Археологи обнаружили на небольшом шведском острове крайне редкое захоронение для каменного века. Они раскопали кости, которые, похоже, принадлежали молодой женщине, скончавшейся примерно на 32–34 недели беременности. Как сообщило издание Arkeonews, предварительно возраст захоронения ученые оценили в 8–9,5 тысячи лет.

Недавно мы предложили читателям «Медузы» задать отделу «Разбор» любые вопросы о российско-украинской войне. Это уже второй наш опыт в таком формате — как и в прошлом году, он вызвал большой интерес с вашей стороны, и мы получили сотни откликов (спасибо!). Ответить на каждое послание, конечно, невозможно, поэтому мы вновь объединили их в смысловые блоки — от вопросов о том, когда война может закончиться, до анализа нынешнего этапа конфликта, в котором на первый план вышли взаимные атаки БПЛА. Если ваше письмо не упомянуто в материале, не расстраивайтесь: скорее всего, тема все равно затронута в одном из разделов. Ниже — первая порция наших ответов. Она состоит из двух частей: первая посвящена стратегическим перспективам войны, вторая — анализу ударов по тылу. Вторую порцию мы выпустим в ближайшие дни. В ней будут ответы на вопросы о ситуации на фронте, мобилизации и других аспектах конфликта.

Верховный суд РФ принял решение (оно пока еще не вступило в силу) об отмене регистрации федерального списка партии «Яблоко» на выборах в Госдуму. В том числе из-за иностранного финансирования, признаки которого обнаружил Росфинмониторинг — после запроса Центризбиркома. В решении суда утверждается:

В конце июля стало известно, что в издательстве Московской патриархии вышла книга патриарха Кирилла «Война. За пределами видимых причин и следствий». «Медуза» попросила Илью Венявкина, автора книги «Храм войны», посвященной идеям, которые сделали возможным нападение России на Украину, прочитать ее — и рассказать читателям, какую идеологию выстраивает патриарх Кирилл и как оправдывает необходимость войны.

Президент России Владимир Путин посетил курильский остров Итуруп, сообщает пресс-служба Кремля. Это его первый приезд на Курильские острова. 

Украина нанесла удар дронами по Башкортостану. Глава региона Радий Хабиров сообщил, что «обломки беспилотника» упали в одной из промзон города Салават. Там начался пожар. О погибших и пострадавших пока не сообщается.

立法院全院委員會今（13日）續審第七屆監察委員。針對其曾任就業安定基金管理委員期間爆發5174萬元濫用爭議，國民黨立委洪孟楷質詢是否重啟調查，監委被提名人林惠芳表示，若有需要確...…

前總統陳水扁女兒陳幸妤爆出婚變，已結束與骨科醫生趙建銘25年的婚姻關係。而她過去遭媒體瘋狂跟拍，情緒崩潰大罵媒體的畫面又再度被挖出。不過，網紅牙醫史書華曾發文分享，陳幸妤是自己的...…

前總統陳水扁女兒陳幸妤因在前夫趙建銘診所留下1星Google負評，引發熱議。有網友透過該則留言，查出陳幸妤的帳號在Google上只留下過4則評論，其中她曾給台南西門新光三越中的一...…

KUALA LUMPUR: Projek digital dalam sektor kesihatan tidak lagi boleh bergerak secara berasingan apabila Malaysia menyusun usaha berkenaan menerusi Inisiatif Berorientasikan Misi (MOI) Kebangsaan bagi Pemerkasaan Penjagaan Kesihatan Digital.

SUBANG: Pakatan Harapan (PH) yakin DAP akan mengambil keputusan kekal bersama Kerajaan MADANI, pada Persidangan Kebangsaan parti itu Ahad ini.

KUALA LUMPUR: Situasi jerebu yang melanda negara ketika ini dijangka tidak menunjukkan sebarang perubahan ketara bagi tempoh tiga hingga lima hari, menurut Jabatan Meteorologi Malaysia (MetMalaysia).

В Московском областном суде рассматривается резонансное дело в отношении участников международного наркосиндиката, организовавшего подпольное производство метадона в деревне Хвостово Дмитровского округа.

Σοκ έχει προκαλέσει στο Κάνσας το έγκλημα με δράστη τον 53χρονο Ρόναλντ Γουίλιαμς, ο οποίος πυροβόλησε και σκότωσε την 44χρονη σύζυγό του, Κέλι Τζορτζ, και τα τέσσερα ανήλικα παιδιά τους, πριν να βάλει τέλος στη ζωή του. Όπως ανακοίνωσε το αστυνομικό τμήμα της πόλης Γουίνφιλντ ο 53χρονος Ρόναλντ Γουίλιαμς τηλεφώνησε στην αστυνομία στις 8:50 το πρωί της περασμένης Τρίτης για να πει ότι είχε σκοτώσει ολόκληρη την οικογένειά του και επρόκειτο να βάλει τέλος στη ζωή του. Father in Winfield, Kansas, calls 911 Tuesday morning and says he just killed his entire family. Officers roll up, hear one shot, breach the door, and find six dead. Ronald Williams Sr, 53, wiped out 44 year old Kelly George and four kids ages 3 to 9, then finished himself.… pic.twitter.com/vCRwbr4y2g — Michael Mattox - The Mad Ox (@TheRealMadOx) August 12, 2026 Όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο σπίτι, άκουσαν έναν πυροβολισμό. «Σε εκείνο το σημείο, υποχώρησαν. Δεν υπήρχε άλλη ένδειξη για οποιαδήποτε άλλη απώλεια ζωής και, ως εκ τούτου, το τυπικό πρωτόκολλο ήταν να δημιουργηθεί περίμετρος και να αρχίσουμε να διαχειριζόμαστε το περιστατικό ως κατάσταση ομηρίας», δήλωσε ο αρχηγός της αστυνομίας του Γουίνφιλντ. Όταν η ομάδα ειδικών αποστολών (SWAT) παραβίασε την πόρτα του σπιτιού περίπου δύο ώρες μετά το τηλεφώνημα του Γουίλιαμς, βρήκε νεκρούς τον ίδιο και ακόμη πέντε άτομα: την 44χρονη Κέλι Τζορτζ και τα τέσσερα παιδιά τους, την 9χρονη Κάρολ Γουίλιαμς, τον 7χρονο Ρόναλντ Γουίλιαμς Τζούνιορ, την 5χρονη Σάρα Γουίλιαμς και την 3χρονη Κέλι Μέγκι-Γουίλιαμς. Όπως αποκάλυψε ο αρχηγός της τοπικής αστυνομίας, το τμήμα είχε λάβει καταγγελίες για «επιθετική συμπεριφορά» από τον Γουίλιαμς τις τελευταίες εβδομάδες ενώ είχαν υπάρξει και αναφορές για πυροβολισμούς στο σπίτι στο οποίο εκτυλίχθηκε η τραγωδία. «Είχαμε κλήσεις μόνο για επιθετική συμπεριφορά, αλλά όχι αρκετές πραγματικά ώστε να ενεργήσουμε», εξήγησε προσθέτοντας ότι υπήρχε «κάποια αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά», αλλά ότι δεν μπορούσε «να πει ότι υπήρχε κάτι που θα έδειχνε ότι θα φτάναμε εκεί που βρισκόμαστε σήμερα». Μετά το έγκλημα αποκαλύφθηκε ότι ο Γουίλιαμς ήταν εγγεγραμμένος ως δράστης σεξουαλικών αδικημάτων. Σύμφωνα με τα αρχεία των ποινικών δικαστηρίων του Κάνσας, το 1999 ο Γουίλιαμς είχε δηλώσει ένοχος για δύο κακουργηματικές κατηγορίες απόπειρας προσβολής της γενετήσιας ελευθερίας παιδιού και μία κατηγορία σωματικής επίθεσης που αφορούσαν το ίδιο θύμα, ένα κορίτσι 15 ετών. Το οικογενειακό δράμα είναι το 15ο παρόμοιο φέτος στις ΗΠΑ και έρχεται δύο εβδομάδες αφού στο Μίσιγκαν ο Κρίστοφερ Καρολκίεβιτς σκότωσε την σύζυγό του Αμάντα και τα έξι παιδιά τους ηλικίας από πέντε έως 15 ετών, πυρπόλησε το σπίτι καίγοντας τα κατοικίδια και αυτοκτόνησε. Πηγή: Πρώτο Θέμα

Иван Лебедев (“Элрон”) о российской ЭКБ и ее будущемИнтервью с генеральным директором “Элрон” о российской микроэлектронике, электронной компонентной базе, импортозамещении и RISC-V.На каналах “КЕДР Солюшенс” вышел 9-й выпуск подкаста “Платы и байты”. Публикуем ключевые темы и идеи разговора для тех, кто предпочитает читать. Гостем Егора Гуторова в этот раз стал Иван Лебедев, генеральный директор компании “Элрон”. Говорили о том, как компания прошла путь от контрактного разработчика до производителя собственных продуктов. Обсудили, как изменилось отношение потребителей к российской электронике и какое будущее ждет отрасль. Читать далее

