής κι αυτό είναι ότι η Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης «αποτέλεσε τον θεσμικό και πολιτικό μηχανισμό μέσα από τον οποίο η μετακίνηση των Τουρκοκυπρίων προς τον βορρά απέκτησε οργανωμένο χαρακτήρα και συνέβαλε στην εθνοτική ομογενοποίηση της νέας βόρειας ζώνης».  Η άλλη όψη της ίδιας διαδικασίας, συνέχισε, ήταν ο εκτοπισμός των Ελληνοκυπρίων από τις βόρειες κατεχόμενες περιοχές. Η έκθεση του τότε ΓΓ του ΟΗΕ προς το Συμβούλιο Ασφαλείας στις 9 Ιουνίου 1975 ανέφερε ότι μέχρι εκείνη την ημερομηνία περίπου 182.000 Ελληνοκύπριοι είχαν εκτοπιστεί από τις βόρειες περιοχές. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι μέχρι τα μέσα Αυγούστου 1974 είχαν εκτοπιστεί περίπου 148.000 Ελληνοκύπριοι, ενώ μέχρι το τέλος του 1975 ο αριθμός των Ελληνοκυπρίων εκτοπισμένων έφτασε τις 163.000.  «Η μετακίνηση των Τουρκοκυπρίων από τον νότο προς τον βορρά και η εκδίωξη ή μη επιστροφή των Ελληνοκυπρίων από τον βορρά προς τον νότο παρήγαγαν μια νέα εθνογραφία του νησιού», ανέφερε ο κ. Μούδουρος ερωτηθείς σχετικά, ενώ δήλωσε πως «η Συμφωνία συνέβαλε στην εμπέδωση δύο χωριστών πληθυσμιακών ζωνών».  Ερωτηθείς για τη σημασία της Συμφωνίας της Τρίτης Βιέννης, είπε ότι «έγκειται στο ότι μετέτρεψε μια κατάσταση πολεμικού εκτοπισμού σε οργανωμένο σύστημα πληθυσμιακού διαχωρισμού. Έτσι, ο βορράς συγκροτήθηκε ως χωριστή πολιτική γεωγραφία όχι μόνο επειδή ελέγχθηκε στρατιωτικά, αλλά επειδή αναδιοργανώθηκε δημογραφικά».  Η νομική ισχύ της Συμφωνίας της Τρίτης Βιέννης  Μια άλλη διάσταση του θέματος που αφορά τη Συμφωνία 3ης Βιέννης είναι η νομική ισχύς της. Για το θέμα αυτό μίλησε στο ΚΥΠΕ ο Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Κύπρου, Αρης Κωνσταντινίδης. «Δεν πρόκειται για διεθνή συνθήκη κατά το διεθνές δίκαιο που είναι νομικά δεσμευτική για τα μέρη της», εξήγησε. Πρόκειται, είπε, για μια συμφωνία πολιτικού χαρακτήρα που έκαναν οι διαπραγματευτές των δύο πλευρών, υπό την αιγίδα των ΗΕ, που ενισχύει μεν την επισημότητα, αλλά δεν υπάρχει κάποια νομική δεσμευτικότητα, ούτε κατά το διεθνές δίκαιο, ούτε κατά το εσωτερικό δίκαιο, «όπως βέβαια σχεδόν όλες οι συμφωνίες που έχουν γίνει στο πλαίσιο του Κυπριακού: οι Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου Μακαρίου - Ντενκτάς και μετά Κληρίδη – Ντενκτάς. Δεν είναι διεθνείς συνθήκες, γιατί οι διεθνείς συνθήκες προϋποθέτουν ότι υπογράφονται ανάμεσα σε κράτη».  Στην ερώτηση εάν οι παραβιάσεις τέτοιων συμφωνιών επιφέρουν κυρώσεις ο κ. Κωνσταντινίδης απάντησε αρνητικά. Η Τουρκία καταγγέλθηκε μεν κι απάντησε αιτιολογώντας την στάση της, αλλά έγιναν όλα στο επίπεδο της πολιτικής, διευκρίνισε.  Κληθείς να σχολιάσει τη Συμφωνία, στο πλαίσιο των τότε συνθηκών του πληθυσμού, ο οποίος ήταν ανομοιογενής εθνοτικά, και μετά από μια στρατιωτική εισβολή, ο κ. Κωνσταντινίδης ανέφερε ότι «ο εθνοτικά ανομοιογενής πληθυσμός, που είναι συνήθης σε πολεμικές συγκρούσεις, δεν είναι λόγος να συμφωνηθεί εδαφικός διαχωρισμός του πληθυσμού». Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνέχισε, η διεθνής πρακτική τις τελευταίες δεκαετίες μετά το 1990 είναι συμφωνίες για την επιστροφή των προσφύγων και εκτοπισμένων στις εστίες τους και όχι η επέκταση του εκτοπισμού, σημειώνοντας ότι τις δεκαετίες πριν το 1990 υπήρχαν ελάχιστες συμφωνίες που ρύθμιζαν τα δικαιώματα των εκτοπισμένων.  Από τη δεκαετία του ’90, είπε, υπήρξαν συμφωνίες, όπως στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη και σε χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής για να επιστρέψουν οι εκτοπισμένοι στις εστίες τους. Αλλά, σημείωσε, η λογική της Τρίτης Βιέννης δεν ήταν αυτή, να γυρίσουν οι εκτοπισμένοι πίσω. Η λογική της Τρίτης Βιέννης, είπε, «συνέβαλε στον περαιτέρω εθνοτικό διαχωρισμό με την – μάλλον παράδοξη – επίκληση ανθρωπιστικών λόγων».  Σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντινίδη, «η εθνοκάθαρση, που ξεκίνησε με την τουρκική εισβολή, ολοκληρώθηκε με τη Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης», υπογραμμίζοντας, ωστόσο, ότι υπήρχε η πεποίθηση πως η κατάσταση που είχε δημιουργηθεί τότε, ένα χρόνο μετά την εισβολή, θα ήταν προσωρινή.  Ερωτηθείς ποιες παραβιάσεις δικαιωμάτων των εγκλωβισμένων, εκτοπισμένων και προσφύγων συντελέστηκαν στο πλαίσιο του εκτοπισμού κατά την εισβολή ή και μετά, ο κ. Κωνσταντινίδης αρχικά διευκρίνισε ότι με την αυστηρή νομική έννοια του διεθνούς δικαίου, πρόσφυγες θεωρούνται όσοι εξαναγκάζονται σε φυγή από τις εστίες τους και διασχίζουν διεθνή σύνορα, ενώ όσοι δεν διασχίζουν διεθνή σύνορα θεωρούνται εσωτερικά εκτοπισμένοι (internally displaced). Με αυτή την έννοια στην Κύπρο κατά νομική ακριβολογία πρόκειται για εκτοπισμένο πληθυσμό, καθώς η νεκρή ζώνη δεν αποτελεί διεθνές σύνορο, παρόλο που τόσο τα ΗΕ όσο και ο Ερυθρός Σταυρός έκαναν χρήση του όρου πρόσφυγες.  Οι μαρτυρίες και περιγραφές για ποικίλους περιορισμούς και απαγορεύσεις, όπως η μη παροχή δεμάτων και ιατροφαρμακευτικής βοήθειας, απαγόρευση παραλαβής μηνυμάτων από τις οικογένειές τους κ.ά. που θέσαμε στον κ. Κωνσταντινίδη με βάση το μαρτυρικό υλικό, είπε ότι συνιστούν παραβίαση πρωτίστως του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ), που προστατεύει το δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή και στην κατοικία.  Ο Καθηγητής εξήγησε πως πρόκειται για δικαίωμα με τεράστιο εύρος και παρέπεμψε σε πολυάριθμες αποφάσεις του ΕΔΑΔ. Διάφορες άλλες απαγορεύσεις, σημείωσε, αποτελούσαν παραβιάσεις του δικαιώματος στη θρησκευτική ελευθερία, καθώς και του δικαιώματος στην ειρηνική συνάθροιση. Κατά κύριο λόγο, υπογράμμισε, υπήρξε παραβίαση του άρθρου 8, παράλληλα με την εκτεταμένη παραβίαση των περιουσιακών δικαιωμάτων των εκτοπισμένων.  «Δεν μου ζητήθηκε, αλλά έγραψα σημείωμα και προειδοποιούσα», λέει ο Πρέσβης Θεοφίλου Οι σημερινές εκτιμήσεις για τη Συμφωνία της 3ης Βιέννης είναι η μία διάσταση. Υπήρξαν όμως και προειδοποιήσεις από τότε, το μακρινό 1975, όπως αυτές από τον (πρώην) Πρέσβη, που διετέλεσε και Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Κύπρου στον ΟΗΕ, Θεόφιλο Θεοφίλου και ήταν τότε νεαρός ακόλουθος στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο κ. Θεοφίλου προσλήφθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών στις 2 Ιανουαρίου 1974 και πηγαινοερχόταν από την Αμμόχωστο κάθε μέρα Λευκωσία. Νεαρός ακόλουθος, αλλά και εκτοπισμένος πλέον ο ίδιος, ετοίμασε ένα σημείωμα στις 25 Ιουλίου 1975 για τη μετακίνηση του τ/κ πληθυσμού και την εγκατάσταση των Ε/κ προσφύγων που ερχόταν μαζικά από τις υπό κατοχή περιοχές, σε τ/κ περιουσίες στις ελεύθερες περιοχές. Αν και υπηρετούσε στο γραφείο Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας από τον Ιούνιο του 1974 και η παρακολούθηση του ζητήματος της μετακίνησης του πληθυσμού ήταν στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Κυπριακού, αποφάσισε να γράψει αυτό το σημείωμα απευθυνόμενος μέσω του τότε Γενικού Διευθυντή του ΥΠΕΞ, Γιώργου Πελαγία, στον τότε Υπουργό Εξωτερικών, Ιωάννη Χριστοφίδη, ζητώντας να κοινοποιηθεί στον Πρόεδρο, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Γλαύκο Κληρίδη ως επικεφαλής των συνομιλιών με την τ/κ πλευρά και τον Ραούφ Ντενκτάς. Επειδή έβλεπε – όπως είπε – τις πτυχές του θέματος, παρακολουθούσε τις εξελίξεις και από την ενημέρωση των τ/κ δημοσιευμάτων.  «Παρόλο που δεν μου ζητήθηκε, δεν είχα οδηγίες, παρόλο που δεν μου έπεφτε λόγος, θεώρησα σωστό να κάτσω να γράψω αυτό το σημείωμα ως λειτουργός της εξωτερικής υπηρεσίας ως Κύπριος, ως εκτοπισμένος. Με πολλή σκέψη και συλλογισμό. Είναι έξι σελίδες, πολύ αναλυτικό και βλέπω το θέμα από όλες τις πλευρές. Ανησυχούσα, προειδοποιούσα, είχε προειδοποιητικό χαρακτήρα. Μάλιστα, σε ένα σημείο έλεγα ότι αν νομίζουμε πως με τη μεταφορά τους θα γλυτώσουμε τους Ε/κ της Καρπασίας, αυτό είναι πλάνη», είπε στο ΚΥΠΕ.  Στην ερώτηση ποια ήταν τα στοιχεία που τον οδήγησαν σε εκείνη την εκτίμηση, καθώς όλα ήταν νωπά ακόμα, ο κ. Θεοφίλου απάντησε ότι ναι μεν ήταν νωπά, αλλά «ήμουν διαβασμένος άνθρωπος». Ερωτηθείς εάν είχε άλλη πληροφόρηση τότε, από ξένες αποστολές, απάντησε αρνητικά, αλλά - σημείωσε – ήξερε πώς έφυγαν οι Έλληνες από την Κωνσταντινούπολη.  Συσκέψεις στο Υπουργείο Εξωτερικών γίνονταν για το θέμα, είπε, ανταπόκριση σε εκείνο το σημείωμα δεν υπήρξε από κανέναν, ίσως βρίσκεται στους υπηρεσιακούς φακέλους αρχείου του ΥΠΕΞ, πρόσθεσε.  Στην ερώτηση εάν μετά τη Συμφωνία της Τρίτης Βιέννης, έτυχε χειρισμού μετά από το Υπουργείο Εξωτερικών ο κ. Θεοφίλου θεωρεί πως πρέπει να έτυχε, αν και το θέμα τύχαινε χειρισμού γενικότερα «πιο ψηλά» στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των Κληρίδη και Ντενκτάς.   Στην ερώτηση εάν με τη μετακίνηση του πληθυσμού επήλθε τότε η διζωνικότητα, ο πρώην Πρέσβης, είπε πως με την Τρίτη Βιέννη σφραγίστηκε η διζωνικότητα. «Κι έδωσε στον Ντενκτάς το δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι είναι ανταλλαγή πληθυσμών γιατί η μεταφορά τους έγινε με δική μας συναίνεση και συμφωνία. Ανεξάρτητα αν υπήρχε πίεση και εκβιασμός». Η διζωνικότητα, συνέχισε, υπάρχει σε όλα τα ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ από το 1990 κι εντεύθεν, επισημαίνοντας ότι όλα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ έχουν την ίδια ισχύ κι αυτά που περιλαμβάνουν την επιστροφή των προσφύγων, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την απομάκρυνση των τουρκικών στρατευμάτων κι εκείνα που λένε ότι η λύση θα είναι διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία».  Το πατρικό σπίτι του κ. Θεοφίλου είναι στα Λιμνιά Αμμοχώστου, το σπίτι της θείας του όπου μεγάλωσε στην περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου και το σπίτι της μεγάλης του αδερφής κοντά στην περίκλειστη περιοχή, στην Αγία Ζώνη και κατοικείται από Τουρκοκύπριους.

Ιρακινή πηγή ασφαλείας ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης (13/8) ότι ενεργοποιήθηκε το σύστημα αεράμυνας του Διεθνούς Συνασπισμού στην Ερμπίλ, πρωτεύουσα της Περιφέρειας του Κουρδιστάν στο Ιράκ, μετά από επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η ίδια πηγή δήλωσε στο Al Arabiya/Al Hadath ότι το σύστημα αεράμυνας του Συνασπισμού κατάφερε να αναχαιτίσει και να καταρρίψει έξι drones στον εναέριο χώρο της Ερμπίλ. Παράλληλα, διευκρίνισε ότι η επίθεση εκτοξεύθηκε από την επαρχία Νινευή (Νινευά), χωρίς ωστόσο να έχει γίνει γνωστό ποια οργάνωση ή ποιος φορέας βρίσκεται πίσω από την εκτόξευση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Την Τετάρτη (12/8), τέσσερα παγιδευμένα με εκρηκτικά drones έπληξαν θέσεις της ιρανικής αντιπολίτευσης σε τρεις περιοχές των επαρχιών Σοράν, Χαλιφάν και Χαρίρ στην επαρχία Ερμπίλ, σύμφωνα με πηγή ασφαλείας. Η πηγή ανέφερε ότι: Ένα drone συνετρίβη στην περιοχή Χαρίρ, προκαλώντας πυρκαγιά σε χορτολιβαδικές εκτάσεις στο όρος Μπένι Χαρίρ. Δεύτερο drone έπεσε κοντά σε χωριό της περιοχής Χαλιφάν. Τρίτο drone έπληξε κατοικία πολίτη στην περιοχή Σοράν. Τα drones στόχευσαν επίσης θέσεις των κουρδικών κομμάτων Κομάλα και Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν του Ιράν, τα οποία αντιπολιτεύονται την Τεχεράνη. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, δεν καταγράφηκαν ανθρώπινες απώλειες από τις επιθέσεις στα τρία σημεία. Τους τελευταίους μήνες, ορισμένες περιοχές της επαρχίας Ερμπίλ έχουν δεχθεί επανειλημμένες επιθέσεις με drones μετά την έναρξη του πολέμου μεταξύ Ιράν, Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ. Οι επιθέσεις αυτές στοχεύουν κυρίως εγκαταστάσεις ιρανικών κουρδικών αντιπολιτευόμενων ομάδων, καθώς και βάσεις όπου σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις. Πηγή: ΕΡΤ

