newsare.net
Πριν από λίγες ημέρες τιμήσαμε την Ημέρα του Παιδιού. Την ίδια περίοδο ο κυπριακός λαός ανέδειξε τη νέα Βουλή των Αντιπροσώπων. Ίσως η χρονικΝέα Βουλή, Νέα Ευκαιρία για τα Παιδιά της Κύπρου
Πριν από λίγες ημέρες τιμήσαμε την Ημέρα του Παιδιού. Την ίδια περίοδο ο κυπριακός λαός ανέδειξε τη νέα Βουλή των Αντιπροσώπων. Ίσως η χρονική αυτή σύμπτωση να αποτελεί μια καλή αφορμή για να θυμηθούμε μια απλή αλήθεια: Η πολιτική για τα παιδιά είναι στην πραγματικότητα η πολιτική για το μέλλον της χώρας. Στην Κύπρο συζητούμε συχνά για το δημογραφικό πρόβλημα, για τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος, για τις ανάγκες της οικονομίας και για τις προκλήσεις των επόμενων δεκαετιών. Πολύ λιγότερο όμως συζητούμε για τις πολιτικές που επηρεάζουν άμεσα την απόφαση ενός νέου ζευγαριού να αποκτήσει παιδιά και ιδιαίτερα να δημιουργήσει μεγάλη οικογένεια. Οι συνολικές γεννήσεις στη χώρα διατηρούνται σε σημαντικό βαθμό λόγω της αύξησης των γεννήσεων από οικογένειες με μεταναστευτική βιογραφία. Την ίδια στιγμή όμως οι γεννήσεις των γηγενών Κυπρίων συνεχίζουν να μειώνονται, δημιουργώντας σοβαρές δημογραφικές προκλήσεις για το μέλλον. Και εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: Εάν πραγματικά θέλουμε περισσότερα παιδιά στην Κύπρο, γιατί εξακολουθούμε να εφαρμόζουμε πολιτικές που λειτουργούν αποτρεπτικά για τις μεγάλες οικογένειες; Γιατί μια πολύτεκνη μητέρα καλείται συχνά να επιλέξει ανάμεσα στην εργασία και στη διατήρηση της κρατικής στήριξης για τα παιδιά της; Γιατί η πρόσβαση στις βασικές παροχές εξακολουθεί να βασίζεται σε εισοδηματικά κριτήρια που παραμένουν σχεδόν αμετάβλητα από το 2012, παρά τη θεαματική αύξηση του κόστους ζωής, της στέγασης, της εκπαίδευσης και της ανατροφής των παιδιών; Γιατί η συνεχής στήριξη μιας οικογένειας προϋποθέτει ουσιαστικά ακαθάριστο ετήσιο εισόδημα κάτω από €49.000 είτε μεγαλώνει ένα παιδί είτε δέκα παιδιά; Γιατί τα ίδια σχεδόν περιουσιακά κριτήρια εφαρμόζονται ανεξαρτήτως του πραγματικού μεγέθους και των αναγκών της οικογένειας; Γιατί οι πολύτεκνες οικογένειες αντιμετωπίζονται συχνά ως «υπερκαταναλωτές» στις χρεώσεις νερού και ηλεκτρισμού, όταν στην πραγματικότητα καλύπτουν αυξημένες βασικές ανάγκες των παιδιών τους; Γιατί πολλά στεγαστικά σχέδια εξακολουθούν να μην λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τη σύνθεση της οικογένειας, με αποτέλεσμα οι μεγάλες οικογένειες να δυσκολεύονται περισσότερο να αποκτήσουν κατάλληλη κατοικία; Γιατί σημαντικά ωφελήματα που αναγνώριζαν διαχρονικά την προσφορά της πολύτεκνης οικογένειας καταργήθηκαν ή περιορίστηκαν, όπως το τιμητικό επίδομα πολύτεκνης μάνας για χιλιάδες συνταξιούχες μητέρες που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην ανατροφή παιδιών; Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δεν αφορούν μόνο τους πολύτεκνους. Αφορούν το μέλλον της ίδιας της χώρας. Και αν κάποιοι θεωρούν ότι πρόκειται απλώς για αιτήματα μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας, τα ίδια τα στοιχεία δίνουν την απάντηση. Σύμφωνα με στοιχεία που κατατέθηκαν στη Βουλή, οι πολύτεκνες κυπριακές οικογένειες που λάμβαναν κρατική στήριξη μειώθηκαν από 10.065 το 2012 σε μόλις 3.166 το 2024. Πρόκειται για μείωση που προσεγγίζει το 70%, ενώ η καθοδική πορεία συνεχίζεται. Όταν μια χώρα βλέπει τις μεγάλες οικογένειές της να συρρικνώνονται με τέτοιους ρυθμούς, δεν πρόκειται απλώς για ένα κοινωνικό ζήτημα. Πρόκειται για δημογραφικό συναγερμό. Δεν είναι τυχαίο ότι η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει πλέον τη σοβαρότητα του προβλήματος μέσα από τη συζήτηση για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Όμως δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμο συνταξιοδοτικό χωρίς παιδιά. Δεν μπορούν να υπάρξουν αυριανοί εργαζόμενοι, φορολογούμενοι και ασφαλισμένοι χωρίς μια ουσιαστική πολιτική στήριξης της οικογένειας. Γι’ αυτό η νέα Βουλή έχει μπροστά της μια ιστορική ευκαιρία. Να πάψει να αντιμετωπίζει τη στήριξη των παιδιών ως κοινωνική δαπάνη και να την αντιμετωπίσει ως εθνική επένδυση. Να προχωρήσει στην αναθεώρηση των εισοδηματικών κριτηρίων που παραμένουν παγωμένα εδώ και δεκατέσσερα χρόνια και στην κατάργηση των περιορισμών αυτών για τις πολύτεκνες οικογένειες, αναγνωρίζοντας ότι η ανατροφή πολλών παιδιών αποτελεί εθνική προσφορά. Να διασφαλίσει ότι η στήριξη αυξάνεται ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών. Να αποκαταστήσει σημαντικά ωφελήματα που χάθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Να διορθώσει τις στρεβλώσεις στα στεγαστικά σχέδια και στις χρεώσεις βασικών υπηρεσιών. Να επενδύσει ουσιαστικά σε υποδομές για παιδιά, γονείς και οικογένειες. Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης στη στήριξη παιδιών και οικογενειών και ταυτόχρονα να δηλώνει ότι το δημογραφικό αποτελεί εθνική προτεραιότητα. Η νέα Βουλή δεν θα κριθεί μόνο από τους νόμους που θα ψηφίσει, αλλά και από το αν θα τολμήσει να διορθώσει αυτή τη διαχρονική στρέβλωση. Γιατί όταν μιλάμε για το μέλλον της Κύπρου, στην πραγματικότητα μιλάμε για τα παιδιά που θα γεννηθούν – ή δεν θα γεννηθούν – τα επόμενα χρόνια. Read more