Попросите ИИшку придумать открытие конференции, и она предложит десятки вариантов. Свет, музыка, видео, ведущий, интерактив, шоу. Попросите сделать как-нибудь эдак и растак - и варианты наверняка станут смелее. Но количество идей не всегда решает задачу.Лет десять назад я впервые пришёл на конференцию Инфостарта. Сегодня я работаю здесь директором по маркетингу, а тогда впервые смотрел на сообщество 1Сников - с удивлением и интересом.За плечами у меня был опыт работы в конгрессно-выставочном бизнесе, в том числе работа в огромной по тем временам Группе компаний РЕСТЭК. Я видел десятки конференций и форумов, открытий и церемоний и был уверен, что удивить меня будет трудно. Или, как говорят сейчас, мне всё понятно в этом мире уже абсолютно.Начало только укрепляло эту уверенность. Большой зал кинотеатра «Колизей», небольшая выставка в фойе, свободная рассадка, бейджи, пакеты участников. Всё шло вполне ожидаемо....  Читать далее

«Одиссея» Кристофера Нолана, безусловно, стала самым обсуждаемым фильмом 2026 года. Режиссера массово хейтили в сети не только из-за сомнительных (если не заведомо провокационных) кастинговых решений, но и из-за того, что Нолан всячески упирал на «историческую достоверность» того, что он снял. При этом уровень понимания Гомера у всех сторон дискуссии, как правило, как у хлебушка — например, я своими глазами видел, как в одном таком треде советовали «перед тем, как высказывать свое мнение, прочитать оригинал “Одиссеи“ на латыни». Как филолог и многолетний фанат Гомера, я решил рассказать хабровцам, какие «Одиссея» и «Илиада» поставили перед специалистами поразительные научные вопросы, рассказывающие про то, как устроено наше восприятие мира и человека. Читать далее

Телефонный звонок застал хозяина хутора Luige в Вильяндимаа Тармо Пярна, который занимается выращиванием овощей, в самый разгар сбора огурцов. Именно в этот день был повод быть довольным урожаем: огурцов с поля собрали много. Однако весь нынешний огуречный год проходил далеко не так гладко.

Раньше питьевая вода в Нарве регулярно не соответствовала нормам: она могла быть мутной и желтоватой, а содержание некоторых опасных соединений превышало допустимый уровень. Решить проблему удалось благодаря крупнейшему на тот момент проекту в Эстонии, большую часть которого оплатил Европейский союз.

Депутат Рийгикогу Меэлис Кийли считает, что в нынешней ситуации неразумно в спешке менять порядок избрания президента, и вместо этого в рамках существующей системы необходимо обеспечить, чтобы на президентских выборах был реальный выбор и по меньшей мере два серьезных кандидата.

Το να κρατά χαμηλούς τόνους δεν αποτελεί χαρακτηριστικό του Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος δηλώνει ότι αυτή είναι πλέον η τακτική που προτιμά απέναντι στο Ιράν, επιλέγοντας να ασκήσει οικονομική πίεση αντί να προχωρήσει άμεσα σε νέα στρατιωτική επιχείρηση. Σε τηλεφωνική συνέντευξή του στο Axios, ο Τραμπ ανέφερε ότι η Ουάσινγκτον ακολουθεί μια πιο συγκρατημένη προσέγγιση απέναντι στην Τεχεράνη, ενώ παράλληλα παρακολουθεί τις επιπτώσεις της οικονομικής πίεσης στο Ιράν. «Κρατάμε χαμηλούς τόνους», δήλωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν είναι περιορισμένες και ότι η αμερικανική πλευρά επικεντρώνεται στην οικονομική κατάσταση της χώρας. Ο Αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε ειδικότερα στον υψηλό πληθωρισμό και στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει το Ιράν, εκτιμώντας ότι η πίεση αυτή μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των αμερικανικών επιδιώξεων. Έκτοτε, ο Τραμπ έχει επαναλάβει ότι διατηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο νέου πλήγματος κατά της Τεχεράνης, επιλέγοντας ωστόσο να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στις οικονομικές συνέπειες που έχουν προκαλέσει οι αμερικανικές κυρώσεις. «Το Ιράν είναι χρεοκοπημένο, εντελώς χρεοκοπημένο, και δεν πληρώνει τους στρατιώτες του», δήλωσε από το Οβάλ Γραφείο. Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει υποστηρίξει επανειλημμένα, ότι ο πληθωρισμός στο Ιράν ξεπερνά το 300%. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει λόγος για άμεση δράση, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν «τον απόλυτο έλεγχο» των Στενών του Ορμούζ, της στρατηγικής θαλάσσιας οδού για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου, η οποία έχει εξελιχθεί σε κομβικό γεωπολιτικό σημείο της σύγκρουσης. Νέες κυρώσεις στο στόχαστρο Στα τέλη Ιουλίου, η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε νέα μέτρα με στόχο τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), τον ισχυρό ιδεολογικό και στρατιωτικό βραχίονα του ιρανικού καθεστώτος. Παράλληλα, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, οι σύμβουλοι του Τραμπ έχουν παρουσιάσει στον Αμερικανό πρόεδρο στοιχεία σχετικά με τις οικονομικές επιπτώσεις των υφιστάμενων κυρώσεων. Ο Τραμπ φέρεται να εξετάζει πλέον την περαιτέρω αυστηροποίησή τους, ενώ στο τραπέζι βρίσκονται και πρόσθετοι περιορισμοί. Ένα γεωπολιτικό «παιχνίδι σκάκι» Η αλλαγή στρατηγικής ενδέχεται επίσης να αντανακλά τις περιορισμένες στρατιωτικές επιλογές που απομένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς δημοσιεύματα στον αμερικανικό Τύπο αναφέρουν ότι τα αποθέματα αμερικανικών πυρομαχικών έχουν μειωθεί σημαντικά. Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγκαεΐ, χαρακτήρισε τη νέα προσπάθεια επιβολής κυρώσεων «υποχώρηση», επισημαίνοντας ότι το Ιράν έχει αντέξει τις αμερικανικές κυρώσεις επί δεκαετίες. «Κάθε φορά που η Ουάσινγκτον αποδεικνύεται ανίκανη να ακολουθήσει τη διπλωματική οδό, καταφεύγει στις κυρώσεις. Και κάθε φορά που αυτές οι κυρώσεις αποτυγχάνουν να φέρουν αποτελέσματα, απλώς αυξάνει τη δόση», ανέφερε ο Μπαγκαεΐ σε ανάρτησή του στο X. Στη συνέντευξή του στο Axios, ο Τραμπ παρομοίασε τη σύγκρουση με το Ιράν με παρτίδα σκάκι. «Οι Ιρανοί έχουν αποδείξει ότι είναι επαγγελματίες σκακιστές», σχολίασε ο Μπαγκαεΐ στους δημοσιογράφους, απαντώντας στη συγκεκριμένη τοποθέτηση του Αμερικανού προέδρου. Πηγή: ΕΡΤ