Είκοσι ένα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την αεροπορική τραγωδία της «Ήλιος», όταν η πτήση HCY 522, που είχε αναχωρήσει από τη Λάρνακα με προορισμό την Πράγα και ενδιάμεσο σταθμό την Αθήνα, συνετρίβη στο Γραμματικό Αττικής, στοιχίζοντας τη ζωή σε 121 ανθρώπους. Συγγενείς θυμάτων μιλούν στο ΚΥΠΕ για τις πρώτες ώρες αγωνίας, την απώλεια, την απόδοση ευθυνών και όσα παραμένουν ζωντανά στη μνήμη τους. Η Χριστιάνα Τσιοπανή έχασε πέντε μέλη της οικογένειάς της, τον θείο της, αδελφό της μητέρας της, Κυριάκο (Κολοκάση) Κυπριανού, 48 ετών, τη θεία της Αναστασία, 43 ετών, και τα τρία παιδιά τους, Στέλλα 14 ετών, Χρίστια 12 και Χριστόδουλο 6 ετών. Η πενταμελής οικογένεια από το Δάλι ταξίδευε για διακοπές στο Πόρτο Χέλι μέσω Αθήνας. Ο θείος, η θεία και τα τρία ξαδέλφια της έμεναν δίπλα από το σπίτι της οικογένειάς της. «Μεγαλώσαμε μαζί, ήταν σαν δεύτεροι γονείς μας και τα παιδιά σαν αδέλφια μας», αναφέρει. Διαβάστε επίσης: Τραγωδία Ήλιος: 21 χρόνια από τη μέρα που στιγμάτισε ολόκληρη την Κύπρο Η Ραφαέλλα Σάββα, η οποία τότε ήταν περίπου 12 ετών, έχασε τον παππού και τη γιαγιά της, Κλεόπα Νικολάου, 66 ετών, και Γιαννούλα Νεοφύτου, 55 ετών, από την Κοκκινοτριμιθιά. Οι δύο ταξίδευαν με τελικό προορισμό την Πράγα για τις καλοκαιρινές τους διακοπές. «Μέσα σε μια στιγμή χάσαμε δύο ανθρώπους που ήταν μέρος της ζωής μας», λέει. Στο Boeing 737 επέβαιναν 115 επιβάτες και εξαμελές πλήρωμα. Η κ. Τσιοπανή θυμάται έντονα τη στιγμή που είδαν στην τηλεόραση την είδηση ότι υπήρχε «ακυβέρνητο αεροπλάνο» της «Ήλιος». «Αμέσως μας έπιασε η ανησυχία και αρχίσαμε να παίρνουμε τηλέφωνο στα κινητά τους. Χτυπούσαν αλλά δεν απαντούσαν», αναφέρει στο ΚΥΠΕ. Την ίδια αγωνία θυμάται και η Ραφαέλλα Σάββα. «Στην αρχή υπήρχε κυρίως η αγωνία και η αναμονή για να μάθουμε αν πράγματι ήταν αυτή η πτήση στην οποία βρίσκονταν ο παππούς και η γιαγιά μου», αναφέρει. Η οικογένειά της είχε συγκεντρωθεί στο σπίτι και παρακολουθούσε συνεχώς τις ειδήσεις, περιμένοντας να δημοσιοποιηθούν τα ονόματα των επιβατών. Στις 10:15, το αεροσκάφος εισήλθε στο FIR Αθηνών χωρίς επικοινωνία με τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας. Στις 11:05 απογειώθηκαν από τη Νέα Αγχίαλο δύο μαχητικά F-16, τα οποία απέκτησαν οπτική επαφή με το Boeing στις 11:18. Διαπιστώθηκε ότι ο συγκυβερνήτης βρισκόταν αναίσθητος, ο κυβερνήτης δεν ήταν στη θέση του, ενώ στην καμπίνα είχαν ενεργοποιηθεί οι μάσκες οξυγόνου. Το αεροσκάφος συνέχιζε την πορεία του με τον αυτόματο πιλότο. Ο αεροσυνοδός Ανδρέας Προδρόμου, ο οποίος διατήρησε τις αισθήσεις του περισσότερο, επιχείρησε αργότερα να πάρει τον έλεγχο του αεροσκάφους. Καθώς το αεροσκάφος συνέχιζε την πορεία του, στην Κύπρο οι οικογένειες περίμεναν απαντήσεις. Μετά την εξάντληση των καυσίμων, οι κινητήρες έπαψαν να λειτουργούν και στις 12:04 το αεροσκάφος συνετρίβη στην περιοχή του Γραμματικού Αττικής, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 121 επιβαίνοντες. Όταν έγινε γνωστή η συντριβή, η κ. Τσιοπανή και ο αδελφός της έσπευσαν στο αεροδρόμιο αναζητώντας ενημέρωση για τους συγγενείς τους. «Εκεί έφθασαν και οι άλλοι συγγενείς, ζητώντας να μάθουν τι απέγιναν οι αγαπημένοι τους. Ήταν τραγική η κατάσταση, με πολλούς γονείς να ζητούν ενημέρωση και να φωνάζουν για τα παιδιά τους», λέει. Για την οικογένεια της κ. Σάββα, η επιβεβαίωση ήρθε επίσης μέσα από την αναμονή των πρώτων ωρών. «Όταν τελικά επιβεβαιώθηκε ότι ήταν μέσα στην πτήση, ήταν ένα τεράστιο σοκ για όλη την οικογένεια και τους συγγενείς μας», αναφέρει. Ακολούθησε και για τις δύο οικογένειες η δύσκολη διαδικασία της αναγνώρισης και της ταυτοποίησης. Η μητέρα της κ. Τσιοπανή, ο αδελφός της και άλλος θείος της μετέβησαν στην Ελλάδα. «Εκεί αντίκρισαν τις πιο σκληρές εικόνες», λέει, σημειώνοντας ότι οι σοροί βρίσκονταν σε μη αναγνωρίσιμη κατάσταση και ότι ακολούθησε η διαδικασία ταυτοποίησης μέσω DNA. Η ταυτοποίηση του θείου της καθυστέρησε και, όπως θυμάται, η οικογένεια ανέμενε ώστε να μπορέσει να πραγματοποιηθεί η κηδεία. Η κ. Σάββα θυμάται επίσης έντονα εκείνη την περίοδο. «Εγώ τότε ήμουν περίπου 12 ετών και, παρόλο που δεν μπορούσα να καταλάβω πλήρως όλα όσα συνέβαιναν, θυμάμαι πολύ έντονα την αγωνία, τη στεναχώρια και το σοκ που υπήρχε μέσα στην οικογένεια», αναφέρει. Η ξαφνική απώλεια είναι εκείνο που έχει μείνει πιο έντονα στη μνήμη της από εκείνη την περίοδο. «Άλλαξε η ζωή μας. Μας άφησε μια πληγή που δεν κλείνει», λέει η κ. Τσιοπανή. Στη μνήμη της παραμένουν έντονα οι εικόνες των πρώτων ημερών και οι κηδείες. «Ο πόνος ήταν τόσο βαρύς που ράγιζαν και οι πέτρες», λέει. Αναφέρεται ιδιαίτερα στη γιαγιά τους, η οποία, παρά την απώλεια του γιου της και της οικογένειάς του, «είχε βαθιά πίστη στον Θεό και μας στήριξε και μας κράτησε να αντέξουμε». Η ελληνική Επιτροπή Διερεύνησης Ατυχημάτων και Ασφάλειας Πτήσεων δημοσίευσε το πόρισμά της τον Οκτώβριο του 2006, καταγράφοντας, μεταξύ άλλων, ότι ο επιλογέας του συστήματος συμπίεσης είχε παραμείνει στη χειροκίνητη θέση και ότι το πλήρωμα δεν αναγνώρισε εγκαίρως τις σχετικές προειδοποιήσεις. Ο Ακριβός Τσολάκης, ο οποίος ως Πρόεδρος της Επιτροπής ηγήθηκε της διερεύνησης, είχε δηλώσει στο ΚΥΠΕ το 2022 ότι η αλυσίδα των γεγονότων οδήγησε σε υποξία και ανικανότητα του πληρώματος και, τελικά, στην εξάντληση των καυσίμων. Η κ. Τσιοπανή θεωρεί ότι το δυστύχημα «δεν ήταν τυχαίο γεγονός», αλλά αποτέλεσμα «μιας σειράς παραλείψεων», τις οποίες συνδέει με ευθύνες της Πολιτείας και ανεπάρκειες της εταιρείας. Εκφράζει παράπονο για τον τρόπο με τον οποίο, κατά την άποψή της, η κυπριακή κατηγορούσα αρχή χειρίστηκε και παρουσίασε τη δικαστική υπόθεση. Υποστηρίζει ότι οι κατηγορίες είχαν διατυπωθεί λανθασμένα, ότι η υπόθεση επικεντρώθηκε κυρίως στο κατά πόσο η Helios είχε προσλάβει ακατάλληλους πιλότους και ότι δεν καλύφθηκαν όλα τα ζητήματα που είχαν αναδειχθεί από την έρευνα. Κατά την ίδια, δεν αξιοποιήθηκε σωστά το πόρισμα Καλλή, το οποίο, όπως αναφέρει, έκανε λόγο για σοβαρότερες παραλείψεις της Helios και προβλήματα στην Πολιτική Αεροπορία της Κύπρου. Υποστηρίζει επίσης ότι η υπόθεση παρουσιάστηκε «τόσο αδύναμη» από την Πολιτεία, ώστε ήταν πολύ δύσκολο να υπάρξουν καταδίκες, και ότι «δεν αποδόθηκε ευθύνη σε κανέναν για τον θάνατο των 121 ανθρώπων». Η κ. Τσιοπανή αναφέρει ακόμη ότι υπήρχαν άνθρωποι που γνώριζαν προβλήματα στην εταιρεία αλλά, όπως υποστηρίζει, δεν μίλησαν από φόβο για επαγγελματικές συνέπειες. Σημειώνει επίσης ότι υπήρχαν προβλήματα λειτουργίας και εποπτείας στην εταιρεία τα οποία, κατά την άποψή της, παραβλέφθηκαν και ότι «δεν ήταν μόνο λάθη του πληρώματος». Η ίδια αναφέρεται επίσης σε πληροφορίες που, όπως λέει, υπήρχαν τότε για διευκολύνσεις στη διαδικασία αδειοδότησης του αεροσκάφους. Εκφράζει παράλληλα την ελπίδα να έχει αλλάξει, όπως λέει, η κουλτούρα που υπήρχε τότε στην Κύπρο σε σχέση με τον χειρισμό και την απόδοση ευθυνών, ιδιαίτερα σε ζητήματα ασφάλειας που μπορεί να στοιχίσουν ανθρώπινες ζωές. Στην Κύπρο πέντε στελέχη της εταιρείας παραπέμφθηκαν σε δίκη. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με απαλλαγή των κατηγορουμένων και ακολούθως η Γενική Εισαγγελία ανέστειλε τη δίωξη. Στην Ελλάδα τέσσερα στελέχη της εταιρείας καταδικάστηκαν. Η κ. Σάββα θεωρεί ότι έχουν δοθεί απαντήσεις για το τι συνέβη, όχι όμως και η δικαιοσύνη που ανέμεναν οι οικογένειες. «Μετά από 21 χρόνια, εξακολουθώ να πιστεύω ότι κάποια πράγματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει διαφορετικά», λέει. Εκφράζει επίσης την άποψη ότι οι οικογένειες θα έπρεπε να είχαν τύχει μεγαλύτερης στήριξης και πληρέστερης ενημέρωσης και, κυρίως, να είχε αποδοθεί πραγματική δικαιοσύνη. Για την ίδια, παραμένουν ακόμη συναισθήματα, αλλά και ερωτήματα που δεν έχουν κλείσει ποτέ εντελώς. «Ο χρόνος βοηθά, αλλά δεν διαγράφει μια τέτοια απώλεια», αναφέρει. Θέλει, πάντως, να πιστεύει ότι αντλήθηκαν τα απαραίτητα διδάγματα. «Το σημαντικό είναι τέτοιες τραγωδίες να οδηγούν σε αλλαγές και σε μεγαλύτερη ασφάλεια, ώστε να μην επαναληφθούν λάθη που μπορούν να στοιχίσουν ανθρώπινες ζωές», σημειώνει. Για την κ. Τσιοπανή, από τις πιο τραγικές συνέπειες του δυστυχήματος ήταν ότι μικρά παιδιά έχασαν τους γονείς τους και γονείς τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Είκοσι ένα χρόνια μετά, εκείνο που παραμένει και για τις δύο οικογένειες είναι η μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν. «Για εμάς, οι δικοί μας άνθρωποι συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα στις αναμνήσεις μας», λέει η Ραφαέλλα Σάββα, προσθέτοντας ότι το μήνυμα που θα ήθελε να μείνει είναι «ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής και η ασφάλεια πρέπει να αποτελούν πάντοτε προτεραιότητα». Για τη Χριστιάνα Τσιοπανή, οι μνήμες επιστρέφουν στις σημαντικές οικογενειακές στιγμές. «Η πληγή αυτή έμεινε χαραγμένη στη ζωή μας. Ο χρόνος δεν σβήνει τις πληγές. Η απουσία τους είναι πάντα εκεί, ακόμα και σε κάθε χαμόγελο και σε κάθε χαρά», αναφέρει. Από την τελευταία ημέρα πριν από το δυστύχημα, η κ. Τσιοπανή θυμάται ακόμη έντονα τα τρία ξαδέλφια της που χάθηκαν μαζί με τους γονείς τους: «τις φωνές τους, τα γέλια τους, τις τελευταίες αγκαλιές». «Όσα χρόνια και να περάσουν, στο μυαλό μας είναι ότι πήγαν ένα μακρινό ταξίδι και ελπίζουμε ο Θεός να μας αξιώσει να ξανασυναντηθούμε», καταλήγει. Πηγή: ΚΥΠΕ

Απειλές κατά της Ε.Ε εξαπέλυσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ λέγοντας ότι η Μόσχα  θα προβεί σε αντίποινα σε τυχόν κατασχέσεις πλοίων που μεταφέρουν ρωσικές εξαγωγές ενέργειας κατηγορώντας τις Βρυξέλλες για «ληστεία» και «πειρατεία» στις προσπάθειές της να επιβάλει κυρώσεις στον λεγόμενο σκιώδη στόλο. Μιλώντας στον ρωσικό κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα VGTRK, ο Λαβρόφ δήλωσε ότι η ΕΕ έχει επινοήσει τον όρο «σκιώδης στόλος» για να δικαιολογήσει ενέργειες κατά των δεξαμενόπλοιων που δεν συμμορφώνονται με τους περιορισμούς των Βρυξελλών στις ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. «Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επινοήσει εδώ και καιρό αυτήν την έννοια. Δεν εμφανίζεται σε κανένα έγγραφο», τόνισε. Ο Λαβρόφ υποστήριξε ότι τα μέτρα της ΕΕ σχεδιάστηκαν για να καταπνίξουν την ικανότητα της Ρωσίας να παράγει έσοδα στις διεθνείς αγορές και κατηγόρησε τις Βρυξέλλες ότι αντιμετωπίζουν τους δικούς της κανονισμούς σαν να αντικαθιστούν το διεθνές δίκαιο. Είπε ότι η ΕΕ έχει χορηγήσει στα κράτη μέλη της την εξουσία όχι μόνο να σταματούν και να επιθεωρούν πλοία που είναι ύποπτα για παραβίαση των κυρώσεων, αλλά και να κατάσχουν τα φορτία τους και να τα πουλήσουν, με τα έσοδα να ανακατευθύνονται ενδεχομένως στην Ουκρανία. Οι κυρώσεις τις Ε.Ε Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επεκτείνει τα τελευταία χρόνια τις κυρώσεις που στοχεύουν δεξαμενόπλοια που πιστεύεται ότι μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο κατά παράβαση του ανώτατου ορίου τιμών που επιβλήθηκε από τη Δύση, μέρος ενός ευρύτερου καθεστώτος κυρώσεων που εισήχθη μετά την ολοκληρωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Επικαλούμενος τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Λαβρόφ δήλωσε ότι η Ρωσία θα απαντήσει στις κατασχέσεις «σε είδος». «Ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν έχει δηλώσει πολύ ξεκάθαρα και ήρεμα ότι θα απαντήσουμε σε αυτή τη ληστεία, σε αυτή την πειρατεία, σε είδος», δήλωσε ο Λαβρόφ. «Θα επιλέξουμε τους στόχους μόνοι μας». Τέλος σημείωσε ότι ότι η Ρωσία θα εξετάσει το ενδεχόμενο να στοχεύσει σκάφη που λειτουργούν προς το συμφέρον χωρών που έχουν καταστήσει επίσημη πολιτική τη «ληστεία και την πειρατεία», χωρίς να διευκρινίσει ποια πλοία ή έθνη ενδέχεται να μπουν στο στόχαστρο. Πηγή: CNN Greece  

Άλλη μια αποφράδα μέρα η σημερινή. Η 14η Αυγούστου 1974, σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του εγκλήματος σε βάρος της Κύπρου και του Ελληνισμού από τον βάρβαρο «Αττίλα 2». Σήμερα συμπληρώνονται 52 χρόνια από την δεύτερη φάσης της εισβολής με την κατάληψη της Αμμοχώστου, της Καρπασίας και της Μόρφου. «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές» Ο εισβολέας λίγες μόλις ώρες μετά την κατάρρευση των συνομιλιών στη Γενεύη στις οποίες αξίωνε από τους Ελληνοκύπριους την εκκένωση 34% του κυπριακού εδάφους από το βόρειο τμήμα του νησιού ενεργοποιεί το σχέδιο Β΄. Ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Τουράν Γκιουνές, επικοινώνησε με τον Τούρκο πρωθυπουργό της εισβολής Μπουλέντ Ετσεβίτ μεταβιβάζοντας του το κωδικοποιημένο τηλεγράφημα: «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές». Ήταν το συνθηματικό έναρξης της δεύτερης εισβολής. Τα Τουρκικά άρματα μάχης ετοιμάστηκαν για να προελάσουν προς την Αμμόχωστο ανατολικά και προς τη Μόρφου δυτικά.   «Η Κύπρος κείται μακράν»  Χαράματα της 14ης Αυγούστου αρχίζει η δεύτερη φάση της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Ο «Αττίλας 2» κινείται από τη Λευκωσία, ανατολικά προς τη Μια Μηλιά, την Κυθρέα, την Μεσαορία, την Αμμόχωστο και δυτικά προς τη Μόρφου. Ο Πρόεδρος Μακάριος καταδικάζει την Τουρκική βαρβαρότητα και καλεί την διεθνή κοινότητα να αντιδράσει μπροστά στις θηριωδίες που διαπράττονται ενώ ο Γλαύκος Κληρίδης επιστρέφει από την Γενεύη πίσω στην Κύπρο. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής προέβη στην περίφημη δήλωση «Η Κύπρος κείται μακράν» καταδεικνύοντας την αδυναμία της Ελλάδος να βοηθήσει την Κύπρο. Η Ελλάδα αποχωρεί από το ΝΑΤΟ και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ απευθύνει έκκληση για κατάπαυση του πυρός.   Κατάληψη του 36% του εδάφους  της Κύπρου Μέχρι της 16 Αυγούστου ο «Αττίλας 2» κατορθώνει να καταλάβει την Μόρφου και την Αμμόχωστο. Μέχρι τις 18:00 το απόγευμα ο Τουρκικός στρατός χαράσσει την γραμμή του «Αττίλα» και παρά τις παραινέσεις συμφωνεί σε κατάπαυση του πυρός μόνο όταν ολοκληρώνει την βίαιη κατάληψη του 36% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Πλέον, η Κερύνεια, η Καρπασία, ο Πενταδάκτυλος, η Μόρφου, η Μεσαορία  και η Αμμόχωστος βρίσκεται στα χέρια των βαρβάρων σκορπώντας θάνατο, αγνοούμενους, αιχμαλώτους και πρόσφυγες. Η Κύπρος πια δεν θα είναι η ίδια. 

Συγκλονιστικές εικόνες καταγράφηκαν στην παραλία της Σίβηρης στην Χαλκιδική, όπου πυροσβέστης κατέρρευσε την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη η επιχείρηση απομάκρυνσης κατοίκων και τουριστών λόγω της πυρκαγιάς. Ο πυροσβέστης κατέρρευσε στην αμμουδιά, με διασώστη να σπεύδει στο πλευρό του και να του παρέχει τις πρώτες βοήθειες, σύμφωνα με τον ΣΚΑΙ. Την ίδια ώρα, το μέτωπο της φωτιάς παρουσιάζει καλύτερη εικόνα. Από την παραλία της Σίβηρης απεγκλωβίστηκαν 481 άτομα με δύο πλωτά του Λιμενικού, δύο πλοία της Πυροσβεστικής, τρία αλιευτικά, ιδιωτικά σκάφη και ένα ταχύπλοο πλοίο. Οι 285 μεταφέρθηκαν στην Σάνη και οι 196 επιβιβάστηκαν στο Speedrunner Jet και μεταφέρονται στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Στην περιοχή παραμένουν τρία πλωτά του λιμενικού, δύο σκάφη της Πυροσβεστικής και ιδιωτικά σκάφη. Διαβάστε επίσης: Μεγάλη φωτιά στη Χαλκιδική: Απεγκλωβισμοί δια θαλάσσης από τη Σίβηρη (ΒΙΝΤΕΟ) Πηγή: Πρώτο Θέμα

Σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που ανέπτυξε εταιρεία ισραηλινών συμφερόντων με έδρα τη Λεμεσό κατάφερε, σύμφωνα με στοιχεία της, να «διασώσει» μέσα σε έναν χρόνο συναλλαγές συνολικής αξίας 500 εκατ. δολαρίων, οι οποίες διαφορετικά θα είχαν απορριφθεί για τεχνικούς λόγους. Πρόκειται για την BridgerPay, εταιρεία fintech εγγεγραμμένη στην Κύπρο, η οποία ιδρύθηκε από τους Ισραηλινούς επιχειρηματίες Ραν Κοέν και Γιαρόν Χερσκόβιτς. Η εταιρεία λειτουργεί από τη Λεμεσό και δραστηριοποιείται στη διαχείριση ηλεκτρονικών πληρωμών, συνδέοντας επιχειρήσεις με περισσότερους από 1.000 παρόχους υπηρεσιών πληρωμών διεθνώς. Όπως αναφέρει η ισραηλινή εφημερίδα Israel Hayom, η τεχνολογία της εταιρείας επιχειρεί να αντιμετωπίσει τις λεγόμενες «τεχνικές απορρίψεις». Πρόκειται για περιπτώσεις κατά τις οποίες μια πληρωμή με πιστωτική ή χρεωστική κάρτα απορρίπτεται, παρότι ο πελάτης διαθέτει επαρκές υπόλοιπο ή πιστωτικό όριο. Το σύστημα της BridgerPay αναλύει την αποτυχημένη συναλλαγή και την αναδρομολογεί σε πραγματικό χρόνο μέσω διαφορετικών παρόχων πληρωμών, μέχρι να εντοπίσει εκείνον που μπορεί να την εγκρίνει. Με τον τρόπο αυτό περιορίζονται οι απώλειες εσόδων για τις επιχειρήσεις. Από τα 500 εκατ. δολάρια συναλλαγών που, σύμφωνα με την εταιρεία, ανακτήθηκαν διεθνώς, περισσότερα από 55 εκατ. αφορούσαν ισραηλινές επιχειρήσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν συναλλαγές ύψους 16,5 εκατ. δολαρίων στην ισραηλινή αγορά, σχεδόν 13 εκατ. στον τουριστικό τομέα, 11 εκατ. στο ηλεκτρονικό εμπόριο, 8,2 εκατ. στον κλάδο των ηλεκτρονικών παιχνιδιών και 6,6 εκατ. σε εταιρείες λογισμικού. Ο συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Ραν Κοέν ανέφερε ότι πρόκειται για χρήματα τα οποία θα χάνονταν εξαιτίας τεχνικών αστοχιών. Ο επενδυτής και πρόεδρος του ΔΣ Νάτι Χαρπάζ σημείωσε ότι οι μεγαλύτερες αδυναμίες στις υποδομές πληρωμών εντοπίζονται στη Λατινική Αμερική και την Αφρική, χωρίς όμως να απουσιάζουν και από τις ανεπτυγμένες αγορές. Πηγή: ΚΥΠΕ

Σπίτια τυλίχθηκαν στις φλόγες στο Στούρμπριτζ, στην κεντρική Αγγλία, την ώρα που ισχυρές πυροσβεστικές δυνάμεις επιχειρούν να θέσουν υπό έλεγχο μεγάλη πυρκαγιά που έχει ξεσπάσει σε χαμηλή βλάστηση, κοντά σε γήπεδο γκολφ, σύμφωνα με πλάνα που μετέδωσε το βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο Sky News. Σε πλάνα που έχουν καταγραφεί από το ελικόπτερο του τηλεοπτικού δικτύου, διακρίνονται τουλάχιστον τρία ακίνητα να έχουν τυλιχθεί στις φλόγες, κοντά στην περιοχή της πυρκαγιάς, σε απόσταση περίπου 205 χλμ από το Λονδίνο. Περίπου 60 πυροσβέστες συμμετέχουν στις επιχειρήσεις για την κατάσβεση της φωτιάς, ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Πυροσβεστική Υπηρεσία των Γουέστ Μίντλαντς. Προς το παρόν δεν υπάρχουν πληροφορίες για τραυματίες ή για την έκταση των ζημιών.

Πραγματοποιήθηκε απόψε, Πέμπτη 13/08/2026, η κλήρωση Τζόκερ για τα €3.300.000. Οι αριθμοί που κληρώθηκαν είναι: 2, 32, 34, 38, 41 Τζόκερ ο αριθμός: 19

Τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι πυροσβέστες αναδεικνύει ένα βίντεο από την πυρκαγιά στη Σίβηρη Χαλκιδικής.  Την ώρα της ζωντανής σύνδεσης του τηλεοπτικού καναλιού Open, από σπίτι που κινδύνευε στην Σίβηρη, ένας πυροσβέστης ανεβαίνει στη σκεπή της οικίας επιχειρώντας να την καταβρέξει ως ασπίδα στις φλόγες. Ωστόσο την ώρα που φτάνει στη σκεπή, τα κεραμίδια υποχωρούν, η σκάλα υποχωρεί και ο πυροσβέστης χάνει την ισορροπία του και πέφτει.  Ευτυχώς δεν τραυματίστηκε  και συνέχισε την προσπάθεια.  Δείτε το βίντεο:  

Το περιστατικό συνέβη κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό του Λιους του ανατολικού Σάσεξ. Φωτογραφίες στα κοινωνικά δίκτυα δείχνουν συρμούς του βαγονιού να έχουν πέσει στο πλάι. Major train derailment in Lewes, involving a derailed Southern train. #Lewes Hopefully there are no serious injuries onboard. (Not my pics) pic.twitter.com/kxVWYa5eyd — Josh (@JoshR319) August 13, 2026 Δεν είναι σαφές για την ώρα αν υπάρχουν θύματα. Το περιστατικό συνέβη στις 15:54 (τοπική ώρα, 17:54 στην Κύπρο). Επί τόπου έχουν σπεύσει διασώστες. Major incident on the railway in Lewes area train derailed pic.twitter.com/2Qzn3hEAep — Sussex Traffic Watch (@SussexTW) August 13, 2026

Διάρρηξη σημειώθηκε σε ένα κατάστημα που εξειδικεύεται σε συλλεκτικές κάρτες, ιδίως κάρτες Pokémon, τη νύχτα της Τετάρτης προς Πέμπτη στην κεντροανατολική Γαλλία, με την αξία των κλοπιμαίων να υπολογίζεται σε σχεδόν 80.000 ευρώ, δήλωσε η διευθύντριά του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP). H κλοπή έγινε στο Μπουργκουάν Ζαλιέ γύρω στις 4 τα ξημερώματα (τοπική ώρα), σύμφωνα με την αστυνομία, όταν τέσσερις κουκουλοφόροι εισέβαλαν στο κατάστημα, παραβιάζοντας την κεντρική είσοδο, εξήγησε η υπεύθυνη του καταστήματος Smogtrade, η οποία θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία της. Προτού τραπούν σε φυγή με αυτοκίνητο εξαιτίας του συναγερμού, οι διαρρήκτες κατάφεραν να αρπάξουν «πολλές εκατοντάδες» κάρτες, «σχεδόν όλες» του γιαπωνέζικου franchise Pokémon, συμπλήρωσε η έμπορος, υπολογίζοντας τη ζημία σε σχεδόν 80.000 ευρώ. Οι κάρτες Pokémon, ιδιαίτερα δημοφιλείς τα τελευταία χρόνια μεταξύ των συλλεκτών και ορισμένες από τις οποίες πωλούνται σε εξωφρενικά υψηλές τιμές, προέρχονται από μια ιαπωνική σειρά κινουμένων σχεδίων με θέμα τις περιπέτειες μικρών τεράτων και αποτελούν συχνά στόχο κλοπών τόσο στη Γαλλία όσο και στο εξωτερικό. Τον Φεβρουάριο του 2024, στη Ρεν, τρεις άνδρες είχαν καταδικαστεί σε ποινές κάθειρξης για την κλοπή δεκάδων χιλιάδων καρτών Pokémon, αξίας περίπου 100.000 ευρώ. Πιο πρόσφατα, τον Ιανουάριο, στο Ηνωμένο Βασίλειο αυτήν τη φορά, κάρτες Pokémon, αξίας 100.000 δολαρίων (περίπου 87.000 ευρώ) είχαν κλαπεί από ένα εξειδικευμένο κατάστημα. Τον επόμενο μήνα, μια σπάνια κάρτα Pikachu, του διάσημου κίτρινου χαρακτήρα της σειράς, είχε πουληθεί σε δημοπρασία έναντι ενός ποσού ρεκόρ, στα 16,5 εκατομμύρια δολάρια (14,3 εκατομμύρια ευρώ). Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέα ώθηση στην ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου–Ισραήλ επιχειρεί να δώσει ο ΑΔΜΗΕ, καταθέτοντας στις Ρυθμιστικές Αρχές των δύο χωρών αίτημα για έγκριση της επένδυσης στο πλαίσιο του Great Sea Interconnector (GSI). Σύμφωνα με ενημερωτικό σημείωμα του ΑΔΜΗΕ, το αίτημα επένδυσης (investment request) υποβλήθηκε βάσει των προβλέψεων του ευρωπαϊκού πλαισίου και ειδικότερα του Κανονισμού ΤΕΝ-Ε, αποτελώντας το επόμενο απαραίτητο βήμα για την προώθηση του σκέλους Κύπρου–Ισραήλ. Η εξέλιξη έρχεται μία εβδομάδα μετά την υπογραφή, στο Μέγαρο Μαξίμου, της συμφωνίας ΑΔΜΗΕ–Meridiam για την είσοδο του γαλλικού επενδυτικού ομίλου ως πλειοψηφικού μετόχου στην εταιρεία Great Sea Interconnector. Είχε προηγηθεί επίσης τηλεφωνική επικοινωνία του Έλληνα Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου, με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Eli Cohen, με αντικείμενο την προώθηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου–Ισραήλ. Όπως αναφέρει ο ΑΔΜΗΕ, οι διαδοχικές αυτές εξελίξεις δημιουργούν νέα δυναμική για την υλοποίηση του συνολικού έργου, το οποίο χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερης γεωπολιτικής και ενεργειακής σημασίας για την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Ευρώπη. Βιώσιμο το έργο σε όλα τα σενάρια Το επενδυτικό αίτημα ακολουθεί την ολοκλήρωση των απαιτούμενων μελετών κόστους-οφέλους (CBA), καθώς και της πρότασης για τον διασυνοριακό επιμερισμό του κόστους (CBCA). Κατά την εκπόνηση των μελετών πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με τον ΑΔΜΗΕ, εκτεταμένη διαβούλευση και ανταλλαγή στοιχείων με τους αρμόδιους φορείς Κύπρου και Ισραήλ, μεταξύ των οποίων τα Υπουργεία Ενέργειας, ο Διαχειριστής Συστήματος Μεταφοράς Κύπρου (ΔΣΜΚ) και ο Διαχειριστής Συστήματος του Ισραήλ (NOGA). Στόχος ήταν να ενσωματωθούν στις μελέτες οι πιο πρόσφατες παραδοχές για την εξέλιξη των ηλεκτρικών συστημάτων των δύο χωρών, τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας, τη διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και τις απαιτούμενες υποδομές. Όπως υποστηρίζει ο ΑΔΜΗΕ, τα αποτελέσματα των μελετών επιβεβαιώνουν την οικονομική βιωσιμότητα της διασύνδεσης σε όλες τις περιπτώσεις που εξετάστηκαν. Παράλληλα, καταγράφεται σημαντική συνεισφορά του έργου στην ασφάλεια εφοδιασμού, στην περαιτέρω διείσδυση των ΑΠΕ και στην ενοποίηση των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου με το ευρωπαϊκό σύστημα μεταφοράς. Στους Ρυθμιστές η κατανομή του κόστους Με την υποβολή του αιτήματος ανοίγει πλέον ο δρόμος για τη διαδικασία αξιολόγησης από τις αρμόδιες Ρυθμιστικές Αρχές Κύπρου και Ισραήλ. Στόχος είναι η λήψη κοινής απόφασης για την κατανομή του κόστους μεταξύ των δύο χωρών, το οποίο θα ανακτηθεί μέσω των ρυθμιζόμενων εσόδων του έργου. Ο ΑΔΜΗΕ σημειώνει ότι, από την ανάληψη του ρόλου του Project Promoter για το σύνολο του GSI, βρίσκεται σε συνεχή συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές, τους Διαχειριστές Συστημάτων Μεταφοράς και τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους φορείς, προκειμένου να προχωρήσουν οι απαιτούμενες τεχνικές, ρυθμιστικές και χρηματοδοτικές ενέργειες. Μετά τη συμφωνία των εμπλεκόμενων χωρών προβλέπεται να ακολουθήσει η τελική επενδυτική απόφαση (FID), η οποία θα ανοίξει τον δρόμο για τις διαδικασίες χρηματοδότησης. Στόχος του ΑΔΜΗΕ είναι παράλληλα η προσέλκυση πρόσθετων επενδυτών και για το σκέλος Κύπρου–Ισραήλ, κατά το πρότυπο της διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, στην οποία εισήλθε στο επενδυτικό σχήμα η Meridiam. Καλώδιο 324 χιλιομέτρων σε βάθος έως 2.400 μέτρα Ο Great Sea Interconnector αποτελεί Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, θα έχει ονομαστική ικανότητα μεταφοράς 1.000 MW. Πρόκειται για διπολικό σύστημα συνεχούς ρεύματος υψηλής τάσης (HVDC) 500 kV, με δυνατότητα αμφίδρομης μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και αντιστροφής της κατεύθυνσης ροής ισχύος. Στην Κύπρο, το καλωδιακό σύστημα θα συνδέεται με τον Σταθμό Μετατροπής που προβλέπεται να αναπτυχθεί στην Κοφίνου, ενώ στην ισραηλινή πλευρά ο αντίστοιχος σταθμός θα κατασκευαστεί στην περιοχή Hadera. Το υποθαλάσσιο σκέλος μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ θα εκτείνεται σε περίπου 324 χιλιόμετρα, με το βάθος πόντισης να κυμαίνεται μεταξύ 2.200 και 2.400 μέτρων.