Πριν καταλήξει στο πλαστικό κουτάκι δίπλα στο αλάτι και το πιπέρι της ταβέρνας, υπήρξε προϊστορικό εργαλείο, ασημένιο σύνεργο των Ρωμαίων, χρυσό κόσμημα των αρχόντων και αξεσουάρ επίδειξης. Η ιστορία ενός αντικειμένου που σήμερα παίρνουμε δωρεάν και που κάποτε μπορούσε να έχει πάνω του χρυσό, μαργαριτάρια και ρουμπίνια. Του Κρίστοφερ Σταύρου Πιτσιλλίδη* Υπάρχουν εφευρέσεις που άλλαξαν την ανθρωπότητα. Ο τροχός, η τυπογραφία, το τηλέφωνο, το αεροπλάνο. Και υπάρχει και η οδοντογλυφίδα. Ένα ξυλαράκι λίγων εκατοστών που δεν του δίνεις καμία σημασία μέχρι τη στιγμή που ένα κομμάτι σεφταλιάς αποφασίσει να εγκατασταθεί μόνιμα ανάμεσα σε δύο δόντια σου. Στην Κύπρο μάλιστα η οδοντογλυφίδα αποτελεί σχεδόν την ανεπίσημη τελετή λήξης του γεύματος. Φεύγουν οι σούβλες, τελειώνουν οι σεφταλιές, μαζεύονται τα πιάτα, έρχεται ο λογαριασμός και κάπου εκεί απλώνεται το χέρι προς το μικρό δοχείο με τα ξυλαράκια. Παίρνεις μία, γέρνεις λίγο πίσω στην καρέκλα και συνεχίζεις τη συζήτηση. Το γεύμα ολοκληρώθηκε επισήμως. Μόνο που το μικρό αυτό ξυλαράκι έχει πίσω του μια ιστορία τόσο παλιά, ώστε κάτι παρόμοιο χρησιμοποιούσαν ακόμη και οι Νεάντερταλ. Νεάντερταλ (Homo neanderthalensis): εξαφανισμένο είδος ή ομάδα αρχαϊκών ανθρώπων, στενοί εξελικτικοί συγγενείς του σύγχρονου ανθρώπου, που έζησαν στην Ευρώπη και σε περιοχές της δυτικής και κεντρικής Ασίας μέχρι περίπου πριν από 40.000 χρόνια. Πριν από την Ιστορία, πριν από την οδοντόβουρτσα Ποιος λοιπόν εφηύρε την οδοντογλυφίδα; Κανένας που να γνωρίζουμε. Και μάλλον δεν πρόκειται να μάθουμε ποτέ. Παλαιοανθρωπολογικές μελέτες έχουν εντοπίσει σε δόντια αρχαϊκών ανθρώπων, μεταξύ αυτών και Νεάντερταλ, χαρακτηριστικές μεσοδόντιες αυλακώσεις, οι οποίες έχουν ερμηνευθεί ως αποτέλεσμα επανειλημμένης χρήσης λεπτών αντικειμένων ανάμεσα στα δόντια — πιθανότατα μικρών ξύλων ή άλλων φυσικών υλικών, είτε για καθαρισμό είτε ακόμη και για ανακούφιση από οδοντικά προβλήματα. Με απλά λόγια, δεκάδες χιλιάδες χρόνια πριν εμφανιστεί η κυπριακή σεφταλιά, ο μακρινός συγγενής μας είχε ήδη βρει τη λύση για ό,τι μπορούσε να σφηνώσει ανάμεσα στα δόντια του. Η οδοντόβουρτσα άργησε. Η οδοντογλυφίδα όχι. Κάπου λοιπόν στην προϊστορία ένας μακρινός πρόγονός μας πρέπει να τελείωσε το γεύμα του, να ένιωσε κάτι ενοχλητικό ανάμεσα στους γομφίους του, να κοίταξε γύρω του και να βρήκε ένα λεπτό ξυλαράκι. Δεν γνωρίζουμε το όνομά του. Δεν γνωρίζουμε πού έμενε. Δεν γνωρίζουμε τι είχε φάει. Γνωρίζουμε όμως ότι το πρόβλημά του εξακολουθούμε να το έχουμε και εμείς. Από την προϊστορία στους Έλληνες και τους Ρωμαίους Η συνήθεια επέζησε και πέρασε στους ιστορικούς χρόνους. Για τον καθαρισμό των δοντιών χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς λεπτά ξύλα, οστά και μεταλλικά αντικείμενα, ενώ σχετικά ευρήματα έχουν εντοπιστεί στον αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο. Και κάποια στιγμή η οδοντογλυφίδα πέρασε ακόμη και στη λογοτεχνία. Στο Σατυρικόν του Πετρώνιου, έργο του 1ου αιώνα μ.Χ., γίνεται αναφορά σε καθαρισμό των δοντιών με ασημένια οδοντογλυφίδα πριν από την ομιλία. Και εδώ καταλαβαίνουμε κάτι πολύ σημαντικό για την ανθρώπινη φύση. Η ανθρωπότητα είχε ήδη καταφέρει να κάνει ταξική ακόμη και την οδοντογλυφίδα. Ο απλός άνθρωπος είχε το ξυλαράκι. Ο εύπορος είχε ασήμι. Διότι, αν έχεις λεφτά, προφανώς δεν γίνεται να καθαρίζεις τα δόντια σου όπως όλοι οι υπόλοιποι. Όταν η οδοντογλυφίδα έγινε… κόσμημα Και μετά τα πράγματα ξέφυγαν εντελώς. Στον Μεσαίωνα και ιδιαίτερα στην Αναγέννηση, η προσωπική οδοντογλυφίδα μπορούσε να μετατραπεί από αντικείμενο χρηστικό σε αντικείμενο πολυτελείας και κοινωνικής επίδειξης. Οι εύποροι διέθεταν χρυσές και ασημένιες οδοντογλυφίδες, ορισμένες περίτεχνα διακοσμημένες και σχεδιασμένες ώστε να φοριούνται ως κρεμαστά κοσμήματα. Στο Βρετανικό Μουσείο σώζεται ένα εντυπωσιακό παράδειγμα από το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα: οδοντογλυφίδα-κόσμημα σε μορφή γοργόνας, κατασκευασμένη από χρυσό και διακοσμημένη με σμάλτο, μπαρόκ μαργαριτάρι και ρουμπίνια. Το ίδιο το Μουσείο σημειώνει ότι οι χρυσές κρεμαστές οδοντογλυφίδες αυτού του τύπου είχαν γίνει μόδα στη βόρεια Ευρώπη ήδη από τον 16ο αιώνα. Ναι, σωστά διαβάσατε. Χρυσός. Μαργαριτάρι. Ρουμπίνια. Για να βγάλεις το κρέας από τα δόντια σου. Σήμερα στην κυπριακή ταβέρνα την παίρνεις δωρεάν μετά τη σεφταλιά. Πριν από περίπου πέντε αιώνες μπορούσες να την κρεμάσεις στον λαιμό σου. Κοινώς, η οδοντογλυφίδα είχε γίνει bling αιώνες πριν μάθουμε τη λέξη. Το Βρετανικό Μουσείο διατηρεί επίσης χρυσή θήκη γύρω στο 1600, η οποία περιείχε χρυσή οδοντογλυφίδα και εργαλείο καθαρισμού αυτιών. Πρακτικότητα άλλου επιπέδου. Και τουλάχιστον τότε, αν έχανες την οδοντογλυφίδα σου στο εστιατόριο, άξιζε τον κόπο να επιστρέψεις να τη βρεις. Και μετά ήρθαν οι Αμερικανοί Για αιώνες υπήρχε όμως ένα σοβαρό επιχειρηματικό πρόβλημα. Γιατί να πληρώσεις για ένα ξυλαράκι; Η μεγάλη αλλαγή ήρθε τον 19ο αιώνα, όταν η οδοντογλυφίδα πέρασε στη μηχανική και μαζική παραγωγή. Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση. Ο Αμερικανός επιχειρηματίας Charles Forsterπαρουσιάζεται συχνά ως «εφευρέτης της οδοντογλυφίδας». Δεν ήταν. Όπως είδαμε, είχε αργήσει μερικές… εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Ο Forster συνδέθηκε όμως καθοριστικά με τη μαζική παραγωγή και κυρίως με την εμπορική διάδοση της ξύλινης οδοντογλυφίδας στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τον 19ο αιώνα. Παράλληλα έχουμε και συγκεκριμένο τεχνολογικό ορόσημο. Στις 20 Φεβρουαρίου 1872, οι Αμερικανοί Silas Noble και James P. Cooley κατοχύρωσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες πατέντα για μηχανή παραγωγής οδοντογλυφίδων. Η οδοντογλυφίδα είχε πλέον περάσει από το εργαστήριο του χρυσοχόου στο εργοστάσιο. Και από αντικείμενο των λίγων μπορούσε να γίνει προϊόν των εκατομμυρίων. Πώς πουλάς όμως κάτι που ο άλλος βρίσκει δωρεάν; Εδώ αρχίζει ίσως το καλύτερο κεφάλαιο ολόκληρης της ιστορίας. Διότι άλλο να κατασκευάζεις οδοντογλυφίδες και άλλο να πείσεις κάποιον να τις αγοράσει. Ο υποψήφιος πελάτης μπορούσε πολύ λογικά να σου απαντήσει: «Να πληρώσω για ξυλαράκι;» Η ιστορία που συνοδεύει τον Charles Forster θέλει τον επιχειρηματία να χρησιμοποιεί ευρηματικές μεθόδους δημιουργίας ζήτησης. Άνθρωποι φέρονται να έμπαιναν σε καταστήματα και εστιατόρια και να ζητούσαν οδοντογλυφίδες. Οι καταστηματάρχες άρχιζαν να διαπιστώνουν ότι οι πελάτες ζητούσαν ένα προϊόν που εκείνοι δεν είχαν. Και κάπου εκεί εμφανιζόταν η προσφορά. Σήμερα θα το λέγαμε guerrilla marketing. Τότε ήταν απλώς ο μόνος τρόπος να πείσεις έναν άνθρωπο να αγοράσει κάτι που μέχρι χθες μπορούσε να βρει πάνω σε ένα δέντρο. Και δούλεψε. Η βιομηχανική οδοντογλυφίδα εξαπλώθηκε, τα εστιατόρια άρχισαν να την προσφέρουν και ένα αντικείμενο που κάποτε ήταν προσωπικό απέκτησε μόνιμη θέση στο τραπέζι. Από status symbol… δίπλα στο αλάτι και το πιπέρι Κάπου στη διαδρομή συνέβη και κάτι ακόμη. Η οδοντογλυφίδα έγινε μαγκιά. Το ξυλαράκι στο στόμα απέκτησε μια εικόνα χαλαρότητας και επίδειξης. Νέοι το μασούσαν επιδεικτικά, περίπου όπως αργότερα το τσιγάρο θα γινόταν αναπόσπαστο μέρος μιας ολόκληρης ανδρικής πόζας. Σκέψου μόνο τη διαδρομή. Κάποτε χρυσή με ρουμπίνια στον λαιμό του άρχοντα. Μετά ξυλαράκι στο στόμα του μάγκα. Και τελικά στο λαϊκό εστιατόριο και στην ταβέρνα, δίπλα στο αλάτι και το πιπέρι. Δεν εξαφανίστηκε. Εκδημοκρατίστηκε. Και στην Κύπρο βρήκε το φυσικό της περιβάλλον Σήμερα η οδοντογλυφίδα έχει χάσει βέβαια μεγάλο μέρος της παλιάς της αίγλης. Κανείς δεν εμφανίζεται στην κυπριακή ταβέρνα με χρυσή οδοντογλυφίδα με ρουμπίνια κρεμασμένη στον λαιμό. Τουλάχιστον όχι ακόμη. Παραμένει όμως εκεί. Και όχι μόνο για τα δόντια. Ξύλινη ή πλαστική, χρησιμοποιείται στο σερβίρισμα, κρατά μικρά ρολάκια, καρφώνει ελιές, τυριά και μεζεδάκια, μετατρέπεται σε μίνι σουβλάκι και αποτελεί ένα από εκείνα τα αντικείμενα που βρίσκονται παντού χωρίς σχεδόν ποτέ να τα προσέχουμε. Κι όμως, ελάχιστα αντικείμενα πάνω στο τραπέζι μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν τέτοιο βιογραφικό. Ξεκίνησε πριν από την καταγεγραμμένη Ιστορία. Άφησε ίχνη στα δόντια αρχαϊκών ανθρώπων. Πέρασε από Έλληνες και Ρωμαίους. Έγινε ασημένια. Έγινε χρυσή. Στολίστηκε με μαργαριτάρια και ρουμπίνια. Κρεμάστηκε στον λαιμό των πλουσίων. Μπήκε στα αμερικανικά εργοστάσια. Έγινε αντικείμενο marketing. Κατέληξε στα εστιατόρια όλου του κόσμου. Και τελικά βρήκε τη θέση που ίσως της άξιζε εξαρχής: δίπλα στη σεφταλιά. Εκεί όπου ο Κύπριος έχει μόλις τελειώσει σούβλα, σεφταλιά, λουκάνικο, χαλλούμι, πατάτες, σαλάτα και πίτα. Παίρνει την οδοντογλυφίδα. Ακουμπά πίσω στην καρέκλα. Κοιτάζει τους υπόλοιπους και δηλώνει με απόλυτη βεβαιότητα: «Εν μπορώ να φάω τίποτε άλλο». Και περίπου τριάντα δευτερόλεπτα αργότερα ρωτά: «Κανένα γλυκό έσιετε;» Πηγές:British Museum — Pendant; tooth-pick, αρ. WB.188, οδοντογλυφίδα-κόσμημα του δεύτερου μισού του 16ου αιώνα./British Museum — Toilet-case; tooth-pick; ear-pick, αρ. WB.194, χρυσή θήκη με οδοντογλυφίδα, περ. 1600./ British Museum — Hoxne Hoard, ρωμαιοβρετανικό ασημένιο toothpick/ear-cleaner./United States Patent No. 123,790 — Silas Noble & James P. Cooley, Improvement in Tooth-Pick Machines, 20 Φεβρουαρίου 1872./Αρχαιολογία Online — «Οδοντογλυφίδες», ιστορική αναδρομή στη χρήση και κοινωνική εξέλιξη της οδοντογλυφίδας./Παλαιοανθρωπολογική βιβλιογραφία για τις χαρακτηριστικές μεσοδόντιες αυλακώσεις (toothpick grooves) σε δόντια Νεάντερταλ και άλλων αρχαϊκών ανθρώπων. *Ο Κρίστοφερ Σταύρου Πιτσιλλίδης είναι ιστοριοδίφης και ερευνητής της συλλογικής μνήμης της Κύπρου (και όχι μόνο). Μέσα από τη σειρά «Παλαιολόγιο» αναδεικνύει άγνωστες και λησμονημένες πτυχές της κυπριακής ιστορίας, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν.