Για προσπάθεια απόσεισης ευθυνών και επιχείρηση διαστρέβλωση της ιστορίας, κάνει λόγο ο Υφυπουργός Μετανάστευσης, σχολιάζοντας τοποθετήσεις ατόμων από το χώρο της Αριστεράς, για την φονική έκρηξη στο Μαρί η οποία στέρησε την ζωή σε 13 ανθρώπους ανάμεσα τους και ο πατέρας του, πλοίαρχος Ανδρέας Ιωαννίδης. Σύμφωνα με τον Υφυπουργός Μετανάστευσης «προσπαθούν να μετακυλήσουν ευθύνες, αιωρούνται συνεχώς ισχυρισμοί περί δολιοφθοράς, έχουμε διάφορα ανεδαφικά εγχειρήματα, προσπαθούν να αποσείσουν τις ευθύνες όσων κρίθηκαν, τόσο από τα δικαστήρια, αλλά και από το πόρισμα Πολυβίου ως υπεύθυνοι. Σημειώνει ότι «είδαμε συνέντευξη του Άντρου Κυπριανού που αναφέρει το θέμα της δολιοφθοράς, η κυρία Μαρίνα σε μια άλλη τηλεοπτική της εμφάνιση, πρόσφατα είχαμε ένα ντοκιμαντέρ όπου είδαμε να μην παρουσιάζεται ολόκληρη ιστορία. Διαβάστε επίσης: Ιωαννίδης/Μαρί: Μεθοδευμένη αγιοποιήση Παπακώστα & απόσειση ευθυνών Χριστόφια Στην ανάρτηση του ο Νικόλας Ιωαννίδης υπενθύμισε τα σχετικά ευρήματα του πορίσματος Πολυβίου, τα οποία καταδεικνύουν ως βασικό υπεύθυνο της τραγωδίας τον τότε πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια. «Ο Υπουργός Άμυνας βαρύνεται με πολύ σοβαρές ευθύνες θεσμικές και προσωπικές. Επίσης, ο Υπουργός Εξωτερικών βαρύνεται με πολύ σοβαρές ευθύνες θεσμικές και προσωπικές. Η κύρια ευθύνη όμως ανήκει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος προΐσταται του Κράτους και της Κυβέρνησης. Ο Πρόεδρος είχε το γενικό πρόσταγμα καθώς και την κυριαρχική εξουσία σε σχέση με το υπό κρίση θέμα». Ο Νικόλας Ιωαννίδης σημείωσε ότι «είναι αυτό που συνέβαινε και τις πρώτες μέρες μετά την καταστροφή. Αντί να έχουμε χρόνο να θρηνήσουμε τους δικούς μας, έπρεπε να βγούμε να προστατεύσουμε την μνήμη τους. Συνεπώς, αυτά όπως είπα εκεί πριν είναι ανήθικες τακτικές». Προσθέτοντας πως κάποιοι θα πρέπει επιτέλους να αποδεχθούν τις συνέπειες. Διαβάστε επίσης: Έκρηξη στο Μαρί: Το ΑΚΕΛ μέσω Άννυς ξανασπρώχνει το αφήγημα της δολιοφθοράς Τονίζει επίσης ότι «θα πρέπει λοιπόν να κλείσει αυτή η ιστορία, να αποδεχθούν την πραγματικότητα αυτοί που δεν θέλουν να την αποδεχθούν και να ζήσουν με τις συνέπειες των παραλήψεων όλων αυτών που ευθύνονται για το θάνατο 13 ανθρώπων. Εμείς τα ζούμε καθημερινά εδώ και 15 χρόνια. Κάποιοι άλλοι δεν διστάζουν να προσπαθούν να σπιλώσουν την μνήμη νεκρών». Ο Υφυπουργός τόνισε πως δεν πρόκειται οι οικογένειες των θυμάτων να μείνουν με σταυρωμένα χέρια, προαναγγέλλοντας νέες τοποθετήσεις.

Σε προχωρημένο στάδιο βρίσκονται οι κατασκευαστικές εργασίες του αποχετευτικού δικτύου λυμάτων στους κυβερνητικούς οικισμούς, με το γενικό ποσοστό συμπληρωθείσας εργασίας να ανέρχεται περίπου στο 85%, αναφέρει ο Επαρχιακός Οργανισμός Αυτοδιοίκησης Λεμεσού. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Οργανισμού, στην παρούσα φάση, οι κύριες κατασκευαστικές εργασίες επικεντρώνονται στην Αυτοστέγαση Μουτταγιάκας, ενώ παράλληλα εκτελούνται ορισμένες τελευταίες εργασίες σε άλλες περιοχές του έργου, όπως η κατασκευή οικιακών συνδέσεων στην Αυτοστέγαση Πάνω Πολεμιδιών. Συγκεκριμένα, έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες για τους οικισμούς Ομόνοιας, Αγίου Σπυρίδωνα, Αγίου Ιωάννη και Αγίου Νικολάου και τις αυτοστεγάσεις Κάτω Πολεμιδιών και Αγίας Φύλας, ενώ πέραν του 95% των εργασιών ολοκληρώθηκαν για την αυτοστέγαση Πάνω Πολεμιδιών. Το έργο της αυτοστέγασης Μουτταγιάκας βρίσκεται περίπου στο 25%, προστίθεται. Συνολικά, το έργο περιλαμβάνει εργασίες σε περίπου 270 δρόμους, εκ των οποίων οι κατασκευαστικές εργασίες έχουν ήδη ολοκληρωθεί σε περίπου 230 δρόμους, δηλαδή σε ποσοστό περίπου 85% του συνολικού αριθμού των δρόμων. Η αναμενόμενη ημερομηνία ολοκλήρωσης του έργου είναι η 11η Φεβρουαρίου 2027, σύμφωνα με το ισχύον χρονοδιάγραμμα, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί κατόπιν των εγκεκριμένων παρατάσεων χρόνου που έχουν παραχωρηθεί. Πηγή: ΚΥΠΕ

Στην κατάσχεση μεγάλης ποσότητας ζωικών προϊόντων προχώρησαν λειτουργοί του Τμήματος Τελωνείων το βράδυ της 12ης Αυγούστου, κατά τη διάρκεια ελέγχου στο Σημείο Διέλευσης Αγίου Δομετίου. Σύμφωνα με το Τμήμα Τελωνείων, στο πλαίσιο των συνήθων ελέγχων για την εφαρμογή του Κανονισμού της Πράσινης Γραμμής, ανακόπηκε όχημα με αριθμούς εγγραφής της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο οδηγούσε αλλοδαπός. Κατά την έρευνα στο όχημα εντοπίστηκαν στον αποθηκευτικό του χώρο συνολικά 245 κιλά από δέρματα και εντόσθια βοοειδών. Η μεταφορά τους συνιστά παράβαση του Κανονισμού της Πράσινης Γραμμής, ο οποίος απαγορεύει τη μεταφορά ζώων και ζωικών προϊόντων από τις κατεχόμενες προς τις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι τελωνειακοί λειτουργοί προχώρησαν στην κατάσχεση τόσο των ζωικών προϊόντων όσο και του οχήματος που χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά τους. Ο οδηγός συνελήφθη για τα αυτόφωρα αδικήματα και οδηγήθηκε σε κρατητήριο. Σήμερα αφέθηκε ελεύθερος, αφού καταβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο ύψους 2.000 ευρώ, το οποίο επιβλήθηκε από τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, καθώς και επιπλέον ποσό 500 ευρώ για την απόδοση του οχήματος από το Τμήμα Τελωνείων. Τα κατασχεθέντα ζωικά προϊόντα θα οδηγηθούν στην προβλεπόμενη διαδικασία καταστροφής. Διαβάστε επίσης: ΦΩΤΟ: Κατασχέθηκαν 17.500 τσιγάρα και 21 κιλά καπνού τον Ιούλιο στις ΒΒ  

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών ο γιατρός Παναγιώτης Παμπορίδης, πατέρας του βουλευτή του ΔΗΣΥ, Γιώργου Παμπορίδη. Σε ανάρτηση ο βουλευτής του ΔΗΣΥ ανέφερε πως «έζησες μια δύσκολη αλλά γεμάτη ζωή, πολεμώντας να την διαμόρφωσες όπως εσύ την ήθελες και τα κατάφερες όσο λίγοι, φτάνοντας σχεδόν στα 96, με θαυμαστή διαύγεια μέχρι το τέλος. Υπήρξες για εμάς τα παιδιά σου ο μεγαλύτερος και καλύτερος δάσκαλος ζωής και μας εμφύσησες αξίες όπως η τιμή, η αγάπη, η ανθρωπιά, η φιλία. Σ'ευχαριστούμε για όλα. Καλό σου ταξίδι παπά μου! Να μας φιλήσεις τη μάμμα». Έζησες μια δύσκολη αλλά γεμάτη ζωή, πολεμώντας να την διαμόρφωσες όπως εσύ την ήθελες και τα κατάφερες όσο λίγοι, φτάνοντας σχεδόν στα 96, με θαυμαστή διαύγεια μέχρι το τέλος.Υπήρξες για εμάς τα παιδιά σου ο μεγαλύτερος και καλύτερος δάσκαλος ζωής και μας εμφύσησες αξίες όπως η… pic.twitter.com/varHZUAuAC — George Pamboridis (@GPamboridis) August 13, 2026 Συλλυπητήρια έστειλε και η πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου μέσω ανάρτησης. «Στον αγαπημένο μας Γιώργο Παμπορίδη και στην οικογένειά του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια για την απώλεια του πατέρα του. Ένός ανθρώπου που έζησε μια ζωή γεμάτη με δύναμη και αξιοπρέπεια. Σημείο αναφοράς για τους δικούς του. Αιωνία του η μνήμη». Στον αγαπημένο μας Γιώργο Παμπορίδη @GPamboridis και στην οικογένειά του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια για την απώλεια του πατέρα του.Ένός ανθρώπου που έζησε μια ζωή γεμάτη με δύναμη και αξιοπρέπεια. Σημείο αναφοράς για τους δικούς του.Αιωνία του η μνήμη. — Annita Demetriou (@AnnitaDemetriou) August 13, 2026

Σε έναν κόσμο όπου η υγεία και η καινοτομία βρίσκονται στο επίκεντρο, η Φαρμακευτική αναδεικνύεται σε έναν από τους πιο κρίσιμους και εξελισσόμενους επιστημονικούς κλάδους. Στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, οι σπουδές Φαρμακευτικής αποκτούν διεθνή προοπτική, συνδυάζοντας ακαδημαϊκή αριστεία, σύγχρονη τεχνολογία και ουσιαστική πρακτική εμπειρία. Για την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Φαρμακευτικής Χημείας και συντονίστρια του Προγράμματος, Δρ. Ελένη Μούσιη, η Φαρμακευτική αποτελεί έναν από τους πιο δυναμικά αναπτυσσόμενους κλάδους στον τομέα της Υγείας και μία από τις πιο αξιόπιστες επιλογές σπουδών με σταθερές επαγγελματικές προοπτικές. Όπως επισημαίνει, το επάγγελμα του/της φαρμακοποιού συχνά υποτιμάται άδικα: «Ο/η φαρμακοποιός σήμερα δεν περιορίζεται στην εκτέλεση συνταγών», αναφέρει χαρακτηριστικά, «λίγοι γνωρίζουν ότι για να γίνει κάποιος/α φαρμακοποιός απαιτούνται πέντε χρόνια εξειδικευμένων σπουδών, ενώ ο τομέας έχει κρίσιμη συμβολή στη δημόσια υγεία, τη θεραπευτική αγωγή και την καινοτομία στα φάρμακα». Τι είναι η Φαρμακευτική και γιατί να την επιλέξω για σπουδές; Η Φαρμακευτική είναι η επιστήμη που καλύπτει τον κύκλο ζωής του φαρμάκου, από  την ανακάλυψη, την ανάπτυξη, την παραγωγή, τον ποιοτικό έλεγχο, τη διάθεση μέχρι και τη σωστή χρήση του. Συνδυάζει στοιχεία από τη χημεία, τη βιολογία, την τεχνολογία και την ιατρική, με στόχο την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής. Σπουδές Φαρμακευτικής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου Το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου (European University Cyprus – EUC) προσφέρει πρόγραμμα Φαρμακευτικής που οδηγεί σε Ενιαίο και Αδιάσπαστο Τίτλο Σπουδών Μεταπτυχιακού Επιπέδου (MPharm - Integrated Master), εξασφαλίζοντας ολοκληρωμένη ακαδημαϊκή και επαγγελματική κατάρτιση με διεθνή προοπτική. Οι απόφοιτοι έχουν τη δυνατότητα να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά στην Κύπρο, την Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αξιοποιώντας τα προσόντα τους σε ένα ευρύ φάσμα τομέων της υγείας. Πρόγραμμα Σπουδών και γνωστικά αντικείμενα Το πρόγραμμα καλύπτει ολοκληρωμένα όλες τις βασικές και εφαρμοσμένες περιοχές της Φαρμακευτικής, όπως: Φαρμακολογία Κλινική Φαρμακευτική Φαρμακευτική Φροντίδα και Φαρμακευτική Νομοθεσία Βιοηθική και Τοξικολογία Φαρμακευτική Ανάλυση και Τεχνολογία Βιοφαρμακευτική, Χημεία και Βιοχημεία Ανατομία και Φυσιολογία Φοιτητική εμπειρία και υποδομές Κατά το τρέχον ακαδημαϊκό έτος, περίπου 500 φοιτητές και φοιτήτριες σπουδάζουν Φαρμακευτική στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, αξιοποιώντας ένα ισχυρό διεπιστημονικό περιβάλλον μάθησης. Η συνύπαρξη με την Ιατρική Σχολή και τα 23 προγράμματα σπουδών της Σχολής Επιστημών Ζωής και Υγείας ενισχύει ουσιαστικά την εκπαιδευτική εμπειρία, προσφέροντας πρόσβαση σε σύγχρονες υποδομές, προηγμένο εργαστηριακό εξοπλισμό και υψηλού επιπέδου τεχνογνωσία. Παράλληλα, η έντονη ερευνητική δραστηριότητα του ακαδημαϊκού προσωπικού και η στενή διασύνδεση του προγράμματος με τη φαρμακοβιομηχανία, την ερευνητική και την ιατρική κοινότητα δημιουργούν ένα δυναμικό περιβάλλον με ισχυρές προοπτικές εξέλιξης. Πρακτική άσκηση και επαγγελματική αποκατάσταση Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εξάμηνη πρακτική άσκηση, η οποία πραγματοποιείται σε κοινοτικά και νοσοκομειακά φαρμακεία. Με την ολοκλήρωση των σπουδών, οι απόφοιτοι μπορούν να συμμετάσχουν στις εξετάσεις των αρμόδιων αρχών για την απόκτηση άδειας άσκησης επαγγέλματος στην Κύπρο, την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αναγνώριση και πιστοποίηση Το πρόγραμμα έχει αξιολογηθεί και πιστοποιηθεί από τον αρμόδιο φορέα διασφάλισης ποιότητας της ανώτερης εκπαίδευσης ως πρόγραμμα που οδηγεί σε Ενιαίο και Αδιάσπαστο Τίτλο Σπουδών Μεταπτυχιακού Επιπέδου. Το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου συγκαταλέγεται στα λίγα πανεπιστήμια σε Κύπρο και Ελλάδα που προσφέρουν αυτόν τον τίτλο. Παράλληλα, το πρόγραμμα είναι ενταγμένο σε διεθνή δίκτυα και μηχανισμούς αναγνώρισης προσόντων, διασφαλίζοντας τη δυνατότητα επαγγελματικής δραστηριοποίησης των αποφοίτων σε κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επαγγελματικές προοπτικές Φαρμακευτικής Οι απόφοιτοι Φαρμακευτικής μπορούν να ακολουθήσουν πολλαπλές επαγγελματικές διαδρομές, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά τους, όπως: Κλινικός φαρμακοποιός Φαρμακοποιός σε κοινοτικό ή νοσοκομειακό φαρμακείο Ερευνητής φαρμάκων και κλινικών μελετών Στέλεχος φαρμακευτικής βιομηχανίας ή βιοτεχνολογίας Σύμβουλος δημόσιας υγείας ή φαρμακοεπιδημιολογίας Ρόλοι σε ρυθμιστικούς οργανισμούς και εποπτικούς φορείς Ακαδημαϊκή και διδακτική καριέρα Οι απόφοιτοι μπορούν να εγγραφούν στο Μητρώο Φαρμακοποιών στην Κύπρο ή στο εξωτερικό, μετά από επιτυχία στις απαιτούμενες εξετάσεις. Στην Κύπρο, οι εξετάσεις διεξάγονται τέσσερις φορές τον χρόνο και καλύπτουν τη Φαρμακευτική Πρακτική και τη Νομοθεσία. Μεταπτυχιακές επιλογές και εξειδίκευση Για όσους επιθυμούν περαιτέρω εξειδίκευση, προσφέρονται επιλογές σε τομείς όπως: Φαρμακευτική Ανάλυση και Φαρμακευτική Χημεία Κλινική Φαρμακευτική και Φαρμακοθεραπεία Φαρμακευτική Βιοτεχνολογία Φαρμακοεπαγρύπνηση και Ρυθμιστικές Επιστήμες Διοίκηση Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Βιοστατιστική και Ερευνητική Μεθοδολογία Γιατί να επιλέξω Φαρμακευτική στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου Η Φαρμακευτική στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου συνδυάζει ισχυρή επιστημονική κατάρτιση, σύγχρονες υποδομές και διεθνή προσανατολισμό, προσφέροντας στους φοιτητές όλα τα εφόδια για μια επιτυχημένη και εξελισσόμενη καριέρα στον τομέα της Υγείας. Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα https://euc.ac.cy/ του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου στο 22713000 ή στο admit@euc.ac.cy Έναρξη σπουδών Φθινοπωρινού Εξαμήνου: 5 Οκτωβρίου 2026

Σε περαιτέρω ενίσχυση των δυνάμεων που επιχειρούν στη Σίβηρη Χαλκιδικής προχώρησε η Πυροσβεστική μετά τη φωτιά που ξέσπασε περίπου στις 14:00 σε χαμηλή βλάστηση. Επιπλέον, μετά το μήνυμα από το 112 που εκδόθηκε για την ενημέρωση όσων βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή της πυρκαγιάς, υπήρξε νέα ειδοποίηση από το 112 για την απομάκρυνση όσων βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του οικισμού Σίβηρη προς Μόλα Καλύβα. Αυτή την ώρα στο σημείο επιχειρούν 110 πυροσβέστες με 3 ομάδες πεζοπόρων της 2ης ΕΜΟΔΕ και 33 οχήματα (συμπεριλαμβανομένων 12 πυροσβεστών με 3 οχήματα από τη Μολδαβία, που βρίσκονται στη χώρα μας στο πλαίσιο του προγράμματος προεγκατάστασης Ευρωπαίων πυροσβεστών). Για την αεροπυρόσβεση έχουν διατεθεί 6 αεροσκάφη και 2 ελικόπτερα ενώ στην επιχείρηση συνδράμουν υδροφόρες του Δήμου Κασσάνδρας. Υπενθυμίζεται ότι η συγκεκριμένη περιοχή σήμερα είναι σε πολύ υψηλό κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς (κατηγορία 4).

Την επιτάχυνση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου-Ισραήλ σηματοδοτεί το αίτημα επένδυσης (investment request) που κατέθεσε προς τις Ρυθμιστικές Αρχές των δύο χωρών ο ΑΔΜΗΕ, ως φορέας υλοποίησης του έργου Great SeaInterconnector (GSI), σύμφωνα με τις προβλέψεις του ευρωπαϊκού πλαισίου (Κανονισμός ΤΕΝ-Ε). Όπως αναφέρει ο ΑΔΜΗΕ: Η νέα αυτή εξέλιξη εντάσσεται στη σταθερή στρατηγική της ελληνικής κυβέρνησης για την προώθηση του Great Sea Interconnector ως έργου ιδιαίτερης γεωπολιτικής και ενεργειακής σημασίας για την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Ευρώπη. Έρχεται μόλις μία εβδομάδα μετά την υπογραφή, στο Μέγαρο Μαξίμου, της συμφωνίας ΑΔΜΗΕ-Meridiam για την είσοδο του γαλλικού επενδυτικού ομίλου ως πλειοψηφικού μετόχου στην εταιρεία Great Sea Interconnector και σε συνέχεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου, με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Eli Cohen, για την προώθηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου-Ισραήλ. Οι διαδοχικές αυτές εξελίξεις δημιουργούν νέα και ισχυρή δυναμική για την υλοποίηση του συνολικού έργου. Το επενδυτικό αίτημα για τη διασύνδεση Κύπρου-Ισραήλ αποτελεί το απαραίτητο επόμενο βήμα, βάσει του ευρωπαϊκού πλαισίου, για την υλοποίηση του έργου, σε συνέχεια της ολοκλήρωσης των απαιτούμενων μελετών κόστους-οφέλους (CBA) και της πρότασης για τον διασυνοριακό επιμερισμό του κόστους (CBCA). Κατά την εκπόνηση των μελετών πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη διαδικασία διαβούλευσης και ανταλλαγής στοιχείων με τους αρμόδιους φορείς των δύο χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Υπουργείων Ενέργειας, του Διαχειριστή Συστήματος Μεταφοράς Κύπρου (ΔΣΜΚ) και του Διαχειριστή Συστήματος του Ισραήλ (NOGA). Στόχος ήταν να ληφθούν υπόψη οι πλέον πρόσφατες παραδοχές σχετικά με την εξέλιξη των ηλεκτρικών συστημάτων, της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, της διείσδυσης ΑΠΕ και των απαιτούμενων υποδομών. Τα αποτελέσματα των μελετών επιβεβαιώνουν την οικονομική βιωσιμότητα του έργου σε όλες τις περιπτώσεις που αναλύθηκαν. Ειδικότερα, διαπιστώθηκε η σημαντική συνεισφορά του έργου στην ασφάλεια εφοδιασμού, στη διείσδυση ΑΠΕ και στην περαιτέρω ενοποίηση των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου με το ευρωπαϊκό σύστημα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Η υποβολή του αιτήματος επένδυσης αποτελεί προϋπόθεση για την έναρξη της διαδικασίας αξιολόγησης από τις αρμόδιες Ρυθμιστικές Αρχές Κύπρου και Ισραήλ, προκειμένου για τη λήψη κοινής απόφασης σχετικά με την κατανομή κόστους-ανάμεσα στις δύο χώρες- το οποίο θα ανακτηθεί μέσω των ρυθμιζόμενων εσόδων του έργου. Ο ΑΔΜΗΕ, από την ανάληψη του ρόλου του Project Promoter, για το σύνολο του έργου, βρίσκεται σε συνεχή συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές, τους Διαχειριστές Συστημάτων Μεταφοράς και τους λοιπούς εμπλεκόμενους φορείς των υπό διασύνδεση χωρών, με στόχο την προώθηση των απαιτούμενων τεχνικών, ρυθμιστικών και χρηματοδοτικών ενεργειών. Μετά τη συμφωνία των χωρών, θα ακολουθήσει η λήψη της τελικής επενδυτικής απόφασης (FID), η οποία θα σημάνει την έναρξη των διαδικασιών για τη χρηματοδότηση του έργου.Στόχος του ΑΔΜΗΕ είναι η προσέλκυση επιπλέον επενδυτών και για τη διασύνδεση μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, όπως συνέβη και στο πρώτο σκέλος του έργου (διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου), με την είσοδο της Meridiam στο επενδυτικό σχήμα. Ο GSI, που αποτελεί Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα έχει ονομαστική ικανότητα μεταφοράς 1.000 MW και θα αποτελείται από διπολικό σύστημα συνεχούς ρεύματος (HVDC) τάσης 500 kV. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, το σημείο σύνδεσης του καλωδιακού συστήματος στην πλευρά της Κύπρου θα είναι ο Σταθμός Μετατροπής που θα αναπτυχθεί στην Κοφίνου ενώ στην πλευρά του Ισραήλ ο αντίστοιχος Σταθμός Μετατροπής θα κατασκευαστεί στην περιοχή της Hadera. Το σκέλος της ηλεκτρικής διασύνδεσης μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ θα έχει υπεράκτιο μήκος περίπου 324 χλμ., με το βάθος πόντισης να κυμαίνεται μεταξύ 2.200 και 2.400 μ. Η διασύνδεση θα παρέχει τη δυνατότητα αμφίδρομης μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, επιτρέποντας την αντιστροφή της κατεύθυνσης ροής ισχύος.   Πηγή: ΑΠΕ 

Κλειστή θα παραμείνει σήμερα, Πέμπτη 13 Αυγούστου, η κάθοδος της Λεωφόρου Ομονοίας στη Λεμεσό, από τη συμβολή της με την οδό Βασιλέως Παύλου, λόγω των εργασιών κατεδάφισης εγκαταλελειμμένου κτηρίου. Σύμφωνα με τον Δήμο Λεμεσού, το κλείσιμο θα ισχύσει από τις 5:00 π.μ. μέχρι τις 8:00 μ.μ., για την ασφάλεια των πεζών και των διερχόμενων οχημάτων. Οι εργασίες κατεδάφισης του εγκαταλελειμμένου κτηρίου επί της Λεωφόρου Ομονοίας συνεχίζονται και σήμερα, με τις κυκλοφοριακές εκτροπές να έχουν σηματοδοτηθεί με σχετικές πινακίδες επί του σημείου. Ο Δήμος καλεί τους οδηγούς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να ακολουθούν τη σχετική οδική σήμανση, ευχαριστώντας το κοινό για την κατανόηση και τη συνεργασία.

Σοκ έχει προκαλέσει στο Κάνσας το έγκλημα με δράστη τον 53χρονο Ρόναλντ Γουίλιαμς, ο οποίος πυροβόλησε και σκότωσε την 44χρονη σύζυγό του, Κέλι Τζορτζ, και τα τέσσερα ανήλικα παιδιά τους, πριν να βάλει τέλος στη ζωή του. Όπως ανακοίνωσε το αστυνομικό τμήμα της πόλης Γουίνφιλντ ο 53χρονος Ρόναλντ Γουίλιαμς τηλεφώνησε στην αστυνομία στις 8:50 το πρωί της περασμένης Τρίτης για να πει ότι είχε σκοτώσει ολόκληρη την οικογένειά του και επρόκειτο να βάλει τέλος στη ζωή του. Father in Winfield, Kansas, calls 911 Tuesday morning and says he just killed his entire family. Officers roll up, hear one shot, breach the door, and find six dead. Ronald Williams Sr, 53, wiped out 44 year old Kelly George and four kids ages 3 to 9, then finished himself.… pic.twitter.com/vCRwbr4y2g — Michael Mattox - The Mad Ox (@TheRealMadOx) August 12, 2026 Όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο σπίτι, άκουσαν έναν πυροβολισμό. «Σε εκείνο το σημείο, υποχώρησαν. Δεν υπήρχε άλλη ένδειξη για οποιαδήποτε άλλη απώλεια ζωής και, ως εκ τούτου, το τυπικό πρωτόκολλο ήταν να δημιουργηθεί περίμετρος και να αρχίσουμε να διαχειριζόμαστε το περιστατικό ως κατάσταση ομηρίας», δήλωσε ο αρχηγός της αστυνομίας του Γουίνφιλντ. Όταν η ομάδα ειδικών αποστολών (SWAT) παραβίασε την πόρτα του σπιτιού περίπου δύο ώρες μετά το τηλεφώνημα του Γουίλιαμς, βρήκε νεκρούς τον ίδιο και ακόμη πέντε άτομα: την 44χρονη Κέλι Τζορτζ και τα τέσσερα παιδιά τους, την 9χρονη Κάρολ Γουίλιαμς, τον 7χρονο Ρόναλντ Γουίλιαμς Τζούνιορ, την 5χρονη Σάρα Γουίλιαμς και την 3χρονη Κέλι Μέγκι-Γουίλιαμς. Όπως αποκάλυψε ο αρχηγός της τοπικής αστυνομίας, το τμήμα είχε λάβει καταγγελίες για «επιθετική συμπεριφορά» από τον Γουίλιαμς τις τελευταίες εβδομάδες ενώ είχαν υπάρξει και αναφορές για πυροβολισμούς στο σπίτι στο οποίο εκτυλίχθηκε η τραγωδία. «Είχαμε κλήσεις μόνο για επιθετική συμπεριφορά, αλλά όχι αρκετές πραγματικά ώστε να ενεργήσουμε», εξήγησε προσθέτοντας ότι υπήρχε «κάποια αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά», αλλά ότι δεν μπορούσε «να πει ότι υπήρχε κάτι που θα έδειχνε ότι θα φτάναμε εκεί που βρισκόμαστε σήμερα». Μετά το έγκλημα αποκαλύφθηκε ότι ο Γουίλιαμς ήταν εγγεγραμμένος ως δράστης σεξουαλικών αδικημάτων. Σύμφωνα με τα αρχεία των ποινικών δικαστηρίων του Κάνσας, το 1999 ο Γουίλιαμς είχε δηλώσει ένοχος για δύο κακουργηματικές κατηγορίες απόπειρας προσβολής της γενετήσιας ελευθερίας παιδιού και μία κατηγορία σωματικής επίθεσης που αφορούσαν το ίδιο θύμα, ένα κορίτσι 15 ετών. Το οικογενειακό δράμα είναι το 15ο παρόμοιο φέτος στις ΗΠΑ και έρχεται δύο εβδομάδες αφού στο Μίσιγκαν ο Κρίστοφερ Καρολκίεβιτς σκότωσε την σύζυγό του Αμάντα και τα έξι παιδιά τους ηλικίας από πέντε έως 15 ετών, πυρπόλησε το σπίτι καίγοντας τα κατοικίδια και αυτοκτόνησε. Πηγή: Πρώτο Θέμα

Το να κρατά χαμηλούς τόνους δεν αποτελεί χαρακτηριστικό του Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος δηλώνει ότι αυτή είναι πλέον η τακτική που προτιμά απέναντι στο Ιράν, επιλέγοντας να ασκήσει οικονομική πίεση αντί να προχωρήσει άμεσα σε νέα στρατιωτική επιχείρηση. Σε τηλεφωνική συνέντευξή του στο Axios, ο Τραμπ ανέφερε ότι η Ουάσινγκτον ακολουθεί μια πιο συγκρατημένη προσέγγιση απέναντι στην Τεχεράνη, ενώ παράλληλα παρακολουθεί τις επιπτώσεις της οικονομικής πίεσης στο Ιράν. «Κρατάμε χαμηλούς τόνους», δήλωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν είναι περιορισμένες και ότι η αμερικανική πλευρά επικεντρώνεται στην οικονομική κατάσταση της χώρας. Ο Αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε ειδικότερα στον υψηλό πληθωρισμό και στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει το Ιράν, εκτιμώντας ότι η πίεση αυτή μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των αμερικανικών επιδιώξεων. Έκτοτε, ο Τραμπ έχει επαναλάβει ότι διατηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο νέου πλήγματος κατά της Τεχεράνης, επιλέγοντας ωστόσο να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στις οικονομικές συνέπειες που έχουν προκαλέσει οι αμερικανικές κυρώσεις. «Το Ιράν είναι χρεοκοπημένο, εντελώς χρεοκοπημένο, και δεν πληρώνει τους στρατιώτες του», δήλωσε από το Οβάλ Γραφείο. Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει υποστηρίξει επανειλημμένα, ότι ο πληθωρισμός στο Ιράν ξεπερνά το 300%. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει λόγος για άμεση δράση, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν «τον απόλυτο έλεγχο» των Στενών του Ορμούζ, της στρατηγικής θαλάσσιας οδού για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου, η οποία έχει εξελιχθεί σε κομβικό γεωπολιτικό σημείο της σύγκρουσης. Νέες κυρώσεις στο στόχαστρο Στα τέλη Ιουλίου, η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε νέα μέτρα με στόχο τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), τον ισχυρό ιδεολογικό και στρατιωτικό βραχίονα του ιρανικού καθεστώτος. Παράλληλα, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, οι σύμβουλοι του Τραμπ έχουν παρουσιάσει στον Αμερικανό πρόεδρο στοιχεία σχετικά με τις οικονομικές επιπτώσεις των υφιστάμενων κυρώσεων. Ο Τραμπ φέρεται να εξετάζει πλέον την περαιτέρω αυστηροποίησή τους, ενώ στο τραπέζι βρίσκονται και πρόσθετοι περιορισμοί. Ένα γεωπολιτικό «παιχνίδι σκάκι» Η αλλαγή στρατηγικής ενδέχεται επίσης να αντανακλά τις περιορισμένες στρατιωτικές επιλογές που απομένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς δημοσιεύματα στον αμερικανικό Τύπο αναφέρουν ότι τα αποθέματα αμερικανικών πυρομαχικών έχουν μειωθεί σημαντικά. Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγκαεΐ, χαρακτήρισε τη νέα προσπάθεια επιβολής κυρώσεων «υποχώρηση», επισημαίνοντας ότι το Ιράν έχει αντέξει τις αμερικανικές κυρώσεις επί δεκαετίες. «Κάθε φορά που η Ουάσινγκτον αποδεικνύεται ανίκανη να ακολουθήσει τη διπλωματική οδό, καταφεύγει στις κυρώσεις. Και κάθε φορά που αυτές οι κυρώσεις αποτυγχάνουν να φέρουν αποτελέσματα, απλώς αυξάνει τη δόση», ανέφερε ο Μπαγκαεΐ σε ανάρτησή του στο X. Στη συνέντευξή του στο Axios, ο Τραμπ παρομοίασε τη σύγκρουση με το Ιράν με παρτίδα σκάκι. «Οι Ιρανοί έχουν αποδείξει ότι είναι επαγγελματίες σκακιστές», σχολίασε ο Μπαγκαεΐ στους δημοσιογράφους, απαντώντας στη συγκεκριμένη τοποθέτηση του Αμερικανού προέδρου. Πηγή: ΕΡΤ