Στις Φιλιππίνες φέρεται να έχει εντοπιστεί ο Μάικλ Μαρασίγκαν, καταζητούμενος από το FBI και καταδικασμένος για υπόθεση απάτης πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, ο οποίος εξακολουθεί να διαφεύγει της σύλληψης. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Pacific Daily News, ο Μαρασίγκαν φωτογραφήθηκε σε πολυτελές εστιατόριο στη Μανίλα. Οι εικόνες φέρονται να έχουν τραβηχτεί τον Μάρτιο, αν και δεν έχει διευκρινιστεί γιατί δημοσιοποιήθηκαν περίπου πέντε μήνες αργότερα. Στις φωτογραφίες εμφανίζεται ξυρισμένος, με χτένισμα παρόμοιο με εκείνο της φωτογραφίας καταζητούμενου που έχει δημοσιοποιήσει το FBI, φορώντας μαύρο παντελόνι και σακάκι, λευκό μπλουζάκι και χρυσό βραχιόλι ή ρολόι. Ο Μαρασίγκαν είχε καταδικαστεί τον Μάιο σε σχεδόν 22 χρόνια κάθειρξης για τη συμμετοχή του σε υπόθεση απάτης που συνδεόταν με αίθουσα μπίνγκο στο Γκουάμ και εκτεινόταν από τον Μάρτιο του 2015 έως τον Δεκέμβριο του 2021. Σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές, στους παίκτες παρουσιαζόταν η εικόνα ότι μέρος των χρημάτων θα χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά παιδιών στο Shriners Hospital for Children στη Χαβάη, ώστε να λάβουν ιατρική φροντίδα. Ο Μαρασίγκαν κρίθηκε ένοχος τον Μάιο του 2025 για συνωμοσία με σκοπό τη λειτουργία παράνομης επιχείρησης τυχερών παιχνιδιών, συνωμοσία για ξέπλυμα χρήματος, ξέπλυμα χρήματος και συνωμοσία για διάπραξη ηλεκτρονικής απάτης. Κατά τις αρχές, εγκατέλειψε τις ΗΠΑ και δεν συμμορφώθηκε με δικαστική εντολή να επιστρέψει, αφού προηγουμένως του είχε επιτραπεί να ταξιδέψει στις Φιλιππίνες για ιατρικούς λόγους. Οι νέες φωτογραφίες φαίνεται να έχουν ληφθεί σε εστιατόριο της αλυσίδας Las Flores στη Μανίλα, καθώς διακρίνεται σύμβολο που παραπέμπει στη συγκεκριμένη επιχείρηση. Η αλυσίδα διαθέτει πέντε καταστήματα στην πρωτεύουσα των Φιλιππίνων και θεωρείται ακριβή για τα τοπικά δεδομένα. Η Pacific Daily News ανέφερε ότι είχε ενημερώσει για τον εντοπισμό του και ότι το FBI επικοινώνησε με την εφημερίδα τον Ιούνιο. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχει γίνει γνωστή κάποια νεότερη εξέλιξη σχετικά με τη σύλληψή του. Η εγκληματική δραστηριότητα για την οποία καταδικάστηκε φέρεται να απέφερε τουλάχιστον 34 εκατ. δολάρια. Ο Μαρασίγκαν και οι συνεργοί του κατηγορήθηκαν ότι ξέπλεναν τα έσοδα και κράτησαν για λογαριασμό τους περίπου 10,75 εκατ. δολάρια. Ο ίδιος καταδικάστηκε ερήμην και διατάχθηκε να καταβάλει περισσότερα από 10,7 εκατ. δολάρια ως αποζημίωση, ενώ σε βάρος του επιβλήθηκαν επίσης χρηματική κατάσχεση ύψους περίπου 5,87 εκατ. δολαρίων και υποχρεωτικά τέλη 6.500 δολαρίων. Το FBI προσφέρει αμοιβή 150.000 δολαρίων για πληροφορίες που θα οδηγήσουν στον εντοπισμό, τη σύλληψη και την καταδίκη του. Ακόμη και αν συλληφθεί στις Φιλιππίνες, πάντως, η επιστροφή του στις ΗΠΑ δεν θεωρείται αυτόματη, καθώς θα πρέπει να ακολουθηθεί διαδικασία έκδοσης, η οποία μπορεί να προσβληθεί με ένδικα μέσα. Εκπρόσωπος του γραφείου του FBI στη Χονολουλού δήλωσε ότι η υπηρεσία εξακολουθεί να ζητά πληροφορίες από το κοινό για το πού βρίσκεται και παραμένει αποφασισμένη να τον οδηγήσει ενώπιον της Δικαιοσύνης. Πηγή: newsbeast