Πριν καταλήξει στο πλαστικό κουτάκι δίπλα στο αλάτι και το πιπέρι της ταβέρνας, υπήρξε προϊστορικό εργαλείο, ασημένιο σύνεργο των Ρωμαίων, χρυσό κόσμημα των αρχόντων και αξεσουάρ επίδειξης. Η ιστορία ενός αντικειμένου που σήμερα παίρνουμε δωρεάν και που κάποτε μπορούσε να έχει πάνω του χρυσό, μαργαριτάρια και ρουμπίνια. Του Κρίστοφερ Σταύρου Πιτσιλλίδη* Υπάρχουν εφευρέσεις που άλλαξαν την ανθρωπότητα. Ο τροχός, η τυπογραφία, το τηλέφωνο, το αεροπλάνο. Και υπάρχει και η οδοντογλυφίδα. Ένα ξυλαράκι λίγων εκατοστών που δεν του δίνεις καμία σημασία μέχρι τη στιγμή που ένα κομμάτι σεφταλιάς αποφασίσει να εγκατασταθεί μόνιμα ανάμεσα σε δύο δόντια σου. Στην Κύπρο μάλιστα η οδοντογλυφίδα αποτελεί σχεδόν την ανεπίσημη τελετή λήξης του γεύματος. Φεύγουν οι σούβλες, τελειώνουν οι σεφταλιές, μαζεύονται τα πιάτα, έρχεται ο λογαριασμός και κάπου εκεί απλώνεται το χέρι προς το μικρό δοχείο με τα ξυλαράκια. Παίρνεις μία, γέρνεις λίγο πίσω στην καρέκλα και συνεχίζεις τη συζήτηση. Το γεύμα ολοκληρώθηκε επισήμως. Μόνο που το μικρό αυτό ξυλαράκι έχει πίσω του μια ιστορία τόσο παλιά, ώστε κάτι παρόμοιο χρησιμοποιούσαν ακόμη και οι Νεάντερταλ. Νεάντερταλ (Homo neanderthalensis): εξαφανισμένο είδος ή ομάδα αρχαϊκών ανθρώπων, στενοί εξελικτικοί συγγενείς του σύγχρονου ανθρώπου, που έζησαν στην Ευρώπη και σε περιοχές της δυτικής και κεντρικής Ασίας μέχρι περίπου πριν από 40.000 χρόνια. Πριν από την Ιστορία, πριν από την οδοντόβουρτσα Ποιος λοιπόν εφηύρε την οδοντογλυφίδα; Κανένας που να γνωρίζουμε. Και μάλλον δεν πρόκειται να μάθουμε ποτέ. Παλαιοανθρωπολογικές μελέτες έχουν εντοπίσει σε δόντια αρχαϊκών ανθρώπων, μεταξύ αυτών και Νεάντερταλ, χαρακτηριστικές μεσοδόντιες αυλακώσεις, οι οποίες έχουν ερμηνευθεί ως αποτέλεσμα επανειλημμένης χρήσης λεπτών αντικειμένων ανάμεσα στα δόντια — πιθανότατα μικρών ξύλων ή άλλων φυσικών υλικών, είτε για καθαρισμό είτε ακόμη και για ανακούφιση από οδοντικά προβλήματα. Με απλά λόγια, δεκάδες χιλιάδες χρόνια πριν εμφανιστεί η κυπριακή σεφταλιά, ο μακρινός συγγενής μας είχε ήδη βρει τη λύση για ό,τι μπορούσε να σφηνώσει ανάμεσα στα δόντια του. Η οδοντόβουρτσα άργησε. Η οδοντογλυφίδα όχι. Κάπου λοιπόν στην προϊστορία ένας μακρινός πρόγονός μας πρέπει να τελείωσε το γεύμα του, να ένιωσε κάτι ενοχλητικό ανάμεσα στους γομφίους του, να κοίταξε γύρω του και να βρήκε ένα λεπτό ξυλαράκι. Δεν γνωρίζουμε το όνομά του. Δεν γνωρίζουμε πού έμενε. Δεν γνωρίζουμε τι είχε φάει. Γνωρίζουμε όμως ότι το πρόβλημά του εξακολουθούμε να το έχουμε και εμείς. Από την προϊστορία στους Έλληνες και τους Ρωμαίους Η συνήθεια επέζησε και πέρασε στους ιστορικούς χρόνους. Για τον καθαρισμό των δοντιών χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς λεπτά ξύλα, οστά και μεταλλικά αντικείμενα, ενώ σχετικά ευρήματα έχουν εντοπιστεί στον αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο. Και κάποια στιγμή η οδοντογλυφίδα πέρασε ακόμη και στη λογοτεχνία. Στο Σατυρικόν του Πετρώνιου, έργο του 1ου αιώνα μ.Χ., γίνεται αναφορά σε καθαρισμό των δοντιών με ασημένια οδοντογλυφίδα πριν από την ομιλία. Και εδώ καταλαβαίνουμε κάτι πολύ σημαντικό για την ανθρώπινη φύση. Η ανθρωπότητα είχε ήδη καταφέρει να κάνει ταξική ακόμη και την οδοντογλυφίδα. Ο απλός άνθρωπος είχε το ξυλαράκι. Ο εύπορος είχε ασήμι. Διότι, αν έχεις λεφτά, προφανώς δεν γίνεται να καθαρίζεις τα δόντια σου όπως όλοι οι υπόλοιποι. Όταν η οδοντογλυφίδα έγινε… κόσμημα Και μετά τα πράγματα ξέφυγαν εντελώς. Στον Μεσαίωνα και ιδιαίτερα στην Αναγέννηση, η προσωπική οδοντογλυφίδα μπορούσε να μετατραπεί από αντικείμενο χρηστικό σε αντικείμενο πολυτελείας και κοινωνικής επίδειξης. Οι εύποροι διέθεταν χρυσές και ασημένιες οδοντογλυφίδες, ορισμένες περίτεχνα διακοσμημένες και σχεδιασμένες ώστε να φοριούνται ως κρεμαστά κοσμήματα. Στο Βρετανικό Μουσείο σώζεται ένα εντυπωσιακό παράδειγμα από το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα: οδοντογλυφίδα-κόσμημα σε μορφή γοργόνας, κατασκευασμένη από χρυσό και διακοσμημένη με σμάλτο, μπαρόκ μαργαριτάρι και ρουμπίνια. Το ίδιο το Μουσείο σημειώνει ότι οι χρυσές κρεμαστές οδοντογλυφίδες αυτού του τύπου είχαν γίνει μόδα στη βόρεια Ευρώπη ήδη από τον 16ο αιώνα. Ναι, σωστά διαβάσατε. Χρυσός. Μαργαριτάρι. Ρουμπίνια. Για να βγάλεις το κρέας από τα δόντια σου. Σήμερα στην κυπριακή ταβέρνα την παίρνεις δωρεάν μετά τη σεφταλιά. Πριν από περίπου πέντε αιώνες μπορούσες να την κρεμάσεις στον λαιμό σου. Κοινώς, η οδοντογλυφίδα είχε γίνει bling αιώνες πριν μάθουμε τη λέξη. Το Βρετανικό Μουσείο διατηρεί επίσης χρυσή θήκη γύρω στο 1600, η οποία περιείχε χρυσή οδοντογλυφίδα και εργαλείο καθαρισμού αυτιών. Πρακτικότητα άλλου επιπέδου. Και τουλάχιστον τότε, αν έχανες την οδοντογλυφίδα σου στο εστιατόριο, άξιζε τον κόπο να επιστρέψεις να τη βρεις. Και μετά ήρθαν οι Αμερικανοί Για αιώνες υπήρχε όμως ένα σοβαρό επιχειρηματικό πρόβλημα. Γιατί να πληρώσεις για ένα ξυλαράκι; Η μεγάλη αλλαγή ήρθε τον 19ο αιώνα, όταν η οδοντογλυφίδα πέρασε στη μηχανική και μαζική παραγωγή. Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση. Ο Αμερικανός επιχειρηματίας Charles Forsterπαρουσιάζεται συχνά ως «εφευρέτης της οδοντογλυφίδας». Δεν ήταν. Όπως είδαμε, είχε αργήσει μερικές… εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Ο Forster συνδέθηκε όμως καθοριστικά με τη μαζική παραγωγή και κυρίως με την εμπορική διάδοση της ξύλινης οδοντογλυφίδας στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τον 19ο αιώνα. Παράλληλα έχουμε και συγκεκριμένο τεχνολογικό ορόσημο. Στις 20 Φεβρουαρίου 1872, οι Αμερικανοί Silas Noble και James P. Cooley κατοχύρωσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες πατέντα για μηχανή παραγωγής οδοντογλυφίδων. Η οδοντογλυφίδα είχε πλέον περάσει από το εργαστήριο του χρυσοχόου στο εργοστάσιο. Και από αντικείμενο των λίγων μπορούσε να γίνει προϊόν των εκατομμυρίων. Πώς πουλάς όμως κάτι που ο άλλος βρίσκει δωρεάν; Εδώ αρχίζει ίσως το καλύτερο κεφάλαιο ολόκληρης της ιστορίας. Διότι άλλο να κατασκευάζεις οδοντογλυφίδες και άλλο να πείσεις κάποιον να τις αγοράσει. Ο υποψήφιος πελάτης μπορούσε πολύ λογικά να σου απαντήσει: «Να πληρώσω για ξυλαράκι;» Η ιστορία που συνοδεύει τον Charles Forster θέλει τον επιχειρηματία να χρησιμοποιεί ευρηματικές μεθόδους δημιουργίας ζήτησης. Άνθρωποι φέρονται να έμπαιναν σε καταστήματα και εστιατόρια και να ζητούσαν οδοντογλυφίδες. Οι καταστηματάρχες άρχιζαν να διαπιστώνουν ότι οι πελάτες ζητούσαν ένα προϊόν που εκείνοι δεν είχαν. Και κάπου εκεί εμφανιζόταν η προσφορά. Σήμερα θα το λέγαμε guerrilla marketing. Τότε ήταν απλώς ο μόνος τρόπος να πείσεις έναν άνθρωπο να αγοράσει κάτι που μέχρι χθες μπορούσε να βρει πάνω σε ένα δέντρο. Και δούλεψε. Η βιομηχανική οδοντογλυφίδα εξαπλώθηκε, τα εστιατόρια άρχισαν να την προσφέρουν και ένα αντικείμενο που κάποτε ήταν προσωπικό απέκτησε μόνιμη θέση στο τραπέζι. Από status symbol… δίπλα στο αλάτι και το πιπέρι Κάπου στη διαδρομή συνέβη και κάτι ακόμη. Η οδοντογλυφίδα έγινε μαγκιά. Το ξυλαράκι στο στόμα απέκτησε μια εικόνα χαλαρότητας και επίδειξης. Νέοι το μασούσαν επιδεικτικά, περίπου όπως αργότερα το τσιγάρο θα γινόταν αναπόσπαστο μέρος μιας ολόκληρης ανδρικής πόζας. Σκέψου μόνο τη διαδρομή. Κάποτε χρυσή με ρουμπίνια στον λαιμό του άρχοντα. Μετά ξυλαράκι στο στόμα του μάγκα. Και τελικά στο λαϊκό εστιατόριο και στην ταβέρνα, δίπλα στο αλάτι και το πιπέρι. Δεν εξαφανίστηκε. Εκδημοκρατίστηκε. Και στην Κύπρο βρήκε το φυσικό της περιβάλλον Σήμερα η οδοντογλυφίδα έχει χάσει βέβαια μεγάλο μέρος της παλιάς της αίγλης. Κανείς δεν εμφανίζεται στην κυπριακή ταβέρνα με χρυσή οδοντογλυφίδα με ρουμπίνια κρεμασμένη στον λαιμό. Τουλάχιστον όχι ακόμη. Παραμένει όμως εκεί. Και όχι μόνο για τα δόντια. Ξύλινη ή πλαστική, χρησιμοποιείται στο σερβίρισμα, κρατά μικρά ρολάκια, καρφώνει ελιές, τυριά και μεζεδάκια, μετατρέπεται σε μίνι σουβλάκι και αποτελεί ένα από εκείνα τα αντικείμενα που βρίσκονται παντού χωρίς σχεδόν ποτέ να τα προσέχουμε. Κι όμως, ελάχιστα αντικείμενα πάνω στο τραπέζι μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν τέτοιο βιογραφικό. Ξεκίνησε πριν από την καταγεγραμμένη Ιστορία. Άφησε ίχνη στα δόντια αρχαϊκών ανθρώπων. Πέρασε από Έλληνες και Ρωμαίους. Έγινε ασημένια. Έγινε χρυσή. Στολίστηκε με μαργαριτάρια και ρουμπίνια. Κρεμάστηκε στον λαιμό των πλουσίων. Μπήκε στα αμερικανικά εργοστάσια. Έγινε αντικείμενο marketing. Κατέληξε στα εστιατόρια όλου του κόσμου. Και τελικά βρήκε τη θέση που ίσως της άξιζε εξαρχής: δίπλα στη σεφταλιά. Εκεί όπου ο Κύπριος έχει μόλις τελειώσει σούβλα, σεφταλιά, λουκάνικο, χαλλούμι, πατάτες, σαλάτα και πίτα. Παίρνει την οδοντογλυφίδα. Ακουμπά πίσω στην καρέκλα. Κοιτάζει τους υπόλοιπους και δηλώνει με απόλυτη βεβαιότητα: «Εν μπορώ να φάω τίποτε άλλο». Και περίπου τριάντα δευτερόλεπτα αργότερα ρωτά: «Κανένα γλυκό έσιετε;» Πηγές:British Museum — Pendant; tooth-pick, αρ. WB.188, οδοντογλυφίδα-κόσμημα του δεύτερου μισού του 16ου αιώνα./British Museum — Toilet-case; tooth-pick; ear-pick, αρ. WB.194, χρυσή θήκη με οδοντογλυφίδα, περ. 1600./ British Museum — Hoxne Hoard, ρωμαιοβρετανικό ασημένιο toothpick/ear-cleaner./United States Patent No. 123,790 — Silas Noble & James P. Cooley, Improvement in Tooth-Pick Machines, 20 Φεβρουαρίου 1872./Αρχαιολογία Online — «Οδοντογλυφίδες», ιστορική αναδρομή στη χρήση και κοινωνική εξέλιξη της οδοντογλυφίδας./Παλαιοανθρωπολογική βιβλιογραφία για τις χαρακτηριστικές μεσοδόντιες αυλακώσεις (toothpick grooves) σε δόντια Νεάντερταλ και άλλων αρχαϊκών ανθρώπων. *Ο Κρίστοφερ Σταύρου Πιτσιλλίδης είναι ιστοριοδίφης και ερευνητής της συλλογικής μνήμης της Κύπρου (και όχι μόνο). Μέσα από τη σειρά «Παλαιολόγιο» αναδεικνύει άγνωστες και λησμονημένες πτυχές της κυπριακής ιστορίας, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν.

Στις Φιλιππίνες φέρεται να έχει εντοπιστεί ο Μάικλ Μαρασίγκαν, καταζητούμενος από το FBI και καταδικασμένος για υπόθεση απάτης πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, ο οποίος εξακολουθεί να διαφεύγει της σύλληψης. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Pacific Daily News, ο Μαρασίγκαν φωτογραφήθηκε σε πολυτελές εστιατόριο στη Μανίλα. Οι εικόνες φέρονται να έχουν τραβηχτεί τον Μάρτιο, αν και δεν έχει διευκρινιστεί γιατί δημοσιοποιήθηκαν περίπου πέντε μήνες αργότερα. Στις φωτογραφίες εμφανίζεται ξυρισμένος, με χτένισμα παρόμοιο με εκείνο της φωτογραφίας καταζητούμενου που έχει δημοσιοποιήσει το FBI, φορώντας μαύρο παντελόνι και σακάκι, λευκό μπλουζάκι και χρυσό βραχιόλι ή ρολόι. Ο Μαρασίγκαν είχε καταδικαστεί τον Μάιο σε σχεδόν 22 χρόνια κάθειρξης για τη συμμετοχή του σε υπόθεση απάτης που συνδεόταν με αίθουσα μπίνγκο στο Γκουάμ και εκτεινόταν από τον Μάρτιο του 2015 έως τον Δεκέμβριο του 2021. Σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές, στους παίκτες παρουσιαζόταν η εικόνα ότι μέρος των χρημάτων θα χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά παιδιών στο Shriners Hospital for Children στη Χαβάη, ώστε να λάβουν ιατρική φροντίδα. Ο Μαρασίγκαν κρίθηκε ένοχος τον Μάιο του 2025 για συνωμοσία με σκοπό τη λειτουργία παράνομης επιχείρησης τυχερών παιχνιδιών, συνωμοσία για ξέπλυμα χρήματος, ξέπλυμα χρήματος και συνωμοσία για διάπραξη ηλεκτρονικής απάτης. Κατά τις αρχές, εγκατέλειψε τις ΗΠΑ και δεν συμμορφώθηκε με δικαστική εντολή να επιστρέψει, αφού προηγουμένως του είχε επιτραπεί να ταξιδέψει στις Φιλιππίνες για ιατρικούς λόγους. Οι νέες φωτογραφίες φαίνεται να έχουν ληφθεί σε εστιατόριο της αλυσίδας Las Flores στη Μανίλα, καθώς διακρίνεται σύμβολο που παραπέμπει στη συγκεκριμένη επιχείρηση. Η αλυσίδα διαθέτει πέντε καταστήματα στην πρωτεύουσα των Φιλιππίνων και θεωρείται ακριβή για τα τοπικά δεδομένα. Η Pacific Daily News ανέφερε ότι είχε ενημερώσει για τον εντοπισμό του και ότι το FBI επικοινώνησε με την εφημερίδα τον Ιούνιο. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχει γίνει γνωστή κάποια νεότερη εξέλιξη σχετικά με τη σύλληψή του. Η εγκληματική δραστηριότητα για την οποία καταδικάστηκε φέρεται να απέφερε τουλάχιστον 34 εκατ. δολάρια. Ο Μαρασίγκαν και οι συνεργοί του κατηγορήθηκαν ότι ξέπλεναν τα έσοδα και κράτησαν για λογαριασμό τους περίπου 10,75 εκατ. δολάρια. Ο ίδιος καταδικάστηκε ερήμην και διατάχθηκε να καταβάλει περισσότερα από 10,7 εκατ. δολάρια ως αποζημίωση, ενώ σε βάρος του επιβλήθηκαν επίσης χρηματική κατάσχεση ύψους περίπου 5,87 εκατ. δολαρίων και υποχρεωτικά τέλη 6.500 δολαρίων. Το FBI προσφέρει αμοιβή 150.000 δολαρίων για πληροφορίες που θα οδηγήσουν στον εντοπισμό, τη σύλληψη και την καταδίκη του. Ακόμη και αν συλληφθεί στις Φιλιππίνες, πάντως, η επιστροφή του στις ΗΠΑ δεν θεωρείται αυτόματη, καθώς θα πρέπει να ακολουθηθεί διαδικασία έκδοσης, η οποία μπορεί να προσβληθεί με ένδικα μέσα. Εκπρόσωπος του γραφείου του FBI στη Χονολουλού δήλωσε ότι η υπηρεσία εξακολουθεί να ζητά πληροφορίες από το κοινό για το πού βρίσκεται και παραμένει αποφασισμένη να τον οδηγήσει ενώπιον της Δικαιοσύνης. Πηγή: newsbeast