«Για μένα δεν ήταν ο ήρωας που γνωρίζει ο κόσμος. Ήταν ο πατέρας μου». Με αυτή τη φράση ο Πάρης Μάρκου, γιος του Τάσου Μάρκου, επιχειρεί να περιγράψει στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων τον άνθρωπο πίσω από τον ήρωα της Μιας Μηλιάς. Έναν πατέρα που πρόλαβε να γνωρίσει μόλις μέχρι τα έξι του χρόνια, αλλά η παρουσία του, οι λίγες αναμνήσεις του και κυρίως η απουσία του, σημάδεψαν ολόκληρη τη ζωή του. Ο Τάσος Μάρκου είναι για την Ιστορία, ο αξιωματικός που συνδέθηκε με την αντίσταση κατά την τουρκική εισβολή του 1974 και τη Μια Μηλιά. Για τον γιο του, όμως, πέραν και πάνω από όλα αυτά, ήταν ο άνθρωπος, που όταν βρισκόταν μέσα στο σπίτι, του δημιουργούσε ένα αίσθημα απόλυτης ασφάλειας. «Τον θυμάμαι με τη στολή μέσα στο σπίτι. Ήταν ένας άνθρωπος ήρεμος, σοβαρός, με μια παρουσία που μας έκανε να αισθανόμαστε ασφάλεια», λέει στο ΚΥΠΕ. Οι αναμνήσεις του από τον πατέρα του είναι λίγες, αλλά, όπως αναφέρει, καθαρές. Θυμάται τις εκδρομές στη θάλασσα και στο βουνό, αλλά και την τάξη που υπήρχε στην καθημερινότητα της οικογένειας. Υπήρχε συγκεκριμένη ώρα για το παιχνίδι, την τηλεόραση, το διάβασμα, το φαγητό και τον ύπνο. Μεγαλώνοντας, προσπάθησε να γνωρίσει περισσότερο τον πατέρα που έχασε τόσο νωρίς μέσα από τις αφηγήσεις της μητέρας του, συγγενών και φίλων του. Έτσι, γνώρισε έναν άνθρωπο ιδιαίτερα μετριοπαθή, ο οποίος δεν μιλούσε για τη δράση του στην ΕΟΚΑ, ούτε για όσα είχε κάνει. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, όταν κάποτε ο Αρχηγός του ζήτησε να καταγράψει τη δράση του, ο Τάσος Μάρκου απάντησε: «Όσα έκανα ήταν υποχρέωσή μου προς την πατρίδα και ως εκ τούτου δεν έχω κάτι να πω για τον εαυτόν μου». «Νομίζω ότι αυτή η απάντηση περιγράφει πολύ καλά τον πατέρα μου», σημειώνει.Διαβάστε επίσης: Τάσος Μάρκου: Ο θρύλος των αγώνων του κυπριακού ελληνισμού (ΒΙΝΤΕΟ) «Ως παιδί έβλεπα μόνο τη δύναμη. Ως ενήλικας κατάλαβα το βάρος» Στη συζήτηση με το ΚΥΠΕ, ο Πάρης Μάρκου επιστρέφει συχνά στην εικόνα του πατέρα του με τη στολή. Δεν ξεχωρίζει μια συγκεκριμένη ανάμνηση ως την πιο έντονη. Αυτό που έχει μείνει μέσα του είναι η συνολική εικόνα ενός πατέρα που, μόνο και μόνο επειδή ήταν παρών, έκανε ένα παιδί να αισθάνεται προστατευμένο. «Για ένα παιδί έξι ετών αυτό ήταν ο πατέρας του, ο άνθρωπος που πίστευε ότι μπορούσε να τον προστατεύσει από τα πάντα», λέει. Χρόνια αργότερα, όταν ακολούθησε και ο ίδιος τη στρατιωτική ζωή, η ίδια εικόνα απέκτησε διαφορετικό νόημα. «Κατάλαβα τι σήμαινε αυτή η στολή για εκείνον και πόση ευθύνη κουβαλούσε. Ως παιδί έβλεπα μόνο τη δύναμη. Ως ενήλικας κατάλαβα το βάρος». Η δική του πορεία στις Ένοπλες Δυνάμεις τον βοήθησε, όπως εξηγεί, να κατανοήσει καλύτερα και τη στάση του πατέρα του απέναντι στους άνδρες του. «Ο διοικητής δεν είναι μόνο αυτός που δίνει εντολές. Είναι αυτός που μπαίνει μπροστά και που αναλαμβάνει πρώτος την ευθύνη». «Τα δικά του παιδιά ήταν πλέον οι στρατιώτες του» Ο Πάρης Μάρκου δεν θυμάται καθαρά την τελευταία φορά που είδε τον πατέρα του. Δεν θέλει, όπως λέει, να δημιουργήσει σήμερα μια ανάμνηση που μπορεί να μην έγινε έτσι. «Ήμουν σχεδόν έξι ετών και δεν θυμάμαι καθαρά την τελευταία στιγμή που τον είδα. Δεν θέλω, τόσα χρόνια μετά, να δημιουργήσω μια σκηνή που ίσως δεν έγινε έτσι». Γνωρίζει, όμως, από τη μητέρα του τι συνέβη μέσα στις κρίσιμες εκείνες ώρες. Ο Τάσος Μάρκου επικοινώνησε μαζί της και της ζήτησε να μεταφέρει τα παιδιά στη Λεμεσό, κοντά στους γονείς της, ώστε να είναι ασφαλή. Της είπε ακόμη πως από εκείνη τη στιγμή θα έπρεπε να σταθεί δίπλα στα παιδιά και να τα προσέχει, γιατί «τα δικά του παιδιά ήταν πλέον οι στρατιώτες του». Η φράση αυτή, όπως εξομολογείται ο Πάρης, τον πλήγωσε όταν ήταν μικρός. «Αναρωτιόμουν πως μπορούσε να λέει ότι τα παιδιά του ήταν οι στρατιώτες του, ενώ είχε εμάς». Μεγαλώνοντας και υπηρετώντας και ο ίδιος στον στρατό, κατάλαβε τι εννοούσε. «Δεν μας άφηνε στην άκρη. Είχε ήδη φροντίσει να είμαστε ασφαλείς και εκείνη την ώρα ένιωθε υπεύθυνος για τους άνδρες του και για το χρέος που είχε απέναντι στην πατρίδα». «Το σπίτι μας περίμενε» Οι ημέρες της εισβολής, όπως τις θυμάται ο Πάρης, ήταν για την οικογένεια γεμάτες φόβο και αγωνία. Ήταν μικρός για να καταλάβει τον πόλεμο. Καταλάβαινε όμως ότι κάτι πολύ κακό συνέβαινε. «Θυμάμαι τις σειρήνες, το ραδιόφωνο, τις πληροφορίες που έφταναν αποσπασματικά. Είχαμε πάει στη Λεμεσό για να είμαστε ασφαλείς, αλλά δεν ξέραμε που βρισκόταν ο πατέρας μας ούτε αν ήταν καλά». Για τη μητέρα του, από εκείνη την ημέρα ξεκίνησε μια ζωή αναζήτησης. Κάθε νέα πληροφορία μπορούσε να γεννήσει ξανά την ελπίδα. Κάθε μαρτυρία για αιχμαλώτους μπορούσε να σημαίνει ότι ίσως ο Τάσος Μάρκου ήταν ζωντανός. «Κάθε πληροφορία για αιχμαλώτους, κάθε μαρτυρία, μας έκανε να ελπίζουμε ξανά». Και κάθε φορά η ελπίδα έδινε τη θέση της στην απογοήτευση. «Το σπίτι μας περίμενε. Αυτή είναι ίσως η πιο απλή περιγραφή. Δεν υπήρχε τάφος, δεν υπήρχε ένα τέλος, δεν υπήρχε ένας τόπος να πάμε. Η ζωή συνέχιζε, αλλά ένα μέρος μας έμενε πάντα στον Αύγουστο του 1974, όπως και για χιλιάδες άλλες οικογένειες». Η μητέρα του Πάρη δεν σταμάτησε ποτέ να αναζητά. Μπροστά στα παιδιά προσπαθούσε να είναι δυνατή, να τα κρατήσει ενωμένα και να συνεχίσει τη ζωή της οικογένειας μέσα στην αβεβαιότητα. «Δεν ξέρω πώς άντεξε η μητέρα μου. Μπροστά μας προσπαθούσε να είναι δυνατή, μας κράτησε ενωμένους και έγινε πράγματι και μάνα και πατέρας». Η μητέρα του έφυγε από τη ζωή το 2004, χωρίς να έχει πάρει την απάντηση που περίμενε σε όλη της τη ζωή. Η αγωνία, όμως, δεν τελείωσε μαζί της. Σήμερα, ο Πάρης Μάρκου, έχοντας και ο ίδιος υπηρετήσει ως στρατιωτικός, μπορεί να βλέπει τα γεγονότα με διαφορετική ματιά. «Σήμερα, ως στρατιωτικός, μπορώ να δω τα γεγονότα πιο ψύχραιμα. Ως γιος όμως δεν μπορώ να δεχθώ υποθέσεις στη θέση της αλήθειας». Και η θέση του παραμένει ξεκάθαρη. «Μέχρι να έχουμε τεκμηριωμένη απάντηση, ο πατέρας μου παραμένει αγνοούμενος». «Η υπερηφάνεια δεν γεμίζει την άδεια θέση στο τραπέζι» Τι σημαίνει, άραγε, για ένα παιδί να μεγαλώνει γνωρίζοντας ότι ο πατέρας του είναι ένας από τους ήρωες της Κύπρου; Ο Πάρης Μάρκου απαντά στην ερώτηση του ΚΥΠΕ χωρίς εξιδανικεύσεις, αλλά με τη βιωμένη αλήθεια ενός παιδιού που μεγάλωσε με την απουσία του πατέρα του. «Για τον κόσμο ήταν ο Τάσος Μάρκου, ο ήρωας της Μιας Μηλιάς. Για εμάς ήταν ο πατέρας μας που δεν γύρισε στο σπίτι». Όπως είπε «μεγαλώνεις, ασφαλώς, με υπερηφάνεια, αλλά η υπερηφάνεια δεν γεμίζει την άδεια θέση στο τραπέζι, δεν αντικαθιστά τον πατέρα στις γιορτές, στις δύσκολες στιγμές ή στις αποφάσεις της ζωής σου». Μεγαλώνοντας, ο Πάρης αισθάνθηκε και την ευθύνη του ονόματος που κουβαλούσε. Όταν εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και ακολούθησε τη δική του πορεία στην Εθνική Φρουρά, συνάντησε ανθρώπους που είχαν γνωρίσει τον πατέρα του. Από τον τρόπο με τον οποίο μιλούσαν γι’ αυτόν κατάλαβε πόσο τον εκτιμούσαν. «Δεν αισθάνθηκα ότι η δική μου πορεία ήταν εξασφαλισμένη επειδή ήμουν γιος του. Αντίθετα, ένιωθα ότι έπρεπε κάθε μέρα να αποδεικνύω ποιος είμαι εγώ και να προσέχω να μη φανώ ανάξιος του ονόματός του». Ίσως, προσθέτει, η απόφασή του να γίνει στρατιωτικός να ήταν και ένας τρόπος να πλησιάσει τον πατέρα του. «Όσο μεγάλωνα και αναλάμβανα και εγώ ευθύνη για ανθρώπους, τόσο καταλάβαινα καλύτερα τις επιλογές του». Η επιστολή Ανάμεσα στα προσωπικά αντικείμενα του Τάσου Μάρκου υπάρχει μια επιστολή, που έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Πάρη. Του την έστειλε από τη Σχολή Πεζικού στη Χαλκίδα, όπου βρισκόταν για εκπαίδευση. Ο Πάρης ήταν ακόμη παιδί. Δεν είναι, όπως λέει, μια επιστολή με μεγάλες κουβέντες. Είναι ένας πατέρας που γράφει στο παιδί του και το συμβουλεύει να μην ταλαιπωρεί τη μητέρα του, να είναι υπάκουο και να την ακούει. «Όταν τη διαβάζω, δεν βλέπω τον αξιωματικό ή τον ήρωα. Ακούω τον πατέρα μου να μου μιλά». Η οικογένεια διατηρεί επίσης τη στολή, το ξίφος και το πηλήκιο του Τάσου Μάρκου. Όμως, η επιστολή είναι διαφορετική. «Είναι δική του και είναι γραμμένη για μένα». «Αυτό που λείπει είναι η αλήθεια για την τύχη του» Ο Πάρης Μάρκου αναγνωρίζει ότι ο πατέρας του έχει τιμηθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία, την Ελλάδα, την Εθνική Φρουρά και την κοινωνία. «Θα ήμουν άδικος αν δεν το αναγνώριζα. Η οικογένειά μας είναι ευγνώμων γι’ αυτό». Υπάρχει, όμως, κάτι που παραμένει πάνω από κάθε τιμή, λέει στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Αυτό που λείπει είναι το πιο σημαντικό. Η αλήθεια για την τύχη του». Όσο ο Τάσος Μάρκου παραμένει αγνοούμενος, καμία τιμή και κανένα μνημείο δεν μπορούν, όπως λέει, να κλείσουν την πληγή. «Η πολιτεία πρέπει να συνεχίσει να αναζητά απαντήσεις, όχι μόνο για τον Τάσο Μάρκου, αλλά για κάθε αγνοούμενο και κάθε οικογένεια που περιμένει». Ο ίδιος θεωρεί εξίσου σημαντικό οι νέες γενιές να γνωρίσουν ποιος ήταν ο Τάσος Μάρκου και γιατί έκανε τις επιλογές που έκανε. Να μην γνωρίζουν μόνο το όνομά του από έναν δρόμο, ένα στάδιο, έναν ανδριάντα ή ένα στρατόπεδο. Να γνωρίζουν τον άνθρωπο. «Η ουσιαστικότερη τιμή προς όσους αγωνίστηκαν και υπέφεραν για αυτόν τον τόπο είναι να μην παραδώσουμε στις επόμενες γενιές τις διαιρέσεις του χθες, αλλά την προοπτική ενός καλύτερου αύριο». «Η ιστορία δεν πρέπει να γίνεται εργαλείο μίσους» Απευθυνόμενος στους νέους, που δεν έζησαν τα γεγονότα του 1974, ο Πάρης Μάρκου τους καλεί να διαβάσουν, να ρωτήσουν και να μάθουν. Όχι μέσα από τον φανατισμό. «Η ιστορία δεν πρέπει να γίνεται εργαλείο μίσους. Πρέπει να μας βοηθά να καταλαβαίνουμε τα λάθη μας και να μην τα επαναλαμβάνουμε», αναφέρει. Το 1974, σημειώνει, δεν είναι ένα μακρινό γεγονός που αφορά μόνο τη γενιά του. Η κατοχή, οι πρόσφυγες, οι εγκλωβισμένοι και οι αγνοούμενοι εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της ζωής του τόπου. «Να κοιτάζουν μπροστά, αλλά να ξέρουν τι έχει προηγηθεί. Να μη θεωρούν την ελευθερία και τη δημοκρατία δεδομένες». Και, ως πρώην στρατιωτικός, στέλνει ακόμη ένα μήνυμα. Ότι η ευθύνη για τον τόπο δεν ανήκει μόνο στους πολιτικούς, αλλά ανήκει σε όλους. «Ένας λαός που δεν γνωρίζει την Ιστορία του δεν έχει μνήμη. Ένας λαός, όμως, που μένει καθηλωμένος σε αυτήν, χωρίς να αντλεί διδάγματα και χωρίς να σχεδιάζει το μέλλον του, κινδυνεύει να βαδίζει χωρίς πυξίδα. Χρειαζόμαστε ενότητα, κοινό προσανατολισμό και ένα σοβαρό σχέδιο για το αύριο. Γιατί η ουσιαστικότερη τιμή προς όσους αγωνίστηκαν και υπέφεραν για αυτόν τον τόπο είναι να μην παραδώσουμε στις επόμενες γενιές τις διαιρέσεις του χθες, αλλά την προοπτική ενός καλύτερου αύριο», είπε. «Πατέρα, μου έλειψες σε όλη μου τη ζωή» Στο τέλος της συνομιλίας με το ΚΥΠΕ, η συζήτηση μας με τον Πάρη Μάρκου γίνεται πιο προσωπική. Τον ρωτούμε αν μπορούσε σήμερα να πει στον πατέρα του μόνο μία φράση, ποια θα ήταν; Ο Πάρης Μάρκου δεν χρειάζεται χρόνο για να απαντήσει. «Πατέρα, μου έλειψες σε όλη μου τη ζωή. Ελπίζω να στάθηκα αντάξιος του ονόματός σου. Λυπάμαι που δεν γνώρισες τα παιδιά μου». Και αν ο Τάσος Μάρκου μπορούσε να του απαντήσει; Εδώ ο Πάρης διστάζει. Δεν θέλει να βάλει λόγια στο στόμα του ανθρώπου που έχασε τόσο μικρός. «Δεν ξέρω. Και, για να είμαι ειλικρινής, διστάζω να βάλω λόγια στο στόμα του. Δεν ήταν άνθρωπος των μεγάλων δηλώσεων». Ίσως, όμως, να του έλεγε να φροντίζει την οικογένειά του, να έχει το κεφάλι ψηλά και να κάνει το καθήκον του χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα. Και ίσως, λέει, να του ζητούσε να μη μιλά μόνο για εκείνον, αλλά «να μιλά για όλους τους αγνοουμένους και για όλες τις οικογένειες που ακόμη περιμένουν». Γιατί, τελικά, πίσω από κάθε αγνοούμενο υπάρχει μια οικογένεια. Υπάρχει μια μητέρα που περίμενε. Ένα παιδί που μεγάλωσε χωρίς απαντήσεις. Μια θέση που έμεινε κενή. Και μια πόρτα που, για χρόνια, μπορεί να άνοιγε ξανά μόνο στη φαντασία. Για τον κόσμο, ο Τάσος Μάρκου είναι ο ήρωας. Για την Ιστορία είναι ένα σύμβολο του καθήκοντος και της προσφοράς. Για τον Πάρη Μάρκου, όμως, είναι ο άνθρωπος που θυμάται με τη στολή μέσα στο σπίτι. Ο πατέρας που τον έκανε να αισθάνεται ασφαλής. Ο άνθρωπος που του έγραψε μια μικρή επιστολή από τη Χαλκίδα. Ο άνθρωπος που δεν πρόλαβε να γνωρίσει τα παιδιά του. Και πάνω απ’ όλα, ο πατέρας που δεν γύρισε ποτέ. Και ίσως αυτή να είναι η πιο συγκλονιστική πλευρά της ιστορίας του Τάσου Μάρκου: ότι πίσω από τον ήρωα υπάρχει ένας γιος, που περισσότερα από πενήντα χρόνια μετά την εισβολή, δεν ζητά τίποτε περισσότερο από αυτό που περιμένουν όλες οι οικογένειες των αγνοουμένων. Την αλήθεια. Μέχρι τότε, ο Τάσος Μάρκου παραμένει αγνοούμενος. Αλλά για τον γιο του θα παραμένει πάντοτε κάτι ακόμη πιο βαθύ από έναν ήρωα. Ο πατέρας του. Ποιός είναι ο Τάσος Μάρκου Ο Τάσος Μάρκου (1936–1974) είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς ήρωες της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας, γνωστός για τη δράση του στον αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959) και την απαράμιλλη ανδρεία που υπέδειξε κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974. Γεννήθηκε στο Παραλίμνι το 1936. Εντάχθηκε νωρίς στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ εναντίον της αγγλικής αποικιοκρατίας, αναλαμβάνοντας σημαντική δράση ως τομεάρχης στην περιοχή Κυθρέας. Μετά το τέλος του αγώνα της ΕΟΚΑ, πήγε στην Αθήνα όπου σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε ως Αξιωματικός. Η Δράση του στην Εθνική Φρουρά Με την επιστροφή του στην Κύπρο, κατατάχθηκε στην νεοσύστατη Εθνική Φρουρά. Ήταν γνωστός για το υψηλό φρόνημα, τη στρατιωτική του κατάρτιση και την αφοσίωσή του στην υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Τουρκική Εισβολή του 1974 Κατά τη διάρκεια της εισβολής του Αττίλα το καλοκαίρι του 1974, ο Ταγματάρχης τότε Τάσος Μάρκου ανέλαβε την οργάνωση της αμυντικής γραμμής στη βόρεια περιοχή της Λευκωσίας και στον τομέα της Μιας Μηλιάς - Κυθρέας: Διοικούσε το 281 Τάγμα Πεζικού και στη συνέχεια το 315 Τάγμα Επιστράτευσης.  Κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής (Αττίλας ΙΙ), οι τουρκικές δυνάμεις επιτέθηκαν με συντριπτική υπεροχή αρμάτων και αεροπορίας. Ο Τάσος Μάρκου αρνήθηκε να εγκαταλείψει τις θέσεις του, προσπαθώντας να συγκρατήσει την προέλαση του εχθρού και να καλύψει την υποχώρηση των ανδρών του. Η Εξαφάνιση Η τελευταία φορά που επικοινώνησε μέσω ασυρμάτου με το ΓΕΕΦ ήταν το απόγευμα της 15ης Αυγούστου 1974, δηλώνοντας ότι θα παρέμενε στη θέση του να πολεμήσει. Έκτοτε τα ίχνη του χάθηκαν στην περιοχή μεταξύ Μιας Μηλιάς και Κυθρέας. Θεωρείται αγνοούμενος πολέμου, αν και για τον κυπριακό ελληνισμό είναι ένας διαχρονικός ήρωας και σύμβολο αυτοθυσίας. Μετά την εξαφάνισή του, προήχθη τιμητικά στον βαθμό του Αντιστράτηγου.Διαβάστε επίσης: Τάσος Μάρκου: Ο ήρωας, ο ηγέτης, ο αγωνιστής (ΒΙΝΤΕΟ)Πηγή: ΚΥΠΕ