«Για μένα δεν ήταν ο ήρωας που γνωρίζει ο κόσμος. Ήταν ο πατέρας μου». Με αυτή τη φράση ο Πάρης Μάρκου, γιος του Τάσου Μάρκου, επιχειρεί να περιγράψει στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων τον άνθρωπο πίσω από τον ήρωα της Μιας Μηλιάς. Έναν πατέρα που πρόλαβε να γνωρίσει μόλις μέχρι τα έξι του χρόνια, αλλά η παρουσία του, οι λίγες αναμνήσεις του και κυρίως η απουσία του, σημάδεψαν ολόκληρη τη ζωή του. Ο Τάσος Μάρκου είναι για την Ιστορία, ο αξιωματικός που συνδέθηκε με την αντίσταση κατά την τουρκική εισβολή του 1974 και τη Μια Μηλιά. Για τον γιο του, όμως, πέραν και πάνω από όλα αυτά, ήταν ο άνθρωπος, που όταν βρισκόταν μέσα στο σπίτι, του δημιουργούσε ένα αίσθημα απόλυτης ασφάλειας. «Τον θυμάμαι με τη στολή μέσα στο σπίτι. Ήταν ένας άνθρωπος ήρεμος, σοβαρός, με μια παρουσία που μας έκανε να αισθανόμαστε ασφάλεια», λέει στο ΚΥΠΕ. Οι αναμνήσεις του από τον πατέρα του είναι λίγες, αλλά, όπως αναφέρει, καθαρές. Θυμάται τις εκδρομές στη θάλασσα και στο βουνό, αλλά και την τάξη που υπήρχε στην καθημερινότητα της οικογένειας. Υπήρχε συγκεκριμένη ώρα για το παιχνίδι, την τηλεόραση, το διάβασμα, το φαγητό και τον ύπνο. Μεγαλώνοντας, προσπάθησε να γνωρίσει περισσότερο τον πατέρα που έχασε τόσο νωρίς μέσα από τις αφηγήσεις της μητέρας του, συγγενών και φίλων του. Έτσι, γνώρισε έναν άνθρωπο ιδιαίτερα μετριοπαθή, ο οποίος δεν μιλούσε για τη δράση του στην ΕΟΚΑ, ούτε για όσα είχε κάνει. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, όταν κάποτε ο Αρχηγός του ζήτησε να καταγράψει τη δράση του, ο Τάσος Μάρκου απάντησε: «Όσα έκανα ήταν υποχρέωσή μου προς την πατρίδα και ως εκ τούτου δεν έχω κάτι να πω για τον εαυτόν μου». «Νομίζω ότι αυτή η απάντηση περιγράφει πολύ καλά τον πατέρα μου», σημειώνει.Διαβάστε επίσης: Τάσος Μάρκου: Ο θρύλος των αγώνων του κυπριακού ελληνισμού (ΒΙΝΤΕΟ) «Ως παιδί έβλεπα μόνο τη δύναμη. Ως ενήλικας κατάλαβα το βάρος» Στη συζήτηση με το ΚΥΠΕ, ο Πάρης Μάρκου επιστρέφει συχνά στην εικόνα του πατέρα του με τη στολή. Δεν ξεχωρίζει μια συγκεκριμένη ανάμνηση ως την πιο έντονη. Αυτό που έχει μείνει μέσα του είναι η συνολική εικόνα ενός πατέρα που, μόνο και μόνο επειδή ήταν παρών, έκανε ένα παιδί να αισθάνεται προστατευμένο. «Για ένα παιδί έξι ετών αυτό ήταν ο πατέρας του, ο άνθρωπος που πίστευε ότι μπορούσε να τον προστατεύσει από τα πάντα», λέει. Χρόνια αργότερα, όταν ακολούθησε και ο ίδιος τη στρατιωτική ζωή, η ίδια εικόνα απέκτησε διαφορετικό νόημα. «Κατάλαβα τι σήμαινε αυτή η στολή για εκείνον και πόση ευθύνη κουβαλούσε. Ως παιδί έβλεπα μόνο τη δύναμη. Ως ενήλικας κατάλαβα το βάρος». Η δική του πορεία στις Ένοπλες Δυνάμεις τον βοήθησε, όπως εξηγεί, να κατανοήσει καλύτερα και τη στάση του πατέρα του απέναντι στους άνδρες του. «Ο διοικητής δεν είναι μόνο αυτός που δίνει εντολές. Είναι αυτός που μπαίνει μπροστά και που αναλαμβάνει πρώτος την ευθύνη». «Τα δικά του παιδιά ήταν πλέον οι στρατιώτες του» Ο Πάρης Μάρκου δεν θυμάται καθαρά την τελευταία φορά που είδε τον πατέρα του. Δεν θέλει, όπως λέει, να δημιουργήσει σήμερα μια ανάμνηση που μπορεί να μην έγινε έτσι. «Ήμουν σχεδόν έξι ετών και δεν θυμάμαι καθαρά την τελευταία στιγμή που τον είδα. Δεν θέλω, τόσα χρόνια μετά, να δημιουργήσω μια σκηνή που ίσως δεν έγινε έτσι». Γνωρίζει, όμως, από τη μητέρα του τι συνέβη μέσα στις κρίσιμες εκείνες ώρες. Ο Τάσος Μάρκου επικοινώνησε μαζί της και της ζήτησε να μεταφέρει τα παιδιά στη Λεμεσό, κοντά στους γονείς της, ώστε να είναι ασφαλή. Της είπε ακόμη πως από εκείνη τη στιγμή θα έπρεπε να σταθεί δίπλα στα παιδιά και να τα προσέχει, γιατί «τα δικά του παιδιά ήταν πλέον οι στρατιώτες του». Η φράση αυτή, όπως εξομολογείται ο Πάρης, τον πλήγωσε όταν ήταν μικρός. «Αναρωτιόμουν πως μπορούσε να λέει ότι τα παιδιά του ήταν οι στρατιώτες του, ενώ είχε εμάς». Μεγαλώνοντας και υπηρετώντας και ο ίδιος στον στρατό, κατάλαβε τι εννοούσε. «Δεν μας άφηνε στην άκρη. Είχε ήδη φροντίσει να είμαστε ασφαλείς και εκείνη την ώρα ένιωθε υπεύθυνος για τους άνδρες του και για το χρέος που είχε απέναντι στην πατρίδα». «Το σπίτι μας περίμενε» Οι ημέρες της εισβολής, όπως τις θυμάται ο Πάρης, ήταν για την οικογένεια γεμάτες φόβο και αγωνία. Ήταν μικρός για να καταλάβει τον πόλεμο. Καταλάβαινε όμως ότι κάτι πολύ κακό συνέβαινε. «Θυμάμαι τις σειρήνες, το ραδιόφωνο, τις πληροφορίες που έφταναν αποσπασματικά. Είχαμε πάει στη Λεμεσό για να είμαστε ασφαλείς, αλλά δεν ξέραμε που βρισκόταν ο πατέρας μας ούτε αν ήταν καλά». Για τη μητέρα του, από εκείνη την ημέρα ξεκίνησε μια ζωή αναζήτησης. Κάθε νέα πληροφορία μπορούσε να γεννήσει ξανά την ελπίδα. Κάθε μαρτυρία για αιχμαλώτους μπορούσε να σημαίνει ότι ίσως ο Τάσος Μάρκου ήταν ζωντανός. «Κάθε πληροφορία για αιχμαλώτους, κάθε μαρτυρία, μας έκανε να ελπίζουμε ξανά». Και κάθε φορά η ελπίδα έδινε τη θέση της στην απογοήτευση. «Το σπίτι μας περίμενε. Αυτή είναι ίσως η πιο απλή περιγραφή. Δεν υπήρχε τάφος, δεν υπήρχε ένα τέλος, δεν υπήρχε ένας τόπος να πάμε. Η ζωή συνέχιζε, αλλά ένα μέρος μας έμενε πάντα στον Αύγουστο του 1974, όπως και για χιλιάδες άλλες οικογένειες». Η μητέρα του Πάρη δεν σταμάτησε ποτέ να αναζητά. Μπροστά στα παιδιά προσπαθούσε να είναι δυνατή, να τα κρατήσει ενωμένα και να συνεχίσει τη ζωή της οικογένειας μέσα στην αβεβαιότητα. «Δεν ξέρω πώς άντεξε η μητέρα μου. Μπροστά μας προσπαθούσε να είναι δυνατή, μας κράτησε ενωμένους και έγινε πράγματι και μάνα και πατέρας». Η μητέρα του έφυγε από τη ζωή το 2004, χωρίς να έχει πάρει την απάντηση που περίμενε σε όλη της τη ζωή. Η αγωνία, όμως, δεν τελείωσε μαζί της. Σήμερα, ο Πάρης Μάρκου, έχοντας και ο ίδιος υπηρετήσει ως στρατιωτικός, μπορεί να βλέπει τα γεγονότα με διαφορετική ματιά. «Σήμερα, ως στρατιωτικός, μπορώ να δω τα γεγονότα πιο ψύχραιμα. Ως γιος όμως δεν μπορώ να δεχθώ υποθέσεις στη θέση της αλήθειας». Και η θέση του παραμένει ξεκάθαρη. «Μέχρι να έχουμε τεκμηριωμένη απάντηση, ο πατέρας μου παραμένει αγνοούμενος». «Η υπερηφάνεια δεν γεμίζει την άδεια θέση στο τραπέζι» Τι σημαίνει, άραγε, για ένα παιδί να μεγαλώνει γνωρίζοντας ότι ο πατέρας του είναι ένας από τους ήρωες της Κύπρου; Ο Πάρης Μάρκου απαντά στην ερώτηση του ΚΥΠΕ χωρίς εξιδανικεύσεις, αλλά με τη βιωμένη αλήθεια ενός παιδιού που μεγάλωσε με την απουσία του πατέρα του. «Για τον κόσμο ήταν ο Τάσος Μάρκου, ο ήρωας της Μιας Μηλιάς. Για εμάς ήταν ο πατέρας μας που δεν γύρισε στο σπίτι». Όπως είπε «μεγαλώνεις, ασφαλώς, με υπερηφάνεια, αλλά η υπερηφάνεια δεν γεμίζει την άδεια θέση στο τραπέζι, δεν αντικαθιστά τον πατέρα στις γιορτές, στις δύσκολες στιγμές ή στις αποφάσεις της ζωής σου». Μεγαλώνοντας, ο Πάρης αισθάνθηκε και την ευθύνη του ονόματος που κουβαλούσε. Όταν εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και ακολούθησε τη δική του πορεία στην Εθνική Φρουρά, συνάντησε ανθρώπους που είχαν γνωρίσει τον πατέρα του. Από τον τρόπο με τον οποίο μιλούσαν γι’ αυτόν κατάλαβε πόσο τον εκτιμούσαν. «Δεν αισθάνθηκα ότι η δική μου πορεία ήταν εξασφαλισμένη επειδή ήμουν γιος του. Αντίθετα, ένιωθα ότι έπρεπε κάθε μέρα να αποδεικνύω ποιος είμαι εγώ και να προσέχω να μη φανώ ανάξιος του ονόματός του». Ίσως, προσθέτει, η απόφασή του να γίνει στρατιωτικός να ήταν και ένας τρόπος να πλησιάσει τον πατέρα του. «Όσο μεγάλωνα και αναλάμβανα και εγώ ευθύνη για ανθρώπους, τόσο καταλάβαινα καλύτερα τις επιλογές του». Η επιστολή Ανάμεσα στα προσωπικά αντικείμενα του Τάσου Μάρκου υπάρχει μια επιστολή, που έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Πάρη. Του την έστειλε από τη Σχολή Πεζικού στη Χαλκίδα, όπου βρισκόταν για εκπαίδευση. Ο Πάρης ήταν ακόμη παιδί. Δεν είναι, όπως λέει, μια επιστολή με μεγάλες κουβέντες. Είναι ένας πατέρας που γράφει στο παιδί του και το συμβουλεύει να μην ταλαιπωρεί τη μητέρα του, να είναι υπάκουο και να την ακούει. «Όταν τη διαβάζω, δεν βλέπω τον αξιωματικό ή τον ήρωα. Ακούω τον πατέρα μου να μου μιλά». Η οικογένεια διατηρεί επίσης τη στολή, το ξίφος και το πηλήκιο του Τάσου Μάρκου. Όμως, η επιστολή είναι διαφορετική. «Είναι δική του και είναι γραμμένη για μένα». «Αυτό που λείπει είναι η αλήθεια για την τύχη του» Ο Πάρης Μάρκου αναγνωρίζει ότι ο πατέρας του έχει τιμηθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία, την Ελλάδα, την Εθνική Φρουρά και την κοινωνία. «Θα ήμουν άδικος αν δεν το αναγνώριζα. Η οικογένειά μας είναι ευγνώμων γι’ αυτό». Υπάρχει, όμως, κάτι που παραμένει πάνω από κάθε τιμή, λέει στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Αυτό που λείπει είναι το πιο σημαντικό. Η αλήθεια για την τύχη του». Όσο ο Τάσος Μάρκου παραμένει αγνοούμενος, καμία τιμή και κανένα μνημείο δεν μπορούν, όπως λέει, να κλείσουν την πληγή. «Η πολιτεία πρέπει να συνεχίσει να αναζητά απαντήσεις, όχι μόνο για τον Τάσο Μάρκου, αλλά για κάθε αγνοούμενο και κάθε οικογένεια που περιμένει». Ο ίδιος θεωρεί εξίσου σημαντικό οι νέες γενιές να γνωρίσουν ποιος ήταν ο Τάσος Μάρκου και γιατί έκανε τις επιλογές που έκανε. Να μην γνωρίζουν μόνο το όνομά του από έναν δρόμο, ένα στάδιο, έναν ανδριάντα ή ένα στρατόπεδο. Να γνωρίζουν τον άνθρωπο. «Η ουσιαστικότερη τιμή προς όσους αγωνίστηκαν και υπέφεραν για αυτόν τον τόπο είναι να μην παραδώσουμε στις επόμενες γενιές τις διαιρέσεις του χθες, αλλά την προοπτική ενός καλύτερου αύριο». «Η ιστορία δεν πρέπει να γίνεται εργαλείο μίσους» Απευθυνόμενος στους νέους, που δεν έζησαν τα γεγονότα του 1974, ο Πάρης Μάρκου τους καλεί να διαβάσουν, να ρωτήσουν και να μάθουν. Όχι μέσα από τον φανατισμό. «Η ιστορία δεν πρέπει να γίνεται εργαλείο μίσους. Πρέπει να μας βοηθά να καταλαβαίνουμε τα λάθη μας και να μην τα επαναλαμβάνουμε», αναφέρει. Το 1974, σημειώνει, δεν είναι ένα μακρινό γεγονός που αφορά μόνο τη γενιά του. Η κατοχή, οι πρόσφυγες, οι εγκλωβισμένοι και οι αγνοούμενοι εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της ζωής του τόπου. «Να κοιτάζουν μπροστά, αλλά να ξέρουν τι έχει προηγηθεί. Να μη θεωρούν την ελευθερία και τη δημοκρατία δεδομένες». Και, ως πρώην στρατιωτικός, στέλνει ακόμη ένα μήνυμα. Ότι η ευθύνη για τον τόπο δεν ανήκει μόνο στους πολιτικούς, αλλά ανήκει σε όλους. «Ένας λαός που δεν γνωρίζει την Ιστορία του δεν έχει μνήμη. Ένας λαός, όμως, που μένει καθηλωμένος σε αυτήν, χωρίς να αντλεί διδάγματα και χωρίς να σχεδιάζει το μέλλον του, κινδυνεύει να βαδίζει χωρίς πυξίδα. Χρειαζόμαστε ενότητα, κοινό προσανατολισμό και ένα σοβαρό σχέδιο για το αύριο. Γιατί η ουσιαστικότερη τιμή προς όσους αγωνίστηκαν και υπέφεραν για αυτόν τον τόπο είναι να μην παραδώσουμε στις επόμενες γενιές τις διαιρέσεις του χθες, αλλά την προοπτική ενός καλύτερου αύριο», είπε. «Πατέρα, μου έλειψες σε όλη μου τη ζωή» Στο τέλος της συνομιλίας με το ΚΥΠΕ, η συζήτηση μας με τον Πάρη Μάρκου γίνεται πιο προσωπική. Τον ρωτούμε αν μπορούσε σήμερα να πει στον πατέρα του μόνο μία φράση, ποια θα ήταν; Ο Πάρης Μάρκου δεν χρειάζεται χρόνο για να απαντήσει. «Πατέρα, μου έλειψες σε όλη μου τη ζωή. Ελπίζω να στάθηκα αντάξιος του ονόματός σου. Λυπάμαι που δεν γνώρισες τα παιδιά μου». Και αν ο Τάσος Μάρκου μπορούσε να του απαντήσει; Εδώ ο Πάρης διστάζει. Δεν θέλει να βάλει λόγια στο στόμα του ανθρώπου που έχασε τόσο μικρός. «Δεν ξέρω. Και, για να είμαι ειλικρινής, διστάζω να βάλω λόγια στο στόμα του. Δεν ήταν άνθρωπος των μεγάλων δηλώσεων». Ίσως, όμως, να του έλεγε να φροντίζει την οικογένειά του, να έχει το κεφάλι ψηλά και να κάνει το καθήκον του χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα. Και ίσως, λέει, να του ζητούσε να μη μιλά μόνο για εκείνον, αλλά «να μιλά για όλους τους αγνοουμένους και για όλες τις οικογένειες που ακόμη περιμένουν». Γιατί, τελικά, πίσω από κάθε αγνοούμενο υπάρχει μια οικογένεια. Υπάρχει μια μητέρα που περίμενε. Ένα παιδί που μεγάλωσε χωρίς απαντήσεις. Μια θέση που έμεινε κενή. Και μια πόρτα που, για χρόνια, μπορεί να άνοιγε ξανά μόνο στη φαντασία. Για τον κόσμο, ο Τάσος Μάρκου είναι ο ήρωας. Για την Ιστορία είναι ένα σύμβολο του καθήκοντος και της προσφοράς. Για τον Πάρη Μάρκου, όμως, είναι ο άνθρωπος που θυμάται με τη στολή μέσα στο σπίτι. Ο πατέρας που τον έκανε να αισθάνεται ασφαλής. Ο άνθρωπος που του έγραψε μια μικρή επιστολή από τη Χαλκίδα. Ο άνθρωπος που δεν πρόλαβε να γνωρίσει τα παιδιά του. Και πάνω απ’ όλα, ο πατέρας που δεν γύρισε ποτέ. Και ίσως αυτή να είναι η πιο συγκλονιστική πλευρά της ιστορίας του Τάσου Μάρκου: ότι πίσω από τον ήρωα υπάρχει ένας γιος, που περισσότερα από πενήντα χρόνια μετά την εισβολή, δεν ζητά τίποτε περισσότερο από αυτό που περιμένουν όλες οι οικογένειες των αγνοουμένων. Την αλήθεια. Μέχρι τότε, ο Τάσος Μάρκου παραμένει αγνοούμενος. Αλλά για τον γιο του θα παραμένει πάντοτε κάτι ακόμη πιο βαθύ από έναν ήρωα. Ο πατέρας του. Ποιός είναι ο Τάσος Μάρκου Ο Τάσος Μάρκου (1936–1974) είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς ήρωες της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας, γνωστός για τη δράση του στον αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959) και την απαράμιλλη ανδρεία που υπέδειξε κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974. Γεννήθηκε στο Παραλίμνι το 1936. Εντάχθηκε νωρίς στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ εναντίον της αγγλικής αποικιοκρατίας, αναλαμβάνοντας σημαντική δράση ως τομεάρχης στην περιοχή Κυθρέας. Μετά το τέλος του αγώνα της ΕΟΚΑ, πήγε στην Αθήνα όπου σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε ως Αξιωματικός. Η Δράση του στην Εθνική Φρουρά Με την επιστροφή του στην Κύπρο, κατατάχθηκε στην νεοσύστατη Εθνική Φρουρά. Ήταν γνωστός για το υψηλό φρόνημα, τη στρατιωτική του κατάρτιση και την αφοσίωσή του στην υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Τουρκική Εισβολή του 1974 Κατά τη διάρκεια της εισβολής του Αττίλα το καλοκαίρι του 1974, ο Ταγματάρχης τότε Τάσος Μάρκου ανέλαβε την οργάνωση της αμυντικής γραμμής στη βόρεια περιοχή της Λευκωσίας και στον τομέα της Μιας Μηλιάς - Κυθρέας: Διοικούσε το 281 Τάγμα Πεζικού και στη συνέχεια το 315 Τάγμα Επιστράτευσης.  Κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής (Αττίλας ΙΙ), οι τουρκικές δυνάμεις επιτέθηκαν με συντριπτική υπεροχή αρμάτων και αεροπορίας. Ο Τάσος Μάρκου αρνήθηκε να εγκαταλείψει τις θέσεις του, προσπαθώντας να συγκρατήσει την προέλαση του εχθρού και να καλύψει την υποχώρηση των ανδρών του. Η Εξαφάνιση Η τελευταία φορά που επικοινώνησε μέσω ασυρμάτου με το ΓΕΕΦ ήταν το απόγευμα της 15ης Αυγούστου 1974, δηλώνοντας ότι θα παρέμενε στη θέση του να πολεμήσει. Έκτοτε τα ίχνη του χάθηκαν στην περιοχή μεταξύ Μιας Μηλιάς και Κυθρέας. Θεωρείται αγνοούμενος πολέμου, αν και για τον κυπριακό ελληνισμό είναι ένας διαχρονικός ήρωας και σύμβολο αυτοθυσίας. Μετά την εξαφάνισή του, προήχθη τιμητικά στον βαθμό του Αντιστράτηγου.Διαβάστε επίσης: Τάσος Μάρκου: Ο ήρωας, ο ηγέτης, ο αγωνιστής (ΒΙΝΤΕΟ)Πηγή: ΚΥΠΕ