Κάθε χρόνο στις 13 Αυγούστου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Αριστερόχειρων, μια ημέρα αφιερωμένη σε μια μειονότητα που επί αιώνες αναγκαζόταν να προσαρμόζεται σε έναν κόσμο κατασκευασμένο κυρίως για δεξιόχειρες. Ψαλίδια, θρανία, εργαλεία, μουσικά όργανα, χειριστήρια, ακόμη και καθημερινές κινήσεις έχουν σχεδιαστεί θεωρώντας αυτονόητο ότι ο άνθρωπος χρησιμοποιεί κυρίως το δεξί του χέρι. Κι όμως, περίπου ένας στους δέκα ανθρώπους γράφει, τρώει ή εκτελεί τις λεπτές κινήσεις κυρίως με το αριστερό. Και πίσω από αυτή τη φαινομενικά απλή διαφορά κρύβεται ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κεφάλαιο της νευροεπιστήμης. Γιατί γίνεται κάποιος αριστερόχειρας; Δεν υπάρχει ένα μοναδικό «γονίδιο της αριστεροχειρίας». Η προτίμηση του ενός χεριού φαίνεται να προκύπτει από έναν πολύπλοκο συνδυασμό γενετικών, αναπτυξιακών και βιολογικών παραγόντων, οι οποίοι επηρεάζουν την οργάνωση του εγκεφάλου ήδη από πολύ νωρίς. Η κληρονομικότητα παίζει ρόλο, χωρίς όμως να καθορίζει από μόνη της το αποτέλεσμα. Γι’ αυτό δύο δεξιόχειρες γονείς μπορούν κάλλιστα να αποκτήσουν αριστερόχειρο παιδί, όπως και ένας αριστερόχειρας γονιός δεν σημαίνει ότι θα αποκτήσει οπωσδήποτε αριστερόχειρα παιδιά. Με απλά λόγια, ο αριστερόχειρας δεν επιλέγει να γίνει αριστερόχειρας. Η φυσική προτίμηση του χεριού αποτελεί μέρος της νευροβιολογικής του ανάπτυξης. Δουλεύουν περισσότερο και τα δύο ημισφαίρια; Εδώ βρίσκεται ίσως ο μεγαλύτερος μύθος γύρω από τους αριστερόχειρες. Όχι, δεν ισχύει ότι οι δεξιόχειρες χρησιμοποιούν μόνο το ένα ημισφαίριο και οι αριστερόχειρες και τα δύο. Όλοι οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε και τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου μας, τα οποία επικοινωνούν συνεχώς μεταξύ τους. Υπάρχει όμως μια πραγματική και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διαφορά. Στους περισσότερους δεξιόχειρες η γλώσσα βρίσκεται κυρίως υπό τον έλεγχο του αριστερού ημισφαιρίου. Στους αριστερόχειρες υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία: αρκετοί εξακολουθούν να έχουν κυρίαρχο το αριστερό ημισφαίριο, αλλά περισσότεροι σε σχέση με τους δεξιόχειρες εμφανίζουν αμφίπλευρη οργάνωση ή μεγαλύτερη συμμετοχή του δεξιού ημισφαιρίου. Σε μεγάλη κλασική μελέτη 326 ανθρώπων, η κυριαρχία του δεξιού ημισφαιρίου για τη γλώσσα αυξανόταν όσο ισχυρότερη ήταν η αριστεροχειρία: από περίπου 4% στους έντονα δεξιόχειρες έως 27% στους έντονα αριστερόχειρες. (PubMed) Άλλες απεικονιστικές μελέτες έχουν επίσης διαπιστώσει ότι οι αριστερόχειρες, ως ομάδα, εμφανίζουν συχνότερα λιγότερο αυστηρή «μοιρασιά» ορισμένων λειτουργιών μεταξύ των δύο ημισφαιρίων. (PubMed Central (PMC)) Αυτό πιθανότατα είναι η επιστημονική πραγματικότητα πίσω από τη λαϊκή φράση ότι «οι αριστερόχειρες δουλεύουν περισσότερο και με τα δύο ημισφαίρια». Μην κάνετε το αριστερόχειρο παιδί δεξιόχειρο Για δεκαετίες –και στην Ελλάδα– αριστερόχειρα παιδιά άκουγαν στο σχολείο ή στο σπίτι: «Το μολύβι στο δεξί». Υπήρχαν ακόμη περιπτώσεις στις οποίες το αριστερό χέρι περιοριζόταν για να υποχρεωθεί το παιδί να γράψει με το δεξί. Σήμερα δεν υπάρχει κανένας επιστημονικός λόγος για μια τέτοια πρακτική. Η φυσική προτίμηση του παιδιού πρέπει να γίνεται σεβαστή. Δεν υπάρχει λόγος να αντιμετωπίζεται η αριστεροχειρία σαν ελάττωμα που χρειάζεται «διόρθωση». Προσοχή όμως σε μια υπερβολή που επίσης συναντάται συχνά: δεν έχει αποδειχθεί ότι η αλλαγή χεριού προκαλεί αυτομάτως κάποια συγκεκριμένη νευρολογική βλάβη. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι δεν υπάρχει όφελος από τον εξαναγκασμό και ότι η πίεση ενός παιδιού να εκτελεί μια λεπτή κινητική λειτουργία με το μη κυρίαρχο χέρι του μπορεί να του δημιουργήσει περιττή δυσκολία, απογοήτευση και άγχος. Άρα ο κανόνας είναι απλός: αφήνουμε το παιδί να χρησιμοποιήσει το χέρι που επιλέγει φυσικά. Είναι εξυπνότεροι ή πιο δημιουργικοί; Εδώ χρειάζεται επίσης να χωρίσουμε τον μύθο από την επιστήμη. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να πούμε ότι ένας άνθρωπος είναι περισσότερο ευφυής επειδή είναι αριστερόχειρας. Ούτε αποδεικνύεται ότι κάθε αριστερόχειρας είναι εκ φύσεως περισσότερο καλλιτεχνικός ή δημιουργικός. Η διαφορετική εγκεφαλική πλευρίωση των αριστερόχειρων είναι πραγματική, αλλά αυτό δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε υψηλότερο IQ ή ανώτερες γνωστικές επιδόσεις. Μάλιστα, πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι οι διαφορετικοί τύποι εγκεφαλικής οργάνωσης μεταξύ αριστερόχειρων δεν οδηγούν όλοι στο ίδιο γνωστικό αποτέλεσμα. (PubMed) Υπάρχουν όμως τομείς στους οποίους η αριστεροχειρία μπορεί να αποτελέσει πραγματικό πρακτικό πλεονέκτημα. Το όπλο των αριστερόχειρων στον αθλητισμό Σε αθλήματα στα οποία δύο αντίπαλοι βρίσκονται απέναντι –όπως τένις, πυγμαχία, ξιφασκία και άλλα αθλήματα ταχείας αντίδρασης– ένας αριστερόχειρας μπορεί να αποκτά πλεονέκτημα απλώς επειδή είναι… σπανιότερος. Ο δεξιόχειρας αθλητής προπονείται τις περισσότερες φορές απέναντι σε άλλους δεξιόχειρες. Όταν εμφανιστεί ένας αριστερόχειρας, οι γωνίες, οι κινήσεις και οι χρόνοι αντίδρασης αλλάζουν. Ο αριστερόχειρας, αντίθετα, έχει περάσει ολόκληρη την αθλητική του ζωή αντιμετωπίζοντας κυρίως δεξιόχειρες. Είναι ένα μικρό αλλά υπαρκτό πλεονέκτημα της σπανιότητας. Πόσοι αριστερόχειρες υπάρχουν στον κόσμο; Μία μεγάλη μετα-ανάλυση, που συγκέντρωσε δεδομένα από περισσότερους από δύο εκατομμύρια ανθρώπους, υπολόγισε τη συχνότητα της αριστεροχειρίας περίπου στο 10,6% του πληθυσμού, αν και το ποσοστό αλλάζει ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο ορίζεται και μετριέται η αριστεροχειρία. Με έναν παγκόσμιο πληθυσμό άνω των 8 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, αυτό αντιστοιχεί χονδρικά σε περισσότερους από 800 εκατομμύρια αριστερόχειρες. Για την Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχη σύγχρονη εθνική απογραφή αριστεροχειρίας. Εάν όμως εφαρμόσουμε το διεθνές ποσοστό στον ελληνικό πληθυσμό, προκύπτει μια τάξη μεγέθους περίπου ενός εκατομμυρίου αριστερόχειρων. Πρόκειται φυσικά για στατιστική εκτίμηση και όχι για επίσημη ελληνική καταμέτρηση. Από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι μέχρι τον Μπαράκ Ομπάμα Η λίστα των διάσημων αριστερόχειρων είναι εντυπωσιακή και έχει συμβάλει σημαντικά στον μύθο ότι η αριστεροχειρία συνδέεται υποχρεωτικά με την ιδιοφυΐα. Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι είναι ίσως το διασημότερο ιστορικό παράδειγμα και είναι γνωστός και για την περίφημη κατοπτρική γραφή του. Στη σύγχρονη πολιτική, αριστερόχειρες υπήρξαν αρκετοί πρόεδροι των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων οι Μπαράκ Ομπάμα, Μπιλ Κλίντον και Τζορτζ H. W. Μπους. Στη μουσική, δύο εμβληματικές περιπτώσεις είναι ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ και ο Τζίμι Χέντριξ, των οποίων η αριστερόχειρη παρουσία με το όργανο έγινε μέρος της εικόνας τους. Στον κατάλογο των γνωστών αριστερόχειρων συναντά κανείς ακόμη προσωπικότητες από τον κινηματογράφο, τις επιχειρήσεις, τις τέχνες και τον αθλητισμό. Χρειάζεται πάντως προσοχή στις λίστες του Διαδικτύου: αρκετές διάσημες προσωπικότητες χαρακτηρίζονται αριστερόχειρες χωρίς ασφαλή τεκμηρίωση, ενώ υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν με το ένα χέρι αλλά χρησιμοποιούν το άλλο σε συγκεκριμένες δραστηριότητες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Ραφαέλ Ναδάλ: έγινε θρύλος του τένις παίζοντας με το αριστερό, αλλά στην καθημερινή ζωή γράφει και εκτελεί αρκετές δραστηριότητες με το δεξί. Άρα δεν αποτελεί το απλό παράδειγμα «γεννημένου αριστερόχειρα» που συχνά παρουσιάζεται. Ένας κόσμος φτιαγμένος ανάποδα – για εκείνους Η μεγαλύτερη ιδιαιτερότητα των αριστερόχειρων μπορεί τελικά να μην βρίσκεται σε κάποια μυστηριώδη υπερδύναμη του εγκεφάλου τους. Βρίσκεται στο γεγονός ότι αποτελούν μια φυσιολογική νευροβιολογική μειονότητα που από μικρή ηλικία μαθαίνει να λειτουργεί σε έναν κόσμο σχεδιασμένο για τη μεγάλη πλειονότητα των δεξιόχειρων. Και ίσως αυτό από μόνο του απαιτεί καθημερινά μια μικρή επιπλέον δόση προσαρμοστικότητας. Η επιστήμη σήμερα είναι σαφής σε ένα βασικό σημείο: η αριστεροχειρία δεν είναι διαταραχή, δεν είναι ελάττωμα και δεν χρειάζεται διόρθωση. Είναι απλώς ένας διαφορετικός τρόπος με τον οποίο ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποφασίζει ποιο χέρι θα έχει τον πρώτο λόγο. Από το ψαλίδι μέχρι το ανοιχτήρι: ένας κόσμος για δεξιόχειρες Πάντως, ακόμη και οι πιο απλές καθημερινές κινήσεις θυμίζουν στους αριστερόχειρες ότι τα περισσότερα αντικείμενα έχουν σχεδιαστεί για δεξιόχειρες. Η φορά που ανοίγει μια πόρτα ή ένα ψυγείο, η θέση ενός χερουλιού, το κλασικό ψαλίδι, το ανοιχτήρι κονσέρβας, ο αποφλοιωτής, ο χάρακας, ορισμένα μαχαίρια, εργαλεία χειρός, σχολικά είδη και ακόμη και ορισμένα ποντίκια υπολογιστών μπορεί να είναι λιγότερο βολικά όταν χρησιμοποιούνται με το αριστερό. Γι’ αυτό σήμερα κυκλοφορούν ειδικά προϊόντα για αριστερόχειρες: ψαλίδια με αντίστροφη διάταξη λεπίδων, ανοιχτήρια, μαχαίρια, εργαλεία, τετράδια, χάρακες, ακόμη και μαγειρικά σκεύη. Υπάρχουν επίσης συσκευές και πόρτες με αναστρέψιμη φορά ανοίγματος, όπως αρκετά σύγχρονα ψυγεία, ώστε να προσαρμόζονται ευκολότερα στις ανάγκες του χώρου και του χρήστη. Μικρές λεπτομέρειες για έναν δεξιόχειρα, αλλά καθημερινές προσαρμογές για κάποιον που χρησιμοποιεί κυρίως το αριστερό του χέρι. Πηγή: huffposts.gr

Krievijas iebrukumu Ukrainā iemūžina starptautisko ziņu aģentūru fotogrāfi. 2026. gada 12. augusta fotogrāfijas. 

Кандидатуру Юлле Мадизе в президенты ЭР поддерживают несколько политических партий, однако недавно объявивший о готовности баллотироваться Тийт Ланд не считает себя простым марионеточным кандидатом Центристской партии и Isamaa. В интервью «Актуальной камере» он рассказал о своих преимуществах, зеленом переходе, экономике и проблемах демографии Эстонии.

В Эстонии готовятся принять первый в истории страны закон о космосе. В числе прочего в законе будет прописано, кто будет нести ответственность в том случае, если выведенный на орбиту спутник причинит ущерб.

تتوقع الهيئة العامة للأرصاد الجوية، أن يشهد اليوم الخميس 13 أغسطس 2026، انخفاض طفيف في درجات الحرارة على شمال البلاد. المصدر:اليوم السابعالطقس اليوم.. انخفاض طفيف واستمرار الأجواء شديدة الحرارة على أغلب الأنحاء

北韓昨（12日）向東部海域發射彈道飛彈，不過今（13日）北韓官媒都未發布相關消息，罕見連兩次試射飛彈都未見報導。 據《韓聯社》報導，北韓當局通常在發射彈道飛彈的隔天上午透過...…

美國總統川普12日簽署1份備忘錄，旨在授權聯邦執法機構使用網路工具，對付在外國司法管轄區活動並利用網路攻擊美國人的跨國犯罪組織。 根據《路透》報導，白宮表示川普簽署的「國...…

日本驚傳一起在火山口墜落意外，1名70多歲男子昨（12日）與家人前往九州霧島山最高峰韓國岳，參加流星雨觀測行程，今（13日）晨準備下山時，赫然發現男子失蹤；導遊緊急報警，今午搜索...…

Instituti Hidrometeorologjik bën të ditur se sot në Kosovë do të mbajë mot kryesisht me diell, por gjatë ditës pritet zhvillim i vranësirave konvektive, duke krijuar kushte për reshje lokale shiu, të shoqëruara me bubullima dhe mundësi për stuhi të izoluara. IHK njofton se temperaturat minimale do të jenë 12–17°C, ndërsa maksimalet 30–34°C. Era do […]

ChatGPT është i pranishëm në kompjuterë në mbarë botën, por kishte një vend ku mungonte: komuniteti Linux. Tani kjo po ndryshon. Disa sektorë të komunitetit të zhvilluesve të softuerëve me burim të hapur (open-source) prej kohësh i kanë kërkuar kompanisë OpenAI që ta sjellë chatbotin e saj edhe në këtë platformë. Këtë javë, OpenAI e […]

Bob Iger bleu shumicën e aksioneve të skuadrës Los Angeles Lakers për 12.5 miliardë dollarë në një marrëveshje historike. Blerjen e realizoi në bashkëpronë...