Κάθε χρόνο στις 13 Αυγούστου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Αριστερόχειρων, μια ημέρα αφιερωμένη σε μια μειονότητα που επί αιώνες αναγκαζόταν να προσαρμόζεται σε έναν κόσμο κατασκευασμένο κυρίως για δεξιόχειρες. Ψαλίδια, θρανία, εργαλεία, μουσικά όργανα, χειριστήρια, ακόμη και καθημερινές κινήσεις έχουν σχεδιαστεί θεωρώντας αυτονόητο ότι ο άνθρωπος χρησιμοποιεί κυρίως το δεξί του χέρι. Κι όμως, περίπου ένας στους δέκα ανθρώπους γράφει, τρώει ή εκτελεί τις λεπτές κινήσεις κυρίως με το αριστερό. Και πίσω από αυτή τη φαινομενικά απλή διαφορά κρύβεται ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κεφάλαιο της νευροεπιστήμης. Γιατί γίνεται κάποιος αριστερόχειρας; Δεν υπάρχει ένα μοναδικό «γονίδιο της αριστεροχειρίας». Η προτίμηση του ενός χεριού φαίνεται να προκύπτει από έναν πολύπλοκο συνδυασμό γενετικών, αναπτυξιακών και βιολογικών παραγόντων, οι οποίοι επηρεάζουν την οργάνωση του εγκεφάλου ήδη από πολύ νωρίς. Η κληρονομικότητα παίζει ρόλο, χωρίς όμως να καθορίζει από μόνη της το αποτέλεσμα. Γι’ αυτό δύο δεξιόχειρες γονείς μπορούν κάλλιστα να αποκτήσουν αριστερόχειρο παιδί, όπως και ένας αριστερόχειρας γονιός δεν σημαίνει ότι θα αποκτήσει οπωσδήποτε αριστερόχειρα παιδιά. Με απλά λόγια, ο αριστερόχειρας δεν επιλέγει να γίνει αριστερόχειρας. Η φυσική προτίμηση του χεριού αποτελεί μέρος της νευροβιολογικής του ανάπτυξης. Δουλεύουν περισσότερο και τα δύο ημισφαίρια; Εδώ βρίσκεται ίσως ο μεγαλύτερος μύθος γύρω από τους αριστερόχειρες. Όχι, δεν ισχύει ότι οι δεξιόχειρες χρησιμοποιούν μόνο το ένα ημισφαίριο και οι αριστερόχειρες και τα δύο. Όλοι οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε και τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου μας, τα οποία επικοινωνούν συνεχώς μεταξύ τους. Υπάρχει όμως μια πραγματική και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διαφορά. Στους περισσότερους δεξιόχειρες η γλώσσα βρίσκεται κυρίως υπό τον έλεγχο του αριστερού ημισφαιρίου. Στους αριστερόχειρες υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία: αρκετοί εξακολουθούν να έχουν κυρίαρχο το αριστερό ημισφαίριο, αλλά περισσότεροι σε σχέση με τους δεξιόχειρες εμφανίζουν αμφίπλευρη οργάνωση ή μεγαλύτερη συμμετοχή του δεξιού ημισφαιρίου. Σε μεγάλη κλασική μελέτη 326 ανθρώπων, η κυριαρχία του δεξιού ημισφαιρίου για τη γλώσσα αυξανόταν όσο ισχυρότερη ήταν η αριστεροχειρία: από περίπου 4% στους έντονα δεξιόχειρες έως 27% στους έντονα αριστερόχειρες. (PubMed) Άλλες απεικονιστικές μελέτες έχουν επίσης διαπιστώσει ότι οι αριστερόχειρες, ως ομάδα, εμφανίζουν συχνότερα λιγότερο αυστηρή «μοιρασιά» ορισμένων λειτουργιών μεταξύ των δύο ημισφαιρίων. (PubMed Central (PMC)) Αυτό πιθανότατα είναι η επιστημονική πραγματικότητα πίσω από τη λαϊκή φράση ότι «οι αριστερόχειρες δουλεύουν περισσότερο και με τα δύο ημισφαίρια». Μην κάνετε το αριστερόχειρο παιδί δεξιόχειρο Για δεκαετίες –και στην Ελλάδα– αριστερόχειρα παιδιά άκουγαν στο σχολείο ή στο σπίτι: «Το μολύβι στο δεξί». Υπήρχαν ακόμη περιπτώσεις στις οποίες το αριστερό χέρι περιοριζόταν για να υποχρεωθεί το παιδί να γράψει με το δεξί. Σήμερα δεν υπάρχει κανένας επιστημονικός λόγος για μια τέτοια πρακτική. Η φυσική προτίμηση του παιδιού πρέπει να γίνεται σεβαστή. Δεν υπάρχει λόγος να αντιμετωπίζεται η αριστεροχειρία σαν ελάττωμα που χρειάζεται «διόρθωση». Προσοχή όμως σε μια υπερβολή που επίσης συναντάται συχνά: δεν έχει αποδειχθεί ότι η αλλαγή χεριού προκαλεί αυτομάτως κάποια συγκεκριμένη νευρολογική βλάβη. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι δεν υπάρχει όφελος από τον εξαναγκασμό και ότι η πίεση ενός παιδιού να εκτελεί μια λεπτή κινητική λειτουργία με το μη κυρίαρχο χέρι του μπορεί να του δημιουργήσει περιττή δυσκολία, απογοήτευση και άγχος. Άρα ο κανόνας είναι απλός: αφήνουμε το παιδί να χρησιμοποιήσει το χέρι που επιλέγει φυσικά. Είναι εξυπνότεροι ή πιο δημιουργικοί; Εδώ χρειάζεται επίσης να χωρίσουμε τον μύθο από την επιστήμη. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να πούμε ότι ένας άνθρωπος είναι περισσότερο ευφυής επειδή είναι αριστερόχειρας. Ούτε αποδεικνύεται ότι κάθε αριστερόχειρας είναι εκ φύσεως περισσότερο καλλιτεχνικός ή δημιουργικός. Η διαφορετική εγκεφαλική πλευρίωση των αριστερόχειρων είναι πραγματική, αλλά αυτό δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε υψηλότερο IQ ή ανώτερες γνωστικές επιδόσεις. Μάλιστα, πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι οι διαφορετικοί τύποι εγκεφαλικής οργάνωσης μεταξύ αριστερόχειρων δεν οδηγούν όλοι στο ίδιο γνωστικό αποτέλεσμα. (PubMed) Υπάρχουν όμως τομείς στους οποίους η αριστεροχειρία μπορεί να αποτελέσει πραγματικό πρακτικό πλεονέκτημα. Το όπλο των αριστερόχειρων στον αθλητισμό Σε αθλήματα στα οποία δύο αντίπαλοι βρίσκονται απέναντι –όπως τένις, πυγμαχία, ξιφασκία και άλλα αθλήματα ταχείας αντίδρασης– ένας αριστερόχειρας μπορεί να αποκτά πλεονέκτημα απλώς επειδή είναι… σπανιότερος. Ο δεξιόχειρας αθλητής προπονείται τις περισσότερες φορές απέναντι σε άλλους δεξιόχειρες. Όταν εμφανιστεί ένας αριστερόχειρας, οι γωνίες, οι κινήσεις και οι χρόνοι αντίδρασης αλλάζουν. Ο αριστερόχειρας, αντίθετα, έχει περάσει ολόκληρη την αθλητική του ζωή αντιμετωπίζοντας κυρίως δεξιόχειρες. Είναι ένα μικρό αλλά υπαρκτό πλεονέκτημα της σπανιότητας. Πόσοι αριστερόχειρες υπάρχουν στον κόσμο; Μία μεγάλη μετα-ανάλυση, που συγκέντρωσε δεδομένα από περισσότερους από δύο εκατομμύρια ανθρώπους, υπολόγισε τη συχνότητα της αριστεροχειρίας περίπου στο 10,6% του πληθυσμού, αν και το ποσοστό αλλάζει ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο ορίζεται και μετριέται η αριστεροχειρία. Με έναν παγκόσμιο πληθυσμό άνω των 8 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, αυτό αντιστοιχεί χονδρικά σε περισσότερους από 800 εκατομμύρια αριστερόχειρες. Για την Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχη σύγχρονη εθνική απογραφή αριστεροχειρίας. Εάν όμως εφαρμόσουμε το διεθνές ποσοστό στον ελληνικό πληθυσμό, προκύπτει μια τάξη μεγέθους περίπου ενός εκατομμυρίου αριστερόχειρων. Πρόκειται φυσικά για στατιστική εκτίμηση και όχι για επίσημη ελληνική καταμέτρηση. Από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι μέχρι τον Μπαράκ Ομπάμα Η λίστα των διάσημων αριστερόχειρων είναι εντυπωσιακή και έχει συμβάλει σημαντικά στον μύθο ότι η αριστεροχειρία συνδέεται υποχρεωτικά με την ιδιοφυΐα. Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι είναι ίσως το διασημότερο ιστορικό παράδειγμα και είναι γνωστός και για την περίφημη κατοπτρική γραφή του. Στη σύγχρονη πολιτική, αριστερόχειρες υπήρξαν αρκετοί πρόεδροι των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων οι Μπαράκ Ομπάμα, Μπιλ Κλίντον και Τζορτζ H. W. Μπους. Στη μουσική, δύο εμβληματικές περιπτώσεις είναι ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ και ο Τζίμι Χέντριξ, των οποίων η αριστερόχειρη παρουσία με το όργανο έγινε μέρος της εικόνας τους. Στον κατάλογο των γνωστών αριστερόχειρων συναντά κανείς ακόμη προσωπικότητες από τον κινηματογράφο, τις επιχειρήσεις, τις τέχνες και τον αθλητισμό. Χρειάζεται πάντως προσοχή στις λίστες του Διαδικτύου: αρκετές διάσημες προσωπικότητες χαρακτηρίζονται αριστερόχειρες χωρίς ασφαλή τεκμηρίωση, ενώ υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν με το ένα χέρι αλλά χρησιμοποιούν το άλλο σε συγκεκριμένες δραστηριότητες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Ραφαέλ Ναδάλ: έγινε θρύλος του τένις παίζοντας με το αριστερό, αλλά στην καθημερινή ζωή γράφει και εκτελεί αρκετές δραστηριότητες με το δεξί. Άρα δεν αποτελεί το απλό παράδειγμα «γεννημένου αριστερόχειρα» που συχνά παρουσιάζεται. Ένας κόσμος φτιαγμένος ανάποδα – για εκείνους Η μεγαλύτερη ιδιαιτερότητα των αριστερόχειρων μπορεί τελικά να μην βρίσκεται σε κάποια μυστηριώδη υπερδύναμη του εγκεφάλου τους. Βρίσκεται στο γεγονός ότι αποτελούν μια φυσιολογική νευροβιολογική μειονότητα που από μικρή ηλικία μαθαίνει να λειτουργεί σε έναν κόσμο σχεδιασμένο για τη μεγάλη πλειονότητα των δεξιόχειρων. Και ίσως αυτό από μόνο του απαιτεί καθημερινά μια μικρή επιπλέον δόση προσαρμοστικότητας. Η επιστήμη σήμερα είναι σαφής σε ένα βασικό σημείο: η αριστεροχειρία δεν είναι διαταραχή, δεν είναι ελάττωμα και δεν χρειάζεται διόρθωση. Είναι απλώς ένας διαφορετικός τρόπος με τον οποίο ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποφασίζει ποιο χέρι θα έχει τον πρώτο λόγο. Από το ψαλίδι μέχρι το ανοιχτήρι: ένας κόσμος για δεξιόχειρες Πάντως, ακόμη και οι πιο απλές καθημερινές κινήσεις θυμίζουν στους αριστερόχειρες ότι τα περισσότερα αντικείμενα έχουν σχεδιαστεί για δεξιόχειρες. Η φορά που ανοίγει μια πόρτα ή ένα ψυγείο, η θέση ενός χερουλιού, το κλασικό ψαλίδι, το ανοιχτήρι κονσέρβας, ο αποφλοιωτής, ο χάρακας, ορισμένα μαχαίρια, εργαλεία χειρός, σχολικά είδη και ακόμη και ορισμένα ποντίκια υπολογιστών μπορεί να είναι λιγότερο βολικά όταν χρησιμοποιούνται με το αριστερό. Γι’ αυτό σήμερα κυκλοφορούν ειδικά προϊόντα για αριστερόχειρες: ψαλίδια με αντίστροφη διάταξη λεπίδων, ανοιχτήρια, μαχαίρια, εργαλεία, τετράδια, χάρακες, ακόμη και μαγειρικά σκεύη. Υπάρχουν επίσης συσκευές και πόρτες με αναστρέψιμη φορά ανοίγματος, όπως αρκετά σύγχρονα ψυγεία, ώστε να προσαρμόζονται ευκολότερα στις ανάγκες του χώρου και του χρήστη. Μικρές λεπτομέρειες για έναν δεξιόχειρα, αλλά καθημερινές προσαρμογές για κάποιον που χρησιμοποιεί κυρίως το αριστερό του χέρι. Πηγή: huffposts.gr

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη το βράδυ χοροεσπερίδα στην Τάλα, στην παρουσία του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Κωνσταντίνου Λετυμπιώτη, ο οποίος αναφέρθηκε στη σημασία των εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται στις κοινότητες της υπαίθρου. Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος τόνισε ότι η ανάπτυξη της υπαίθρου προϋποθέτει κοινότητες «ζωντανές, δραστήριες και με προοπτική», σημειώνοντας πως η ενίσχυση των κοινοτήτων αποτελεί σταθερή επιδίωξη. Είπε πως οι καλοκαιρινές βραδιές στις κοινότητες έχουν «τη δική τους ξεχωριστή αξία», καθώς αποτελούν ευκαιρίες συνάντησης και επικοινωνίας, αλλά και έναν ουσιαστικό τρόπο ανάδειξης της ομορφιάς του κάθε τόπου και των ανθρώπων του. Ακόμη συνεχάρη θερμά το Κοινοτικό Συμβούλιο Τάλας, καθώς και όλους όσοι εργάστηκαν για την πραγματοποίηση της χοροεσπερίδας, χαρακτηρίζοντας τη διοργάνωση εξαιρετική.Πηγή: KYPE